Triunfo!

Με το συντριπτικό 63% των ψήφων επανεκλέγεται ο Evo Morales στην Προεδρία της Βολιβίας, έχοντας τεράστια διαφορά 39 μονάδων από τον δεξιό υποψήφιο Manfred Reyes Villa που απέσπασε το 23% των ψήφων.
Τεράστια η διαφορά, «τεράστια και η ευθύνη» όπως ανέφερε στη νικητήρια ομιλία του ο Έβο στο σύνηθες μέρος των πανηγυρισμών των συνεχόμενων τα τελευταία χρόνια λαϊκών θριάμβων, την πλατεία Muriilo στο κέντρο της πρωτεύουσας La Paz, στην οποία κάποτε απαγορευόταν να πατήσει ιθαγενής.

Ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας

Ο Έβο Μοράλες ετοιμάζεται για έναν υγιεινό περίπατο στις γενικές εκλογές της Κυριακής που θα τον κρατήσει στην Προεδρία μέχρι το 2015 και αν πάρει και τα 2/3 της Νομοθετικής Συνέλευσης  στο MAS λένε ότι δεν θα «είμαστε απλά στην κυβέρνηση, αλλά θα έχουμε και την εξουσία». Η δεξιά αντιπολίτευση χωρίς πρόγραμμα, διαιρεμένη, διχασμένη αλλά και αρκούντως προκλητική φαίνεται ότι θα συντριβεί από τον ιθαγενή Πρόεδρο ο οποίος για τους περισσότερους Βολιβιανούς μοιάζει με τον άνθρωπο της διπλανής πόρτας.

Η χώρα με τους τρεις προέδρους

Πολύ large η μικρή Ονδούρα. Από χτες το βράδυ, με τις Ένοπλες Δυνάμεις να επιβάλλονται εύκολα σε ένα τεράστιο ειρηνικό κίνημα διαδηλωτών ενάντια στην εκλογική διαδικασία-νομιμοποίηση του πραξικοπήματος, οι Ονδουρένιος έχουν τρεις προέδρους, πολλούς νικητές, αλλά έναν μόνο χαμένο, το λαό της χώρας.

Una farsa organizada

Οι Ονδουρένιος έχουν δει απίστευτα πράγματα όλα αυτά τα χρόνια: το υποτειθέμενο άγαλμα του απελευθερωτή της χώρας δεν απεικονίζει τον ίδιο αλλά κάποιο άσχετο Γάλλο. Το κτίριο του Κοινοβουλίου παλαιότερα βαφόταν ανάλογα με το ποιος ήταν στην εξουσία. Και οι εκλογές ήταν συνήθως η μία παρωδία πιο κωμικοτραγική από την άλλη.

Επίσκοπε κάνε το σταυρό σου!

Η Παραγουάη θέλει να παίξει το στοίχημα το οποίο πολλές χώρες της ηπείρου τα τελευταία χρόνια έχουν κερδίσει ή προσπαθούν να κερδίσουν: να αφήσει πίσω τα αντιδραστικά καθεστώτα που με σιδηρά πυγμή έσπαγαν τα κεφάλια των πολλών και δημιουργούσαν πανίσχυρες ολιγαρχίες, μετατρέποντας την χώρα σε κρανίου τόπο.
Χωρίς την κλασσική αυτοπεποίθηση που ξεπηδά από την απελπισία και η οποία χαρακτήρισε πολλές και βαθιές αλλαγές σε διάφορες χώρες της Αμέρικα Λατίνα τα τελευταία χρόνια η περίπτωση της «κόκκινης γης» πίσω από τον ποταμό Παρανά μοιάζει με κινούμενη άμμο που προσπαθεί να καταπιεί και να πνίξει την παραμικρή προσπάθεια για αλλαγή, όπως αυτή του Fernando Lugo…

Να πεις ότι δεν το ξέραμε…

Ένα επίσημο έγγραφο της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ έκανε θρύψαλα τους ισχυρισμούς του Προέδρου της Κολομβίας Alvaro Uribe και των βορειομερικάνων ιθυνόντων για τις νέες βάσεις των ΗΠΑ στη χώρα. Οι ισχυρισμοί που είχαν διατυπωθεί από τους αξιωματούχους των δύο χωρών περί χρησιμοποίησης των βάσεων μόνο για καταστολή του αντάρτικου και καταπολέμηση του ναρκεμπορίου, δεν είχαν πείσει κανένα. Η υποψία όλων έγινε βεβαιότητα. Με βορειοαμερικάνικη βούλα μάλιστα.

Οριακά..!

Εκλογές χθες στην Ουρουγουάη και όπως αναμενόταν κανείς δεν συγκέντρωσε το 50%+1 των ψήφων με αποτέλεσμα την διεξαγωγή Δεύτερου Γύρου στις 29 Νοεμβρίου.Όπως φαίνεται και με τα αποτελέσματα ακόμα να τρέχουν, τα πάντα εκεί θα κριθούν στις λεπτομέρειες. Θα είναι μια οριακή κατάσταση ανάμεσα στο κεντροαριστερό Frente Amplio και τους συντηρητικούς του Partido Nacional οι οποιοι θα συσπειρώσουν όλη τη δεξιά.

H δικαιοσύνη είναι σαν το φίδι…

…Τσιμπά μόνο τους ξυπόλητους!
Ωραία, τώρα που η Βραζιλία ανέλαβε μέσα σε δύο χρόνια και το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου και την Ολυμπιάδα, η «πόλη του Θεού», το μεγάλο Ρίο ντε Τζανέιρο θα μπορέσει να απαλλαγεί οριστικά από τα μιάσματα τους φτωχούς και να μοιάσει στο Σάο Πάολο των τεχνοκρατών και τη Μπραζίλια των κυβερνητικών. Αρκετά τους ανεχτήκαμε με τις φαβέλες τους που μας ντροπιάζουν…Και μας κλέβουν και τις φρυγανιές.

Ο Pepe ο Tupamaro…Πάει για Πρόεδρος!

Πολύ δύσκολη χώρα ανέκαθεν η Ουρουγουάη. Δεν βρίσκεις το χείμαρρο των πληροφοριών που βρίσκεις καθημερινά ακόμα και για τη Γουατεμάλα. Οι Ουρουγουανοί έχουν εκείνο τον παγκοσμίου φήμης ιδιότυπο τσαμπουκά του Μαρ Ντε Πλάτα, το garra. Ξέρουν αν το Frente Amplio είναι πουλημένο ή όχι και το κυριότερο τι θα φέρουν και πάλι στη χώρα oι δεξιοί αν κάνουν την υπέρβαση και κερδίσουν τον “Pepe”, τον Tupamaro που πάει για Presidente…

Σημαδεμένη τράπουλα

Ο επικεφαλής των πραξικοπηματιών Roberto Micheletti άφησε για πρώτη φορά ανοιχτό το ενδεχόμενο αποκατάστασης του νόμιμου Προέδρου Μανουέλ Ζελάγια που συνεχίζει να κοιμάται στην Πρεσβεία της Βραζιλίας κάτω από τις αφίσες με τις παραλίες της Κόπα Καμπάνα…
Ο κόσμος όμως δικαιολογημένα φοβάται, ότι με μια πιθανή συμφωνία σε συνομιλίες που όσο περνά ο καιρός τόσο πλησιάζουν, η τράπουλα θα είναι και πάλι σημαδεμένη και αυτός –όπως συνήθως- εκτός παιχνιδιού.

…Της εθνικής συμφιλίωσης

Επέστρεψε ο Μανού Ζελάγια όχι πρίγκιπας πάνω σε άσπρο άλογο αλλά πάντα μοδάτος, με λευκό πουκάμισο, μαύρο παντελόνι και εκείνο το γνωστό σομπρερίτο σήμα κατατεθέν του.
Επέστρεψε κρυφά, μπαίνοντας στην πρεσβεία της Βραζιλίας στην πρωτεύουσα της Ονδούρας Τεγκουσιγκάλπα.
Και αυτή τη φορά μπήκε στη χώρα, όχι όπως τον Ιούλιο που μας είχε στο τώρα μπαίνω, τώρα βγαίνω…

“Βρέχει στο Σαντιάγκο”

“Echaremos fuera al yanqui y su lenguaje siniestro
Con la Unidad Popular ahora somos gobierno

La patria se verá grande con su tierra liberada,
por que tenemos la llave ahora la cosa marcha”

Ψιλά γράμματα…

Άπαντες παρακολουθούνται στο “state” της Κολομβίας από το ευνομούμενο κράτος του μεγάλου Προέδρου Álvaro Uribe που θα προσπαθήσει εν μέσω όλων των εξελίξεων να εκλεγεί για άλλη μια φορά πανηγυρικά Πρόεδρος από το 15-20% των Κολομβιανών… Υπάρχει βέβαια ένα μικρό προβληματάκι…Ο Πρόεδρος κόλλησε γρίπη…

Πιστά σκυλιά!

Εφτά νέες βορειοαμερικανικές βάσεις στην Κολομβία εγγυούνται ότι η ένταση σε όλη την Αμέρικα Λατίνα θα παραμείνει ψηλά και μετά το πραξικόπημα στην Ονδούρα, ότι ο Chavez, o Correa και οι υπόλοιποι ηγέτες θα καταλάβουν ότι ο Λευκός Οίκος δεν σκοπεύει μετά από τόσες απώλειες να συνεχίσει να χάνει έδαφος στην περιοχή, αλλά και ότι η Κολομβία του υπηρέτη Álvaro Uribe θα συνεχίσει να είναι το «Ισραήλ της Αμερικής»…

Τα θρυμματισμένα χέρια του Victor Jara…

Η ιστορία έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό στην Χιλή, αλλά τα νέα από το Περού και την Κολομβία και μετέπειτα το πραξικόπημα στην Ονδούρα, δεν μας είχαν αφήσει να ασχοληθούμε. Πολλά χρόνια μετά τον αποτρόπαιο βασανισμό και την δολοφονία του εμβληματικού τραγουδιστή Victor Jara η δικαιοσύνη στην Χιλή φαίνεται πως βρίσκει πολλά εμπόδια προκειμένου να βρει και να καταδικάσει τους αληθινούς υπαίτιους.