To τέλος μιας μακάβριας πορείας

Επιστροφή στις μάχες στην Αμέρικα Λατίνα με μία τεράστια και ιστορική από κάθε πλευρά- εκλογική σύγκρουση στο Ελ Σαλβαδόρ…

Οι βορειοαμερικάνοι και οι φίλοι τους βλέπουν άλλη μία χώρα από τον λατινοαμερικάνικο χάρτη να χάνεται στις Προεδρικές Εκλογές του Ελ Σαλβαδόρ την Κυριακή στις 15 του Μάρτη.
Η σύγκρουση είναι ιστορική καθώς ένα αριστερό πρώην αντάρτικο, το FMLN, βρίσκεται προ των πυλών της εξουσίας, σε μία από τις πιο δοκιμαζόμενες από τον καπιταλισμό χώρες του κόσμου.

Όταν μιλάμε για το Ελ Σαλβαδόρ μιλάμε για ένα κράτος που συγκεντρώνει όλα τα χαρακτηριστικά των περίφημων bananarepublic:

Όταν πραγματοποιήθηκε τον Γενάρη η τελετή για να αναλάβει ο κεντροαριστερός Alvaro Colom τα ηνία της Γουατεμάλας παρόν ήταν οι πρόεδροι της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβεζ και του Ελ Σαλβαδόρ Antonio “Tony” Saca. Στην Δεξιά του Σαλβαδόρ και τις ΗΠΑ κυκλοφορεί ο μύθος ότι ο Τσάβες ψιθύρισε κατά την διάρκεια της τελετής στον Σάκα, ότι «τώρα σε έχω περικυκλώσει» εννοώντας τις αριστερές και κεντροαριστερές κυβερνήσεις στην Νικαράγουα (νότια) και στην Γουατεμάλα (βόρεια).-Πουλημένοι ντόπιοι άρχοντες στο άρμα της Ουάσινγκτον, για να εξασφαλίζουν ότι…
-μία ή δυο, άντε τρεις πολυεθνικές κυβερνούν

-μια
oneproduct country, της οποίας το ένα και μοναδικό παραχθέν προϊόν (στην περίπτωση του Ελ Σαλβαδόρ ο καφές) προορίζεται για τις μεγάλες δυτικές αγορές…
-ιδιωτικοποιούν
για χάρη των ντόπιων εξουσιαστών και των ξένων αποικιοκρατών τα πάντα…
-με ταυτόχρονη σφαγή των αριστερών και όποιων άλλων διαφωνούντων
(εμφύλιος πόλεμος, εκκαθαριστικές -με την κυριολεκτική έννοια του όρου- επιχειρήσεις του στρατού) και…
-σιδηρά πυγμή
υπό την σκέπη του Λευκού Οίκου για να τιθασεύει την αναλφάβητη (λειτουργικά ή μη) πλειοψηφία των εργατών στις φυτείες και τις βιοτεχνίες.

Μικρή χώρα το Ελ Σαλβαδόρ αλλά αρκούντως ματωμένη, με ένα πολύ μεγάλο κίνημα για το μέγεθός της, το FMLN,  τον αντάρτικο στρατό που πήρε το όνομά του από τον θρύλο Farabundo Martí και που τώρα, όπως όλα δείχνουν, θα αναλάβει τα ηνία της χώρας σε μια ιστορική (άλλη μία τα τελευταία χρόνια στην Αμέρικα Λατίνα) εκλογική διαδικασία.
Υποψήφιοι
είναι:
-ο διάσημος δημοσιογράφος Mauricio Funes για το αριστερό FMLN
(Frente Farabundo Martí para la Liberación) και
-ο πρώην διοικητής της αστυνομίας Rodrigo Ávila για το δεξιό ARENA
(Alianza Republicana Nacionalista).

Μπροστά πάντως στον επικείμενο θρίαμβο της αριστεράς, η δεξιά συσπειρώνει όλες της τις δυνάμεις: το τρίτο κόμμα της χώρας το Κόμμα Εθνικής Συμφιλίωσης (Partido de Conciliación Nacional-PCN), με μια εκλογική δύναμη κοντά στο 10% δεν θα κατέβει αυτόνομα στις εκλογές , δηλώνοντας την υποστήριξή του στο ARENA. Το ίδιο ισχύει και για τους Χριστιανοδημοκράτες (PDC-Partido Democrata Cristiano).

Παρά τον κυνικό τρόπο με τον οποίο υποστηρίζουν το ARENA πολλά δυτικά μμε ξέρουν ότι το ποτάμι δύσκολα θα γυρίσει πίσω και ότι το FMLN θα κερδίσει τις εκλογές. Η λάσπη όμως που εξαπολύεται και η σθεναρή υπεράσπιση πραγματικών νεκροθαφτών της χώρας στο όνομα κάποιων εταιριών είναι εξοργιστική!

Ο –με το FMLN– υποψήφιος αντιπρόεδρος Sánchez Cerén, οδήγησε σύμφωνα με ένα θλιβερό άρθρο της Wall Street Journal τον «όχλο» σε διαδηλώσεις πανηγυρισμών για την επίθεση στους δίδυμους πύργους το Σεπτέμβρη του 2001… Δεν θα του “συγχωρήσουν” ποτέ το γεγονός ότι στον εμφύλιο πόλεμο της χώρας (1980-92) ήταν αντάρτης –εκ των ηγετών μάλιστα- στο βουνό.
Όσο για τον επίσης “
hardleftJosé Luis Merino, από τα πλέον υψηλόβαθμα μέλη του κόμματος, αυτός παρουσιάζεται σαν τον νέο αιμοσταγή κάπταιν Μόργκαν και, ω θεοί, το όνομά του ήταν στις λίστες του FARC, ξέρετε τώρα, σε εκείνα τα κομπιούτερ που ως εκ θαύματος σώθηκαν από τις επιχειρήσεις του κολομβιανού στρατού, όταν χειριστές τους-αντάρτες του FARC είχαν κομματιαστεί αλλά τα pc ήταν άθικτα… Μόνο το όνομα του Λένιν δεν έχουν βρει ακόμα σε αυτά τα περίφημα pc οι Κολομβιάνοι.

Οι δύο υποψήφιοι

Φυσικά, ο “απόλυτος κακός” Ούγκο Τσάβες έχει βάλει για άλλη μια φορά το χεράκι του: τα δυτικά μμε ισχυρίζονται ότι έχει χρηματοδοτήσει το «ακροαριστερό» FMLN προκειμένου «να ανέβει ένα απολυταρχικό καθεστώς όπως το δικό του»  στην εξουσία. Χαίρομαι ιδιαίτερα να διαβάζω αυτές τις απελπισμένες αράδες…Και ακόμα και στην περίπτωση που ο Τσάβες έχει σπρώξει παραδάκι στο FMLN, δεν κατάλαβα γιατί η δεξιά και η ακροδεξιά έχουν το δικαίωμα να τσουβαλιάζουν εκατομμύρια δολάρια, ενώ οι αριστεροί πρέπει πάντα να την βγάζουν πάνω στα βουνά και τις ραχούλες…

Ο Ávila ξέρει καλά ότι η μεγαλύτερη δυσκολία του –μετά την δυναμική του FMLN- είναι ακριβώς αυτά τα καταστροφικά χρόνια διακυβέρνησης του κόμματός του. Οι προκάτοχοί του εδώ και δύο δεκαετίες έχουν ισοπεδώσει την χώρα.
Το ARENA ιδιωτικοποίησε τα πάντα
, από συντάξεις και τράπεζες μέχρι και το ηλεκτρικό και τις τηλεπικοινωνίες, ήρε κάθε κρατικό έλεγχο στις τιμές των προϊόντων και υιοθέτησε το δολάριο ως κοινό νόμισμα της χώρας μαζί με το εθνικό νόμισμα colón από το 2001.
Η καταστροφή ήταν αναπόφευκτη
. Πάνω από το 47% του πληθυσμού (οι ΗΠΑ λένε μόλις το 30%, το America Latina en Movimiento μιλά για πραγματικό ποσοστό πάνω από 60%) βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχειας και το τελευταίο εισοδηματικά 20% του πληθυσμού έχει μερίδιο που δεν ξεπερνά το 5% του συνολικού πλούτου… Επιπλέον οι δεξιοί που «κόπτωνται» για την «ασφάλεια» και την «εγκληματικότητα» στα μη αρεστά σε αυτούς κράτη της Λατινικής Αμερικής παραδέχονται ότι η χώρα είναι η δεύτερη σε δολοφονίες στον κόσμο (μετά το Ιράκ) με 68 ανά 1000 κατοίκους!

Το ARENA θα προσπαθήσει να κρατήσει το Ελ Σαλβαδόρ μέσα στον τάφο –και αν κάτι του δίνει ελπίδες γι’ αυτό- είναι το σχετικά υψηλό ποσοστό αναποφάσιστων, καθώς θεωρείται δεδομένο ότι το FMLN χωρίς καμία «αναποφάσιστη» ψήφο, ξεκινάει από μία βάση του 40-43%…  Το «βαθύ κράτος» δεκαετιών, η δυνατότητα χρηματισμού καθώς και νοθείας αποτελούν τα μεγάλα του χαρτιά…

Μια νίκη του FMLN πιθανότατα δεν θα φέρει την λύτρωση στην χώρα του Λυτρωτή (-El Salvador). Η ατζέντα τους μπορεί να μην είναι ανάλογη με των γειτονικών Sandinistas το μακρινό μα τόσο επίκαιρο ’79, αλλά σίγουρα θα είναι αρκετή για να προσπαθήσει να αλλάξει την μόνιμη και μακάβρια πορεία της προς το σκοτάδι, από την οποία ουδέποτε βγήκε ουσιαστικά η χώρα από την ανεξαρτησία της-ή μάλλον από την ανακάλυψή της…

ΥΓ: Διαβάστε και ένα εξαιρετικό άρθρο του Danny Burridge που ξέρει κάτι παραπάνω εδώ


2 Σχόλια to “To τέλος μιας μακάβριας πορείας”

  1. Διάφορα ωραία περί των συνθημάτων της εκστρατείας εδώ. Μη χάσεις τα σχόλια, ειδικά αυτό περί του Άβιλα και του παρελθόντος του στα σώματα ασφαλείας: ο μεγάλος παραδέχθηκε εμμέσως ότι είχε σκοτώσει κόσμο.

  2. Οι αντιπολιτευόμενοι το ARENA λένε ότι οι δυνάμεις ασφαλείας επί διοικήσεως Avila έζησαν πραγματικά χρυσές εποχές. Λέγεται ότι τα μέτρα ασφαλείας την εποχή που ήταν γενικός αρχηγός «θύμιζαν εποχές του εμφυλίου πολέμου».
    Αυτός όμως, ξέρει που στοχεύει: υπάρχει πάρα πολύς συντηρητικός κόσμος που θα πει «μπράβο» στον “μάγκα που σκότωνε”, επιβραβεύοντάς τον με την ψήφο του την Κυριακή.

    Αυτοί τώρα –το ARENA- κοιτούν να πολώσουν την κατάσταση όσο μπορούν και να επισύρουν κινδύνους ανύπαρκτους, επειδή είναι γύρω στις 15 μονάδες πίσω. Η σπίλωση του FMLN από τα περισσότερα μμε είναι τρομακτική. Η λογική τους είναι ότι έρχεται ο κομμουνιστικός στρατός να καταλάβει την χώρα…

    Κατατάλλα ο τύπος είναι εξαιρετικά αστείος. Εκτός από την ουσιαστική παραδοχή του ότι σκότωνε κόσμο, στο επίσημο προεκλογικό σάιτ του, πούλαγε πρώτη μούρη μπλουζάκια, λες και είναι συγκρότημα ή καμιά ποδοσφαιρική ομάδα. Ούτε πρόγραμμα ούτε τίποτα… Τι πρόγραμμα να έχει άλλωστε το ARENA, έχει διαλύσει τα πάντα, δεν μένει και τίποτα άλλο (να ιδιωτικοποιήσει)…


Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s