Huitzilopochtli-Ήλιος και Πόλεμος!..Κάθε ξημέρωμα και νίκη!

Ναι, θα καούμε all together με το σημερινό…Το βρήκα κατά τύχη, με συνεπήρε, διαπίστωσα ότι το έγραψα πολύ σύντομα. Μετά ανακάλυψα και τρία βιβλιαράκια σπίτι και πήρα σπουδαίες εκτός ιντερνετίου πηγές. Όποιος ενδιαφέρεται, –αν-, διορθώνει, εκτιμά, και κυρίως προσθέτει… Ναι ο Max Cavalera έκανε την αρχή για όλα αυτά… Θα είναι μια τελείως ξεχωριστή tribal κατηγορία. Όταν μας αφήνουν οι Τσαβομοράληδες και τα άλλα καλόπαιδα από τον Νότο…Θα σας διηγηθώ μια ιστορία αρκετά διδακτική…

Οι Αζτέκοι που ζούσαν στο σημερινό νότιο Μεξικό, δεν φοβόντουσαν κανέναν. Ο εκπληκτικός για την εποχή (πνευματικός και όχι τεχνολογικός) πολιτισμός που είχαν αναπτύξει φοβόταν μόνο το γεγονός ότι Θεοί τους συμφωνούσαν πως κάθε 52 χρόνια, κάθε «Έτος της Καλαμιάς», υπήρχε κίνδυνος να έρθει το τέλος του κόσμου με ένα γεγονός το οποίο δεν θα μπορέσουν να αντιπαρέλθουν.

Οι Azteca πίστευαν ότι οι νεκροί πολεμιστές έρχονται αναγεννημένοι από τον νότο υπό την μορφή κολιμπρίων.

Ο μεγαλύτερος των Θεών τους, ήταν ο «Αναγεννημένος Πολεμιστής από τον Νότο», ή «Μπλε Αριστερό Κολίμπρι»[1], ο Huitzilopochtli (Χουιτζίλοποχτλι), ο οποίος γεννήθηκε από την Coatlicue (Κοατλίκουε), η οποία τον συνέλαβε όταν μια δέσμη φύλλα έπεσαν από τον ουρανό και την άγγιξαν! Η Coatlicue, ήταν η μητέρα των Θεών, και για περιλαίμιο είχε ανθρώπινες καρδιές (κρατήστε το αυτό)…

Επιπλέον ήταν γεμάτη τεράστια νύχια για να σκάβει τους τάφους, ήταν η Θεά της μάνας Γης που εν τέλει αντιμετωπίζεται ως αυτή που παίρνει τις ζωές των πάντων.

Ο τρόπος της απρεπούς αυτής εγκυμοσύνης, πείραξε τα αδέρφια του και κυρίως την πανίσχυρη μάγισσα αδερφή του Coyolxauhqui (Κογιολσαούκι) η οποία έστρεψε τα μάγια της προς την μητέρα της για να την σκοτώσει. Ο Huitzilopochtli τότε ξεπετάχτηκε μέσα από την μήτρα της μάνας του, αποκεφάλισε την αδερφή του και τα περισσότερα από τα 400 αδέρφια του που δεν συμφωνούσαν με την εγκυμοσύνη αυτή. Εκτόξευσε τα κεφάλια τους στον ουρανό…

Το κεφάλι της αδερφής του έγινε η Σελήνη ώστε να μπορεί να το βλέπει με ευχαρίστηση κάθε νύχτα η μάνα του στον ουρανό. Αντιστοίχως τα κεφάλια των δολοφονημένων αδερφών του μετατράπηκαν σε άστρα.

Ήταν ο Θεός του Ήλιου και του Πολέμου και γεννήθηκε από μία δολοφονία!

Ο Θεός πήρε την φυλή του από την περιοχή Aztlan και την οδήγησε για να κατοικήσει σε ένα άλλο μέρος. Υπαγόρευσε στους πιστούς του ότι από εδώ και πέρα θα λέγονται Mexica, αφήνοντας τους υπό την εποπτεία της αδερφής του Malinalxochitl. Η φυλή δεν ήταν ευχαριστημένη με την ηγεσία της και κάλεσε τον Huitzilopochtli πίσω.

Ηuitzilopochtli trikinggamesdotcomΗ Malinalxochitl έστειλε τότε οργισμένη τον γιο της Copil, να αντιμετωπίσει τον Θεό. Ο Huitzilopochtli του πήρε την καρδιά και την πέταξε σε ένα σημείο στην λίμνη Τεξκόκο. Από τότε ο Huitzilopochtli θα ήθελε το αίμα των εχθρών για να διασφαλίζει την αέναη παρουσία του Ήλιου, που χάριζε την ζωή. Επί της ουσίας ήθελε την παλλόμενη καρδιά τους

Κάποτε ο Θεός του Πολέμου και του Ήλιου διέταξε την φυλή του να βρει την καρδιά του Copil και την προειδοποίησε ότι θα την έβρισκε από ένα σημάδι: έναν αετό που θα έτρωγε κάτι πάνω σε ένα κάκτο. Εκεί που θα βρίσκανε το σημάδι αυτό, εκεί ο Θεός διέταξε την φυλή του να μένει… Ήταν ένα νησί περιτριγυρισμένο από την λίμνη Texcoco. Εκεί φτιάχτηκε η μυθική πόλη του Ήλιου και του χρυσαφιού, η Tenochtitlan. Σήμερα είναι το κέντρο του Mexico City. Και εκείνο το σημάδι του αετού που τρώει κάτι (=ένα φίδι), είναι η σημερινή σημαία του Μεξικού.

Όταν οι Ισπανοί του Κορτές βρέθηκαν την άνοιξη του 1519 στην Tenochtitlan τα μάτια τους δεν πίστευαν αυτό που έβλεπαν: οι Azteca χρησιμοποιούσαν το χρυσάφι όπως αυτοί την λάσπη! Οι Αζτέκοι γρήγορα κατάλαβαν την απέχθειά των ξένων προς τον Huitzilopochtli: δεν ήταν μόνο ότι ο Κορτές δεν εκπλήρωνε την προφητεία για την έλευση ενός Θεού πάνω σε ένα άγνωστο πλάσμα (=άλογο στην συγκεκριμένη περίπτωση) αλλά και το γεγονός ότι οι νέοι αυτοί άνθρωποι έχαναν το παραμικρό ίχνος ανθρωπρέπειας μπροστά σε λίγους κόκκους χρυσάφι.

Όταν η φυλή πολεμούσε, κατά την διάρκεια της νύχτας άκουγε τον Huitzilopochtli να της δίνει οδηγίες. Ο Θεός τους πολέμαγε με τις ακτίνες του Ήλιου…Έτσι κάθε νέο ξημέρωμα σήμαινε την νίκη! Με τον Huitzilopochtli στην ψυχή τους, κανένας δεν φοβόταν τον εκδιωγμένο «λευκό Θεό» Quetzalcoatl (Κουέτσαλκοατλ), που μια προφητεία έλεγε ότι κάποια μέρα θα γύρναγε για να εκδικηθεί!

Το Templo Mayor στο κ�ντρο της πόλης όπου λάμβαναν χώρα οι θυσίεςΌταν οι Αζτέκοι πολεμιστές γύριζαν από την μάχη θα έπρεπε να παίρνουν από το σώμα του αιχμαλώτου τους την παλλόμενη, ζωντανή ακόμα καρδιά του, και να την προσφέρουν στον Huitzilopochtli πετώντας την προς τον Ήλιο ή καίγοντας την, πάνω στην κορυφή της πυραμίδας, την «βάση του αετού» Huitzilopochtli. Ήταν η λεγόμενη «θρέψη» του Θεού, το tlaxcaltiliztli. Τα υπόλοιπα κομμάτια του σώματος ο Θεός δεν τα ήθελε: οι πολεμιστές μπορούσαν να τα κάψουν, να τα χρησιμοποιήσουν όπως θέλουν, ή να τα στείλουν ως δώρο σε κάποια πρόσωπα που εκτιμούσαν. Τα πέταγαν από την κορυφή της πυραμίδας σε πέτρες στην βάση της, που λέγεται ότι είχαν σκαλισμένη την κατατεμαχισμένη μορφή της Coyolxauhqui!

Ο Huitzilopochtli ήξερε ότι με αυτό τον τρόπο θα είχε υπό την κυριαρχία του μια γενιά μεγάλων και γενναίων πολεμιστών –και δεν έπεσε έξω.

Τον Θεό του Ήλιου και του Πολέμου υπηρετούσαν οι πολεμιστές που πέθαναν στην μάχη και οι γυναίκες που πέθαιναν στην γέννα. Όταν οι ψυχές των σκοτωμένων πολεμιστών έμπαιναν στον Ναό του Θεού, ο Θεός ήταν τόσο λαμπρός που δύσκολα μπορούσαν να τον δουν χωρίς να τυφλωθούν-έπρεπε να χρησιμοποιούν τις ασπίδες τους. Οι νεκροί πολεμιστές θα ακολουθούσαν τον Ήλιο για μία περίοδο 4 ετών και στην συνέχεια θα επέστρεφαν στην γη υπό την μορφή κολιμπρίου ή πεταλούδας.

Όπως έγραψε αργότερα στον Ισπανό βασιλιά, ο αρχηγός των Ισπανών Ερνάν Κορτές, οι Αζτέκοι, όπως τον είδαν λευκό και ντυμένο στα μαύρα πίστεψαν πως ο «λευκός Θεός με τα φτερά» Quetzalcoatl είχε επιστρέψει! Οι Αζτέκοι -έγραψαν οι Ισπανοί νικητές- πίστεψαν ότι επιτέλους επαληθεύτηκαν οι οχτώ οιωνοί που πριν από λίγο καιρό είχαν λάβει και ότι ήρθε από την Ανατολή ο άσπρος θεός , στο πρόσωπο του Ερνάν Κορτές. Ο Κορτές μάλιστα, εμφανίστηκε στην περιοχή των Αζτέκων ακριβώς την ημέρα που προφήτευε το αζτέκικο ημερολόγιο ότι θα επιστρέψει ο εκδιωκόμενος Θεός , στις 22 Απριλίου του 1519! Οι Αζτέκοι –είπαν οι Ισπανοί αργότερα- θέλησαν να καλοπιάσουν τον εκδιωγμένο, όπως έλεγε η προφητεία, Θεό, ώστε να μην τους εκδικηθεί. Η ιστορία με την «θεοποίηση» του Κορτές εγκαταλείφθηκε τα τελευταία χρόνια…Φυσικό είναι, οι Αζτέκοι αγαπούσαν τον Θεό που αγαπούσε τις παλλόμενες καρδιές, τον Huitzilopochtli! Και αλήθεια άλλωστε να υπήρξε αυτό που έγραψαν οι Ισπανοί, οι Αζτέκοι ούτως ή άλλως εγκατέλειψαν γρήγορα την ιδέα ότι ο Hernán Cortés ήταν ο Quetzalcoatl

Ο νέος «Θεός» ήταν μεν εκδικητικός αλλά όχι όπως υπολόγιζαν οι Αζτέκοι. Είχε έρθει να κάψει, να βιάσει, να κρεμάσει και να κλέψει. Ακόμα και όταν το μπαρούτι άστραψε, ακόμα και όταν η δυνατότητα που παρείχαν στους Ευρωπαίους τα άλογα έμοιαζε μαγική[2] και ο πυρετός, η ευλογία, η λέπρα, ο τέτανος και οι άλλες ευρωπαϊκές ασθένειες σάρωναν τους υγιέστατους ιθαγενείς, αυτοί δεν το έβαλαν κάτω. Ήξεραν ότι με τον Huitzilopochtli να τους δίνει οδηγίες το βράδυ, θα ξημέρωνε άλλη μια νίκη. Και έτσι έγινε.

Το βράδυ της 3οης Ιουνίου ο Huitzilopochtli είχε δώσει τις σωστές οδηγίες: οι Ισπανοί ζούσαν αυτό που στην ιστορία τους αποκάλεσαν «νύχτα των στεναγμών» ή «λυπημένη νύχτα» (La Noche Triste), ενώ η μέρα ξημέρωνε νικηφόρα για τους Αζτέκους! Η πρώτη ισπανική επίθεση[3] είχε λήξει και ο Huitzilopochtli ηρεμούσε με αντίδοτο ισπανικές καρδιές.

Οι Ισπανοί ξεκίνησαν την δεύτερη πολιορκία της πόλης (δύο ολόκληρα χρόνια μετά) μολύνοντας το υδραγωγείο. «Κακοί άνθρωποι-το αίμα σας θα ησυχάσει τους Θεούς μας» έγραψαν τότε οι Αζτέκοι που έχουν πλέον αρχηγό τον γενναίο Cuauhtémoc (Κουατεμoκ)…Οι μέχρι τότε πόλεμοι στους οποίους εμπλεκόταν οι Αζτέκοι με τις γειτονικές φυλές δεν είχαν πολλούς νεκρούς, αλλά κυρίως αιχμαλώτους, οι οποίοι αναγνώριζαν την αιχμαλωσία τους και την επερχόμενη θυσία τους στον Huitzilopochtli… Λεγόταν και «Πόλεμοι των Άνθεων».

Οι Ισπανοί όμως, όπως γρήγορα θα διαπιστώσουν οι ιθαγενείς, κρεμάνε και σκοτώνουν… Ακόμα και οι ανθρωποθυσίες αυτές προς τον Θεό του Ήλιου και του Πολέμου έμοιαζαν με πταίσματα μπροστά στην βαναυσότητα των ισπανών κονκισταδόρων οι οποίοι μετέτρεψαν σε λίμνη αίματος τον πολιτισμό ενός λαού που δεν ήξερε τι θα πει γυαλί, άροτρο, μπρούτζος και σίδερος, αλλά είχε την ατυχία να είναι βυθισμένος στο χρυσάφι.

Όταν οι Αζτέκοι έπιαναν έναν Ισπανό και του ξερίζωναν την καρδιά και την προσέφεραν στον Ήλιο, οι υπόλοιποι conquistadores, φανατικοί Καθολικοί χριστιανοί έτρεμαν. Οι ανθρωποθυσίες πήραν τρομακτικές διαστάσεις όταν οι Αζτέκοι κατάλαβαν τον τρόμο που αυτές ενέπνεαν στους conquistadores. Τα τύμπανα πίσω από τα τείχη προανήγγειλαν την ανθρωποθυσία στον βωμό, την λεγόμενη «βάση του αετού», προς τον Huitzilopochtli, και οι Ισπανοί στο άκουσμά τους πάθαιναν νευρικό κλονισμό.

Σταδιακά από τα τείχη της εκθαμβωτικής Tenochtitlan οι Αζτέκα πέταγαν προς την πλευρά των πολιορκητών, όλα τα ακρωτηριασμένα μέλη των κονκισταδόρων που είχαν έρθει να σφάξουν να βιάσουν και να κλέψουν χωρίς έλεος. Στην θέα των ακρωτηριασμένων μελών οι Ευρωπαίοι και τα άλογά τους έτρεμαν. Οι Ισπανοί αργότερα όταν ανακαλύφθηκε το μέγεθος της σφαγής που είχαν κάνει, είπαν ότι τους αρρώστησε ο «κανιβαλισμός» και οι «ανθρωποθυσίες» των Αζτέκων… Όταν οι κατακτητές ανέβηκαν στην «βάση του αετού» στην κορυφή του τεμένους, αυτή ήταν γεμάτη ξεραμένο αίμα…

Οι Αζτέκας τους πέταγαν πίσω όλα τα μέλη των σωμάτων, εκτός από ένα…την καρδιά.

Αυτή θα πήγαινε στον Αναγεννημένο Πολεμιστή από τον Νότο, τον Huitzilopochtli, του οποίου η φυλή έπεσε στην άπλειστη ισπανική κορώνα.

Και λένε ότι μια μέρα θα επιστρέψει από τον Νότο, όπως έκανε και την πρώτη φορά…Γιατί πολεμάει με τις ακτίνες του Ήλιου!


[1] Για τους Αζτέκους η αριστερή κατεύθυνση στην γη ήταν ο Νότος.

[2] Πολλοί Αζτέκοι νόμιζαν μόλις είδαν τα άλογα ότι πρόκειται για είδος ελαφιού. Οι Ίνκας στο Περού μερικά χρόνια αργότερα νόμιζαν ότι επρόκειτο για μορφές ενωμένες με τον άνθρωπο που ήταν πάνω! Παρά το γεγονός ότι η Αμερική είχε τα καλύτερα άλογα, αυτά δεν υπήρχαν ούτε στο Μεξικό ούτε στο Περού.

[3] Ουσιαστικά επρόκειτο για τέχνασμα των Ισπανών, με ειρηνική είσοδο στην πόλη στην οποία παρίσταναν τους φίλους, και η οποία μετετράπη σε μάχη από την οποία οι Ισπανοί γλίτωσαν με απίστευτη τύχη.

2 Σχόλια to “Huitzilopochtli-Ήλιος και Πόλεμος!..Κάθε ξημέρωμα και νίκη!”

  1. Πολύ ωραίο κείμενο φίλε.

  2. Γειά σου Seductivo να σαι καλά…


Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s