Η μεγαλύτερη νίκη μέχρι την επόμενη…

Η La Paz, η πρωτεύουσα της Βολιβίας προχτές τα ξημερώματα πανηγύριζε εν μέσω καύσωνα και μέσα σε μία σχεδόν τροπική βροχή. Μα γιατί να είναι όλα τόσο ίδια..? Μετά μου λες είμαστε μακριά…Ας μην πλατιάσουμε όμως.

Κάθε τέτοια νίκη μοιάζει καλύτερη και σημαντικότερη από την προηγούμενη, αλλά όσο η Δεξιά ηττάται ή και συντρίβεται, οξύνεται και η αντιπαράθεση.

Πολλοί όμως λένε ότι μετά από την προχτεσινή έγκριση του νέου Δημοψηφίσματος, αυτή η νέα νίκη είναι και η μεγαλύτερη όλων για τον Evo Morales και το Movimiento al Socialismo (MAS) από τότε που ανέβηκε στην εξουσία πριν από ακριβώς τρία χρόνια (22/1/06).

Κάποιοι γράφουν ιστορία...

Όπως αναμενόταν το «ναι» για την έγκριση του νέου Συντάγματος και συνεπαγωγικά και η κυβέρνηση Morales σάρωσαν με τεράστιο ποσοστό στο  Δημοψήφισμα.

Στην πρωτεύουσα La Paz, το Potosi και πολλές αγροτικές περιοχές τα ποσοστά υπέρ του «ναι» ήταν συντριπτικά: στην πρωτεύουσα υπέρ του «ναι» ψήφισε το 74%, στο Potosi το 76%, ενώ σε κάποιες αγροτικές περιοχές υπήρξαν αποτελέσματα της τάξεως του 90%!

Αντιθέτως, στις επαρχίες της «Ημισελήνου» το ποσοστό του «όχι» βρέθηκε σε πολύ υψηλά ποσοστά, κοντά ή και πάνω από το 60%, κάτι επίσης αναμενόμενο. Το αποτέλεσμα όμως για την αντιπολίτευση ήταν συντριπτικό γιατί κράτησε μόνο ότι θεωρούσε δεδομένο και δεν κέρδισε απολύτως τίποτα παραπάνω: και αυτό όταν είσαι «από κάτω» είναι ο ορισμός της αποτυχίας.

Η προσπάθεια του δεξιού συνασπισμού Podemos να σπιλώσει με οποιονδήποτε τρόπο την εκλογική διαδικασία απέτυχε παταγωδώς. Κάποιοι από το Podemos μάλιστα, απαιτούσαν την αποπομπή των διεθνών παρατηρητών, οργανισμών όπως του Mercosur και των Ηνωμένων Εθνών. Μάλλον πίσω από αυτές τις απελπισμένες ενέργειες κρυβόταν η σιγουριά της επερχόμενης ήττας.

Επιπλέον με 10% περίπου μόνο ποσοστό αποχής, το Δημοψήφισμα ήταν πια σίγουρο ότι θα εγκριθεί με ποσοστά απαγορευτικά για οποιαδήποτε σκέψη νομικής παρεμπόδισής της έγκρισής του.

«Τελείωσε η εποχή της εσωτερικής και εξωτερικής αποικιοκρατίας. Ο πλειστηριασμός της Βολιβίας έλαβε τέλος. Βαδίζουμε από θρίαμβο σε θρίαμβο και αυτοί που πουλάνε την πατρίδα ηττήθηκαν από τον βολιβιανό λαό», είπε ο Morales στον χαιρετισμό που απηύθυνε.

-Οι δεξιοί χωρίς καμιά αμφιβολία θα τον κατηγορήσουν για λαϊκισμό,

-οι μετριοπαθείς  (σ.σ. τι είναι αυτό?) θα συμφωνήσουν ότι δεν έχει καθόλου άδικο,

-οι πιο φανατικοί υποστηρικτές του ήδη γράφουν για έναν θρίαμβο των φτωχών, μια τεράστια νίκη των ιθαγενών.

Όπως και να ‘χει πάντως, το νέο σενάριο που θα προκύψει μετά τον θρίαμβο αυτό, θα είναι διαφορετικό από τα προηγούμενα: γιατί τώρα θα το γράφει η ιθαγενική κυβέρνηση πολύ περισσότερο από τα αντίστοιχα σενάρια  που ακολούθησαν όλων των προηγούμενων νικών. Και ίσως να είναι αυτή η αρχή που θα αλλάξει τελεσίδικα πια το τοπίο  στην ούτως ή άλλως αλλαγμένη  χώρα:

-Επειδή ακριβώς τίθεται το νέο Σύνταγμα σε ισχύ-ανεξαρτήτως από τις όποιες αδυναμίες του,

-επειδή η χώρα μπαίνει στην τελική ευθεία για τις Προεδρικές του Δεκέμβρη, με το MAS να βαδίζει από θρίαμβο σε θρίαμβο,

-αλλά και επειδή όλες οι κινδυνολογίες μετά τις μεγάλες νίκες του MAS εδώ και τρία χρόνια έχουν αποδειχτεί αβάσιμη ηττοπάθεια από την αριστερά και φρούδη ελπίδα για την δεξιά.

Αυτά και adios!

12 Σχόλια to “Η μεγαλύτερη νίκη μέχρι την επόμενη…”

  1. Ουσιαστικά επιβεβαιώθηκαν τα αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος του Αυγούστου, όπερ και έχει παγιωθεί μία κατάσταση. Σημαντικό και κρίσιμο στοιχείο για το τι μέλλει γεννέσθαι.
    Δεν έχω προλάβει να δω αναλυτικά αποτελέσματα αλλά κάποια σκόρπια και σκόρπιες ειδήσεις. όπως ότι οι Ruben Costas, Sabine Cuellar και τα άλλα παιδιά της «ημισελήνου» δεν αναγνωρίζουν τα αποτελέσματα. Δεν έχω προλάβει καθώς μόλις «προσγειώθηκα».

    Ενα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο είναι το τι θα γίνει τώρα με το νέο ένοικο του Λευκού Οίκου. Θεωρώ ότι η περιοχή, συνολικά, θα τύχει πολύ μεγαλύτερης προσοχής. Τι είδους; Θα μάθουμε λίαν συντόμως.

  2. Ερώτηση: όταν λες περί αβάσιμης ηττοπάθειας από την αριστερά, τι ακριβώς εννοείς; Την εγχώρια, στη Λατινική Αμερική ή γενικά;

  3. Ορισμένοι πάντως δε λένε να βάλουν μυαλό.

  4. @MrsBishop
    Ναι με τον Cuellar πήγαν να αρχίσουν τσαμπουκάδες, αλλά θα μαζευτεί το ζήτημα, είπαν ότι δεν αναγνωρίζουν αποτελέσματα και τέτοια…οι ίδιες αστειότητες που λένε μετά από κάθε ήττα τους.

    Για την αβάσιμη ηττοπάθεια της αριστεράς μιλάω κυρίως για την εδώ, (Ελλάδα-Ευρώπη) που κάθε φορά που κερδίζει ο Μοράλες (και ο Τσάβες) κάποια αναμέτρηση θυμούνται ότι τα συντάγματα και οι αλλαγές δεν είναι κομμουνιστικές και ότι η Δεξιά όπου να ναι θα τους φάει…

    Βλέπεις στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια έχουμε κάνει πολλά πράγματα, ώστε να ζητάμε από τους Βολιβιάνους και τους Βενεζολάνους «να κρεμάσουν τους τσάρους τους» και «να μπουν στα παλάτια». H βασική διαφορά είναι ότι αυτοί πάνε προς τα μπρος και μεις προς τα πίσω…

    Δεν είναι λάθος να τα επισημαίνεις όλα αυτά γιατί είναι πάρα πολύ σοβαρά. Και ο Μοράλες παραχωρεί και η Δεξιά έχει τα «όπλα παρά πόδα». Οκ, τα έχουμε πει αυτά.
    Λάθος και ηττοπάθεια είναι οι επισημάνσεις αυτές να καλύπτουν -με επιμονή μάλιστα- σπουδαίες νίκες και στιγμές.

    Για τον Ομπάμα το σκεφτόμουν κι εγώ να το αναφέρω, (επειδή μια μέρα πριν την ορκομωσία του τα έχωσε στον Τσάβες) αλλά είπα μην πλατιάσω. Ίδωμεν!

    @Λύκε
    Γραφικότητες…

  5. @ Juan
    Καλά τα λες για του ελληνές μπολσεβικαράδες που ενώ άλλοι κάνουν επαναστάσεις και με όπλα και με κάλπη και με οδόφραγμα και όλα, αυτοί κάθονται και κοιτάνε τον αφαλό τους να δούνε πόσο ‘συνεπής’ είναι και τους βλέπουν όλους οπορτουνιστές.

  6. @Juan

    Παίδες γνωρίζουμε όλοι την έκφραση «όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια». Ε! κάπως έτσι είναι οι «υπεραπαναστάτες» εδώ στο Ελλάντα. Ασε δε το άλλο… έχω κουραστεί από τις «συγκρούσεις». Νοιώθω κάπως σαν πασχαλινό αυγό βρε παιδί μου…

    Πάντως θα διαφωνήσω σχετικώς όσον αφορά την υπόλοιπη ευρωπαϊκή αριστερά. Αν θυμάμαι καλά στο ιδρυτικό συνέδριο του γαλλικού «Αριστερού Κόμματος» η πρέσβειρα της Βολιβίας στη Γαλλία διάβασε μήνυμα του Εβο και έγινε χαμός… Είναι απλώς ένα παράδειγμα, παρά το γεγονός ότι δεν συμπαθώ τους τζιτζιφιόγκους.


    Αγαπητέ σας παρακολουθώ και στο Granma. Συμφωνώ σχεδόν πάντα με τις απόψεις σας. Νομίζω ότι πρέπει να ανησυχείτε.

  7. Δεν είχα στο μυαλό μου μόνο την ελληνική αριστερά για όλα αυτά. Όλοι τους έχουν ως παράδειγμα – δεν είπα κάτι αντίθετο…αυτό έλειπε να μην γουστάρουν κιόλας.
    Αλλά τόσο στην Ευρώπη αλλά και στην Λατινική Αμερική από πολλούς η κινδυνολογία υπερτερεί της πραγματικότητας.

    Βέβαια τώρα τελευταία όλο και περισσότερες ακροαριστερές φωνές (και από τις χώρες αυτές) ακούγονται επικριτικές: ότι ο Τσάβες και ο Μοράλες δεν προχωρούν σε σαρωτικές αλλαγές κτλ…λες και αυτά που έχουν γίνει μέχρι τώρα είναι λίγα.

    Νομίζω ότι χωρίς να έχεις επίγνωση της κατάστασης ειδικά σε τέτοιες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί τόσους αιώνες κάτω, δεν μπορείς να ζητάς λαγούς με πετραχήλια -ιδίως μάλιστα όταν εσύ παραπαίεις…

    Ακόμα και όταν πρόκειται για πολιτική διαφωνία όμως δεν είναι δυνατόν να επισκιάζεις ιστορικές στιγμές -προφανώς για να καλύψεις και δικές σου αδυναμίες- σπέρνοντας φόβο, ήττα και σύγκρουση…

    Στην τελική αυτοί οι λαοί φαίνεται να κερδίζουν πράγματα μέρα με την μέρα, σε αντίθεση με μας…

  8. @mrsbishop
    γιατί πρέπει ν’ανησυχώ?

  9. @ Juan
    Αλλο οι αναζητήσεις, η έρευνα, η εξέταση και η κατάληξη σε κάποια συμπεράσματα ακόμη και με μύριες όσες ενστάσεις και άλλο η επίκριση και ενδεχομένως η απόρριψη βάσει κάποιων μονολιθικών απόψεων.

    @Y

    Να ανησυχείς. Οι αμφισβητήσεις σου είναι υγιείς και εξαιρετικά γόνιμες, αλλά σύντομα θα γίνουν δαίμονες, όσο ο διάλογος κωφών θα συνεχίζεται. Αντί για απαντήσεις οι αφορισμοί και «calling names» θα αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο. Νομίζω ότι αντιλαμβάνεσαι τι εννοώ.
    Το έχω περάσει χρόνια πριν. Κουράστηκα και πλέον επιλέγω πολύ προσεκτικά με ποιόν κάνω διάλογο και σε ποια έκταση. Μόνο και μόνο για να αποφεύγω τα ψυχοφάρμακα.

  10. @mrsbishop
    Έχω γερό στομάχι κι έπειτα στα μπινελίκια είμαι και ‘γω καλός😉
    Το ότι συμφωνείς μαζί μου, μάλλον με τιμάει.

  11. […] της χώρας το οποίο εγκρίθηκε απευθείας από τον λαό (Ιανουάριος ’09)» λέγοντας ότι αν εξασφαλίσει και τα 2/3 της […]

  12. […] Κάτι τέτοιο τον περσινό Δεκέμβρη, πόσο μάλλον τον περσινό Γενάρη, έμοιαζε αδιανόητο. Για πολλές ημέρες τίποτα πια δεν […]


Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s