Ο Morales ενώνει…

Λίγο μετά την άτυπη υποστήριξη που παρείχαν στον Evo Morales οι Βραζιλία, Αργεντινή, Παραγουάη και Βενεζουέλα, η Ένωση Λατινοαμερικανικών Κρατών (UNASUR) επιβεβαίωσε χτες βράδυ και επίσημα από το Σαντιάγκο της Χιλής την «πλήρη και αμέριστη υποστήριξή της στην κυβέρνηση της Βολιβίας» , υπενθυμίζοντας ότι υποστηρίζεται από μία «ευρεία και αυξανόμενη πλειοψηφία όπως έδειξε το πρόσφατο δημοψήφισμα». Επιπλέον επιβεβαίωσε ότι «Δεν πρόκειται να αναγνωρίσουμε οποιαδήποτε κατάσταση προκύψει μέσω προσπάθειας πολιτικής εκτροπής, την κατάλυση της συνταγματικής τάξης αλλά (οτι) και θέτει σε κίνδυνο την εδαφική ακεραιότητα της χώρας». Η UNASUR καταδίκασε «τις δυνάμεις που προσπαθούν να αποσταθεροποιήσουν την δημοκρατία στην Βολιβία» και συμφώνησε και στην δημιουργία μιας ανοιχτής επιτροπής που θα προωθήσει τον διάλογο στην χώρα, αλλά και άλλης μίας η οποία θα εξετάσει την σφαγή στην επαρχία Pando. Στην διάρκεια της 5ωρης συζήτησης έλαμψε και πάλι ο Chaves ο οποίος δεν άφησε τον Uribe σε χλωρό κλαρί, αλλά είπε και κάτι που πιθανότατα είναι και το ζουμί της όλης υπόθεσης των τελευταίων γεγονότων: «Είναι η πρώτη φορά που οχτώ χώρες της Λατινικής Αμερικής συμφωνούν να αντιμετωπίσουν από κοινού τα προβλήματα».

Οι ομοιότητες των σημερινών γεγονότων στην Βολιβία με τα διαδραματιζόμενα προς 35ετίας στην Χιλή (τα οποία όλη η Λατινική Αμερική δεόντως τίμησε στις 11/9) δεν έχουν περάσει απαρατήρητες από κανέναν: η Πρόεδρος της Χιλής Michelle Bachelet από το κυβερνητικό μέγαρο της La Moneda κατά την διάρκεια της «διακύρηξης του Santiago” όπως ονομάστηκε υπενθύμισε τις «τραγικές στιγμές που βίωσε ο κόσμος 35 χρόνια πριν» μιλώντας για τον θάνατο του Salvador Allende. (Προς το παρόν πάντως, τραγικές στιγμές ζουν και οι Maputxe από τις δυνάμεις ασφαλείας της κ. Bachelet. Την ώρα που λάμβανε χώρα εκδήλωση στην μνήμη του πραξικοπήματος της 11/9/1973, κυβερνητικές δυνάμεις ξεκινήσανε ευρείας έκτασης επιχείρηση καταστολής εναντίον των ιθαγενών.) Επιπλέον η UNASUR καταδίκασε τις επιθέσεις και κάλεσε τις δύο πλευρές σε διάλογο, ο οποίος ήδη ξεκίνησε. Ο διοικητής της επαρχίας Tarija και εκπρόσωπος των επαρχιών που ελέγχονται από την αντιπολίτευση, Mario Cossío, σε συνάντηση του με τον Αντιπρόεδρο της χώρας Álvaro García Linera, συμφώνησαν σε ένα πλαίσιο-κείμενο για μια «ενδιάμεση» συμφωνία η οποία θα αποτελέσει βάση για οριστική επίλυση της κρίσης στο μέλλον . Πιθανότατα αυτή η αναδίπλωση της δεξιάς να σημαίνει πολλά για τον συσχετισμό των δυνάμεων, αλλά ακόμα πιθανότερο (λέω εγώ η Κασσάνδρα τώρα…) να πρόκειται για προσπάθειά της να κερδίσει χρόνο. Τον οποίο χρειάζεται σίγουρα έχοντας βάψει τα χέρια της με το αίμα 30 ανθρώπων στην επαρχία Pando τις προηγούμενες ημέρες. O Cossío πάντως έδωσε και ποσοστά, λέγοντας ότι οι δύο πλευρές βρίσκονται στο 80% μιας προκαταρκτικής συμφωνίας.

Ο Morales δεν πέφτει προς το παρόν στην παγίδα της ένοπλης μετωπικής αντιπαράθεσης (επειδή στα λόγια όλα εύκολα είναι, πολλά δημοσιεύματα τον καλούν για κάτι τέτοιο-διαβάστε ένα από την Ελλάδα) πιστεύοντας ότι ελέγχει πλήρως τις Ένοπλες Δυνάμεις. Στο El Alto στην πρωτεύουσα La Paz (περιοχές που υποστηρίζουν απόλυτα την κυβέρνηση) έλαβε χώρα και διαδήλωση με σύνθημα «όχι άλλη ατιμωρησία» και τον κόσμο να ζητά την φυλάκιση του Leopoldo Fernández, κυβερνήτη του Pando, ο οποίος και θεωρείται ο (ηθικός) αυτουργός της πρόσφατης σφαγής…

Advertisements

13 Σχόλια to “Ο Morales ενώνει…”

  1. Αυτό πάντως που μια δημοσιογράφος μπορστά στο PC της σε κάποια γραφεία στα περίχωρα της Αθήνας, κάθεται και κρίνει ένα πρόεδρο στην άλλη άκρη του κόσμου (για να μη πω στη κ..τρυπίδα του κόσμου), πρωήν συνδικαλιστη με αρ.. σα καρπούζια (με το μπαρδόν) και του υπαγορέυει τι θα κάνει είναι όντως φοβερό.
    Για να γίνω κακός θα πω ότι ίσως αυτό έχει σχέση με τις τροτσκιστικές επιρροές του εν λόγω προέδρου.
    Κι εγώ βέβαια έγραψα σε προηγούμενο ποστ ότι ελπίζω ο Έβο να μη κάνει τα ίδια λάθη με τον Αλλιέντε και να τους τσακίσει αυτούς τους παλιοφασίστες όσο είναι καιρός, αλλά δε θα του υποδείξω και τον τρόπο, σε ποιες περιοχές δηλαδή θα κυρηχτεί κατάσταση έκτακτης ανάγκης και τα ρέστα.
    Έλεος! … και αλληλεγγύη στον Έβο.

  2. Νομίζω ότι προς το παρόν δεν χρειάζεται να προβεί σε ένοπλη αντιπαράθεση. Δεν το έκανε και τα γεγονότα τον δικαίωσαν στην λογική ότι κέρδισε πολύ κόσμο (γείτονες) και άφησε την αντίδραση χωρίς επιχειρήματα, εκθέτοντάς την μετά τις πρόσφατες δολοφονίες-σφαγές.
    Αν όμως αγριέψουν τα πράγματα δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι οι Ενοπλες Δυνάμεις θα είναι μαζί του…Οι Ένοπλες Δυνάμεις των λατινοαμερικανικών χωρών είναι η καλύτερη πουτάνα που έχω δει στα όσα χρόνια διαβάζω για διεθνή ζητήματα…

  3. Στη Βενεζουέλα όμως ο Τσάβες φαίνεται να τις ελέγχει, no? Το χεις δει αυτό? είναι ανατριχιαστικό:

    http://www.lemonde.fr/web/video/0,47-0@2-3222,54-1094679@51-1080276,0.html

  4. φιλος η γκομενα είναι ηλιθια. Τελεία. Το δημοσίευμα είναι τελείως άκυρο! Μιλάμε ότι του φτιάχνει και σχέδιο δράσης, η μεγαλωμένη στα πεδία των μαχών της Χιλής και της Νικαράγουα…
    @Υ: δε κάνεις και μια ανάλυση γτ δε ξέρουμς γαλλικά ρε αγόρι?

  5. Τρομερό το βιντεάκι, δείχνει αυτά που λέγαμε στο «Η γρια γιαγια και τα διαβολάκια». Αποκαλεί την CIA εργαστήριο δολοφόνων…
    Ο Chavez ελέγχει το στρατό και αυτό είναι από τα μεγάλα του πλεονεκτήματα. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι προέρχεται από το Πεζικό. «Ξέρω το Πεζικό σαν την παλάμη μου» είχε πει στο πραξικόπημα του 2002 και το απέδειξε μέσα σε 48 ώρες!
    Από την άλλη στα πλαίσια των αποκαλύψεων που έγιναν (το ίδιο βράδυ με το βίντεο που είδαμε) κατηγορήθηκαν απόστρατοι αλλά και εν ενεργεία αξιωματικοί που είχαν εμπλακεί στη νεα πραξικοπηματική προσπάθεια εναντίον του.

  6. O juanbelmonte όμως καταλαβαίνει ισπανικα! χεχε

    του τύπου (του Τσάβαρου ντε) του λένε ενώ είναι στο βήμα, ότι οι ΗΠΑ απέλασαν τον πρέσβη της Βολιβίας από το έδαφος τους. Ο τύπος το σκέφτεται μισό δευτερόλεπτο, λέει: ‘λοιπόν – κοιτάει το ρολόι του – η ώρα είναι 19.15, ο πρέσβης των γιάνκηδων έχει 72 ώρες να εγκαταλείψει τη Βενεζουέλα. Σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τη Βολιβία. Να πάτε στο διάολο κωλο-γκρίνκος.. εδώ υπάρχει ένας λαός με αξιοπρέπεια!
    Παιδιά δε ξέρω αν είμαι ανώμαλος, αλλά το γράφω και δακρύζω.

    Στην ομίλια πριν κάτω από το αντίσκηνο λέει:
    Αν χρειαστεί να κάνουμε ένα, δύο, τρία Βιετνάμ στη Λατινική Αμερική, έιμαστε έτοιμοι!

  7. Χμ…Αυτός ο Rory Caroll που υπογράφει το πρώτο κείμενο πρέπει να είναι μεγάλη ιστορία. Εδώ (http://www.venezuelanalysis.com/analysis/3804) ας πούμε λένε ότι μέσω της Guardian -της οποίας είναι μισθωτός σκλάβος- διαβάλλει και παραποιεί μονίμως την κατάσταση στην Βολιβία. Θα μου πεις που είναι το περίεργο…μιλάμε για αγγλική εφημερίδα…Απλά το αναφέρω.

  8. Να κάνω μια ερώτηση; Τι ακιρβώς έχει κερδίσει μέχρι σήμερα ο Μοράλες; Την συμπάθεια των ηγετών της Λατινικής Αμερικής; Αυτή δεν την είχε; ή ακόμη καλύτερα ποιά συμπάθεια ακριβώς έχει κερδίσει από το πρόεδρο της Βραζιλίας ή την Μισέλ Μπατσελέτ που κάλεσε τους Μαρίνκοβιτς και Κόσσιο να λάβουν μέρος στην έκτακτη σύνοδο του UNASUR -παρεπιμπτόντως ήταν σύνοδος ηγετών- ώστε να «ακουστεί η άλλη άποψη»;
    Ειδικά στην περίπτωση του Λούλα, θα πρέπει να είναι κανείς πιο προσεκτικός ως προς το πραγματικό περιεχόμενο της υποστήριξής του προς

    Με το συμπάθειο κιόλας παίδες να ρωτήσω και κάτι; Εσείς που κρίνεται ένα δημοσιογράφο ως «ηλίθια» που κατέγραψε απόψεις και γεγονότα, αυτό τουλάχιστον κατάλαβα εγώ από το λινκ, το κάνετε καθώς είστε ειδικοί τόσο επί των θεμάτων της διεθνούς πολιτικής όσο και επί της κατάστασης που επικρατεί στη Βολιβία;
    Προφανώς… δεν εξηγείται αλλιώς η βεβαιότητα την οποία εκφράζεται ότι ο Τσάβες ελέγχει απολύτως το στρατό… τις προηγούμενες ημέρες λοιπόν τι κατήγγειλε πάλι; Απόπειρα πραξικοπήματος!

    Φαντάζομαι για εσάς τους μεγάλους αναλυτές, καθηγητές Πανεπιστημίου και την ίδια στιγμή ακτιβιστές και γνωστοί στο χώρο της αριστεράς ειδικά στη Λατινική Αμερική, όπως ο Χάινς Ντίτριχ ή ο Τζέιμς Πέτρας που εγκαλούν τον Μοράλες και τους υπόλοιπους τη «νέα πολιτική τάξη» της Λατινικής Αμερικής να κατανοήσει ότι η έκβαση αυτής της αντιπαράθεσης θα κριθεί από το κατά πόσο η «νόμιμη βία των λατινοαμερικανικών κρατών» θα αντεπεξέλθει στην φασιστική-ιμπεριαλιστική βία που εκπορεύεται από την Ουάσινγκτον είναι αντιστοίχως ηλίθιοι. Αντιστοίχως μέγας ηλίθιος είναι ο Φόρεστ Χίλτον που χθες σε άρθρο του στο Rebelion ανέφερε: El desenfreno reaccionario en las tierras bajas es el resultado de una minoría desesperada, acorralada, que ha recibido considerable espacio de maniobra por parte de un gobierno central débil, vacilante, que sin embargo goza de masivo apoyo popular. Ya que no puede recuperar el gobierno central y está aislada internacionalmente, la última arma de la oposición es arrebatar la ilegitimidad al gobierno de Morales, haciendo que el país no sea gobernable.
    La oposición ha demostrado la incapacidad del gobierno central de imponer el Estado de derecho contra el terror público-privado contra sus partidarios – un triunfo espectacular para cualquier movimiento derechista. Desde el referendo revocatorio de agosto, el marco de ilegalidad trazado por la oposición ha sido inconfundible. Aunque nadie anticipó la escala de la masacre de El Porvenir era casi seguro que alguna tendría lugar.
    ¿Y si el gobierno boliviano hubiera intentado de impedir esta tragedia enviando al ejército y a la policía anti-disturbios antes de que alguno de sus partidarios fuera muerto, en lugar de reaccionar débilmente y con vacilación después de los hechos? ¿Se pondrá el gobierno a la altura de las circunstancias en el futuro, o habrá aún más masacres?

    Si el gobierno de Morales no logra garantizar las vidas y la propiedad de sus partidarios, algunos de ellos pueden ser llevados a tomar la justicia en sus propias manos, en cuyo caso el cliché mediático de la inminente “guerra civil,” hasta ahora sólo una figura retórica, podría convertirse en realidad. No importa lo que suceda en el futuro, ahora hay una masacre más que conmemorar el 11 de septiembre, y el dilema planteado por el trágico ejemplo de Allende sigue siendo tan sobrecogedor como siempre.
    http://nacla.org/node/5021

  9. Γεια σου nobody…
    Ας πάρουμε λίγο τα πράγματα με την σειρά γιατί έχεις θέσει σειρά ερωτημάτων…

    Τι ακριβώς κέρδισε ο Μοράλες?
    Το εξηγώ στα δύο τελευταία ποστ. Το γεγονός ότι για πρώτη φορά υπήρξε κοινή (έστω και στα χαρτιά) άποψη για ένα ζήτημα εξωτερικής (με ΗΠΑ) και εσωτερικής (κρίση στην Βολιβία) πολιτικής στην Λατινική Αμερική. Η UNASUR άλλωστε μέχρι και την πρόσφατη σύνοδο στο Σαντιάγκο θεωρούταν από όλους «οργανισμός-φάντασμα». Και οι οποιεσδήποτε κοινές πολιτικές περιορίζονταν μέχρι τώρα εδώ και δεκαετίες, σε χώρες τύπου Βενεζουέλα-Κούβα, Κούβα-Βολιβία και αντίστοιχα δίδυμα, άντε τρίγωνα…

    Περίπτωση Λούλα…
    Νομίζω δεν διάβασες κάποια προηγούμενα ποστ. Η Βραζιλία εξέπληξε πολύ κόσμο κάτω (μπορείς να το βρεις στα λατινοαμερικάνικα μίντια) ακόμα και με αυτό το στυλ αναμονής του Προέδρου της. Ο ρόλος της ήταν παραδοσιακά αυτός της συντήρησης στην Νότια Αμερική. Και μόνο το γεγονός ότι καταδικάζει μια αντιδραστική κατάσταση σε μια γείτονα χώρα, σημαίνει πολλά βήματα μπροστά –τα οποία παρεμπιπτόντως δεν έχουν γίνει λόγω ιδεολογικής στροφής αλλά εξαιτίας καθαρά των οικονομικών σχέσεων με Μοράλες. Και αυτό φάνηκε όταν κατά την διάρκεια της κρίσης απείλησε τον Μοράλες ότι θα προβεί σε συζητήσεις με την αντιπολίτευση, αν ο Μοράλες δεν εγγυηθεί την ασφάλεια των αγωγών (αναφέρεται σε προηγούμενο ποστ που μάλλον δεν έκανες τον κόπο να του ρίξεις μια ματιά…)

    Η δημοσιογράφος…
    Την δημοσιογράφο απεκάλεσε ηλίθια ένα συγκεκριμένο σχόλιο και όχι το άρθρο. Το άρθρο της κρίθηκε γενικώς αρνητικά αλλά δεν απεκλήθη –από το ποστ- ηλίθια η δημοσιογράφος, ούτε αφέθηκε κανένα απολύτως υπονοούμενο για τις γνώσεις της. Επικρίθηκε όμως στην λογική ότι ζητάει από την άλλη άκρη του κόσμου σχεδόν με τρόπο επιτακτικό από τον Μοράλες να «τελειώνει» με την αντίδραση και εν ολίγοις του λέει τι να κάνει.

    «Μεγάλοι αναλυτές» δεν είμαστε. Προσπαθούμε απλά να μεταφέρουμε κάποια πράγματα τα οποία με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο μας βάζουν σε διαδικασία κρίσης και σκέψης και κάποια άλλα τα οποία ποτέ δεν θα ακουστούν από τα ελληνικά μμε. Γιατί αν δεν το κάνουμε θα καθόμαστε να διαβάζουμε ό,τι μαλακία μας σερβίρουν…

    Για τις Ένοπλες Δυνάμεις της Βενεζουέλας.
    Ακριβώς τρία σχόλια πιο πάνω από το δικό σου αφήνω όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά, ακριβώς επειδή ο Τσάβες όπως περίτρανα αποδείχτηκε, έχει να κάνει με πολλούς αντιπολιτευόμενούς του μέσα στις Ένοπλες Δυνάμεις. Κανείς δεν μίλησε για απόλυτο έλεγχο του Τσάβες στον στρατό, αυτό άλλωστε συζητάμε.

    Για τον «ηλίθιο» Τζέιμς Πέτρας
    Επίσης για να κοπούν οι ειρωνείες θα πρέπει να σου πω, ότι ετοιμάζω ένα ποστ με βάση μια καταπληκτική ανάλυση του Τζέιμς Πέτρας για την οικονομία της Βενεζουέλας, το οποίο θα ανέβει τις επόμενες μέρες. Για σένα όμως εμείς θεωρούμε τον Τζέιμς Πέτρας «ηλίθιο». Θα μπορούσα να ρίξω πρώτα το (σχεδόν έτοιμο) ποστ και μετά να εγκρίνω το σχόλιό σου…Πως θα φαινόταν τότε σε κάποιον τρίτο η τοποθέτησή σου? Τουλάχιστον βιαστική.

    Αντιστοίχως δεν θεωρώ «μέγα ηλίθιο» όποιον εκφέρει οποιαδήποτε γνώμη όπως τον Φόρεστ Χίλτον. Με τον οποίο πάντως διαφωνεί προς το παρόν η El Deber, η εφημερίδα πυλώνας της αντιπολίτευσης που θεωρεί κερδισμένο από την κρίση τον Μοράλες. Σε αυτήν την περίπτωση δηλαδή θεωρείς ηλίθιο όποιον από τους δύο διαφωνείς? Δεν το κατάλαβα το σκεπτικό σου περί «ηλιθίων» πραγματικά… Όσο για την βία, δες τα επιχειρήματα της δεξιάς (εύκολο είναι-άνοιξε μια αμερικανική ή αγγλική εφημερίδα με άρθρα της τελευταίας εβδομάδας ή τις αντιπολιτευόμενες εφημερίδες στην Βολιβία) για να δεις πως αυτά αποψιλώθηκαν από την στάση του Μοράλες. Δεν ξέρω τι θα γίνει στο μέλλον και πιθανότατα να υπάρξει ένοπλη αντιπαράθεση…Μέχρι τότε όμως ο Μοράλες πρέπει να αποφύγει την παγίδα…Και όπως μπορείς να δεις σε ολόκληρο σχεδόν το blog η χρήση βίας ή μη από την κυβέρνηση στην κρίση της Βολιβίας είναι μία επιλογή που συζητιέται και σχολιάζεται ποικιλοτρόπως…

    Αυτά.

    ΥΓ: Με ανάγκασες πρωινιάτικα να γράψω το μεγαλύτερο σχόλιο που έχω γράψει ποτέ…Ούτε τον καφέ μου δεν πρόλαβα να πιω.

  10. ενδιαφέρον…
    Καταρχήν, είναι παράλογο να απαιτείς από κάποιον να διαβάσει συνολικά όλα τα ποστ για να εκφέρει κάποια άποψη σε ένα συγκεκριμένο θέμα και να συμμετάσχει στη συζήτηση πάνω στο θέμα. Εξάλλου, ακριβώς το ίδιο έπραξες και εσύ όταν απομόνωσες ένα σημείο από το άρθρο. Ούτε εάν είναι ουσιαστικά συνέχεια… Αν και γενικά διαφωνώ με τη φυλλάδα που αρθογραφεί η εν λόγω δημοσιογράφος λόγω επαγγελματικής διαστροφής την παρακολουθώ για θέματα λατινικής αμερικής. Παρότι γνωρίζω πολύ καλά, λόγω δουλειάς πάντα, ότι προβάλλουν συγκεκριμένα ζητήματα και απαγορεύεται δια ροπάλου η αναφορά πηγών όταν δεν είναι «εντός γραμμής».

    Προφανώς δεν έγινα αντιληπτός όταν σημείωσα ειρωνικά τα περί «ηλιθίων»…

    Απλώς λόγω πάντα επαγγελματικής διαστροφής, η άποψη περί κατάστασης έκτακτης ανάγκης που έχει επισημανθεί σχεδόν από όλους της αριστεράς στη Λατινική Αμερική -ακόμη και στα sites που έχεις πάνω στο μπλογκ- εγώ την εξέλαβα όχι ως εντολές αλλά ως άποψη. Ισως γιατί με αυτή την κίνηση, ως προσωρινό μέτρο -απολύτως φυσικό να μην εμπιστεύεται τον στρατηγό Λουίς Τρίγκο- θα αποφύγει να πέσει στην παγίδα της ένοπλης αντιπαράθεσης και θα διασφαλίσει εν μέρει αυτό που ο Χίλτον σημειώνει. Η κατάσταση δεν είναι «εύκολη» όταν πλέον έχουν αναμιχθεί μισθοφόροι και παραστρατιωτικοί από άλλες χώρες…

    Μπορεί η Εl Deber να διαφωνεί αλλά μήπως εκφράζει κάποια συγκεκριμένη «παρτίδα» της αντιπολίτευσης; Ισως την ίδια που πετάχτηκε έξω από τη συνεδρίαση του CONALDE όταν υπήρξαν έντονες διαφωνίες όσον αφορά την σκλήρυνση και την κλιμάκωση των αντιδράσεων που οδήγησε και στη σφαγή του Πάντο; Οι ρωγμές εντός του στρατοπέδου της αντιπολίτευσης είναι δεδομένες όπως δεδομένες είναι και εντός του στρατοπέδου του Μοράλες. Προσωπική μου άποψη πάντα είναι ότι καλώς ή κακώς, οι αμερικανικές ή βρετανικές εφημερίδες γενικότερα αναπαράγουν κάποια συγκεκριμένα άρθρα ή κάποιες πηγές. Την επόμενη στιγμή θα τα ξεχάσουν εάν η έκβαση είναι διαφορετική.

  11. Δεν απαίτησα να διαβάσεις όλα τα ποστ – θα ήταν αδύνατο. Απλά σημείωσα ότι τις περισσότερες επιφυλάξεις σου τις είχα ήδη αναφέρει.

    Για την Deber δεν ξέρω ποια ακριβώς τάση της αντιπολίτευσης αντιπροσωπεύει. Πάντως και μόνο ότι υπάρχουν όντως διαρροές εντός της αντιπολίτευσης είναι από μόνο του σημαντικό γεγονός.
    Σημαντικό τουλάχιστον μέχρι τις εκλογές στις ΗΠΑ…Όχι για την διαφορά που θα υπάρξει αν βγει ο Ομπάμα ή ο ΜακΚέιν, αλλά για την όποια δυναμική δημιουργηθεί στο State Department, νομίζω με αντιλαμβάνεσαι.

  12. […] Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω… Μεγάλες ιστορίες θα έχουμε την άνοιξη και το καλοκαίρι που έρχεται στην Αμέρικα Λατίνα. Σε μία από τις σπουδαιότερες, η Βολιβία ετοιμάζεται για τις γενικές εκλογές της 6ης Δεκεμβρίου με τις υποψηφιότητες να κλείνουν πριν από μερικές ημέρες. Νικητής θα αναδειχθεί από τον πρώτο γύρο όποιος συγκεντρώσει πάνω από 50% των ψήφων έχοντας ταυτόχρονα διαφορά 10 μονάδων από τον δεύτερο… Και ναι, καλά καταλάβατε, υπάρχει ένας cocalero που τηρεί όλες τις προϋποθέσεις.Έξι Δεκεμβρίου γίνονται οι εκλογές και η Δεξιά θα πρέπει να γυρίσει το ποτάμι πίσω για να αλλάξει τα πράγματα, τα οποία με βίαιο τρόπο προσπάθησε να αλλάξει έναν χρόνο πριν. [1], [2],[3],[4] […]


Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s