Αίμα, ψέματα και δολάρια!

Το Περού ζει ημέρες…δόξας καθώς εξακολουθεί να συγκεντρώνει -παγκοσμίως μάλιστα-  τα φώτα της δημοσιότητας που επέφερε η σφαγή των ιθαγενών στις βόρειες περιοχές της χώρας.
Η στεντόρεια στάση των ιθαγενών και οι αλλεπάλληλες ανοησίες της κυβέρνησης δίνουν μια νέα διάσταση στην διαμάχη ιθαγενών-πολυεθνικών, καθώς η κυβέρνηση κάνει έστω και προσωρινά πίσω…

Το παράδοξο με αυτή την ιστορία είναι ότι υπάρχουν ακόμα και ευρωπαϊκές  (καπιταλιστικότατες) εφημερίδες που δίνουν δίκιο στους ιθαγενείς. Η κυβέρνηση του Περού κάνει την μία γκάφα μετά την άλλη:
-αρχικά παρουσίασε τους ιθαγενείς ως δολοφόνους παραποιώντας όλα τα στοιχεία,

κατηγόρησε τους κομμουνιστές του Περού ότι είχαν βάλει το χεράκι τους και στην συνέχεια την έπεσε και στην αντιπολίτευση, η οποία δεν διαφέρει και πολύ από την κυβέρνηση,
-οι ιθαγενείς μάλιστα σύμφωνα με τους κυβερνητικούς βοηθούταν από τους κομμουνιστές, στα πλαίσια ενός «διεθνούς δικτύου».
Έτσι μοιραία και αναμενόμενα
στην συνέχεια κατηγόρησε Βολιβία και Βενεζουέλα για βοήθεια προς τους…αιμοδιψείς ιθαγενείς, οι οποίοι όπως μας πληροφορούσε η κυβέρνηση είχαν καταφέρει σχεδόν άοπλοι να σκοτώσουν 24 μέλη των δυνάμεων ασφαλείας.  Μιλάμε για τέτοια δύναμη…

Ο Γκαρσία δεν είναι όμως τόσο ηλίθιος να κατηγορεί χωρίς λόγο Βενεζουέλα και Βολιβία. Πιστεύει ότι τα φημολογούμενα 6 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου την ημέρα θα καταστήσουν το Περού μεγάλο ανταγωνιστή του πετρελαίου της Βενεζουέλας και του αερίου της Βολιβίας. Επιπλέον ο Γκαρσία έχει προκαλέσει την μήνη σε Βενεζουέλα και Βολιβία βοηθώντας μια σειρά ακροδεξιών: παραχώρησε άσυλο στον εκ των ηγετών της αντιπολίτευσης της Βενεζουέλας Manuel Rosales (πρωταγωνιστής σε πολλά παλιά μας ποστ αν θυμάστε) καθώς και σε  τρεις υπουργούς της κυβέρνησης του Gonzalo Sánchez de Lozada (στην Βολιβία) οι οποίοι κατηγορούνται για τον θάνατο 70 ανθρώπων στον «Πόλεμο του Αερίου» το 2003.

Αλήστου μνήμης σκηνικά πρέπει να έζησαν οι Περουβιανοί όταν ο ιθαγενής Alberto Pizango διευθυντής της Εθνικής Ομοσπονδίας Ανάπτυξης της Ζούγκλας του Περού (Asociación Interétnica de Desarrollo de la Selva Peruana- Aidesep), σχεδόν επικηρύχτηκε, με τις Αρχές να καταδιώκουν τον «εγκληματία» ισάξιο τουλάχιστον του Οσάμα μπιν Λάντεν. Τελικά μπήκε στην πρεσβεία της Νικαράγουα η οποία του παρέχει άσυλο.

Πριν τις αστείες κατηγορίες και τις αλλεπάλληλες γκάφες, είχαν γίνει τρομερές αγριότητες από τις κυβερνητικές δυνάμεις στην περιοχή Bagua εναντίον των φυλών Awajum και Wampis. λόγω των οποίων ούτε τα δεξιά ανά τον κόσμο μίντια μπορούν να υποστηρίξουν καλά καλά την κυβέρνηση…

Η κυβέρνηση έκανε λόγο για 24 μέλη των Δυνάμεων Ασφαλείας νεκρά και μόλις...11 ιθαγενείςΤα καλόπαιδα των Δυνάμεων Ασφαλείας πυροβολούσαν στο ψαχνό ακόμα και μέλη ιθαγενών οι οποίοι κατά την διάρκεια της σύγκρουσης προχώρησαν προς το μέρος τους με σκοπό να διαπραγματευτούν, όπως έγινε στην περίπτωση του ηγέτη Santiago Manuin. Όπως λέγαμε τα νούμερα νεκρών και αγνοουμένων αλλάζουν από μέρα σε μέρα. Οι νεκροί ιθαγενείς είναι σίγουρα πάνω από 50 αλλά οι αγνοούμενοι κυμαίνονται σύμφωνα με ιθαγενικές πληροφορίες από 60 έως και 400… Επιπλέον οι ιθαγενείς κατηγορούν φαντάρους ότι έκαψαν πτώματα και τα πέταξαν σε παρακείμενο από το σημείο της σύγκρουσης ποταμό.

Η γενική κατακραυγή που προκάλεσε η σφαγή καθώς και το μεγάλο συλλαλητήριο στην πρωτεύουσα Λίμα στις 11 του μηνός, ανάγκασε την κυβέρνηση Γκαρσία να αποσύρει το Νομοσχέδιο για τρεις μήνες τουλάχιστον. Η Carmen Vildoso, Υπουργός επί Γυναικείων Θεμάτων και Κοινωνικής Ανάπτυξης παραιτήθηκε αντιτιθέμενη στον τρόπο που η κυβέρνηση «χειρίστηκε» το ζήτημα.

Ο “yes sir” Πρόεδρος Γκαρσία και ο Πρωθυπουργός Yehude Simon θα κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να τεθούν σε εφαρμογή ο Νόμος της Ζούγκλας και της Άγριας Φύσης στα πλαίσια της Συμφωνίας Ελεύθερου Εμπορίου του 2005 με τις ΗΠΑ, η οποία
-άρει τα όποια εμπόδια στις συναλλαγές μεταξύ των δύο χωρών και
-διευκολύνει την πρόσβαση και τις προσφερθείσες υπηρεσίες προς τις βορειοαμερικανικές εταιρίες.

Η υπογραφή της Συμφωνίας τον Δεκέμβριο του 2005 (Τολέδο-Μπους) ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών καθώς άφηνε τον αγροτικό κυρίως κόσμο της χώρας στην απόλυτη ένδεια με την πτώση των δασμών προς όφελος των εταιριών. Τη Συμφωνία χαιρέτησαν βέβαια και ευρωπαϊκές εταιρίες με συμφέροντα στην χώρα, όπως άλλωστε χαιρετίζουν και τον περιβόητο Νόμο. Αυτό τον καιρό άλλωστε  οι κυβερνητικοί συζητούν με τα αρπακτικά της Ευρωπαϊκής Ένωσης για μια αντίστοιχη Συμφωνία. Χώρες όπως η Ισπανία, όχι μόνο δεν καταδίκασαν την επίθεση, αλλά κάποιοι (Ισπανοί μάλιστα) τις κατηγορούν ότι ανέχτηκαν (Σοσιαλιστές) ή και υποστήριξαν (Λαϊκό Κόμμα) την επίθεση.

O Πρόεδρος Alan García σε ένα προκλητικότατο άρθρο του στην εφημερίδα El Comercio της Λίμα είχε γράψει τον Σεπτέμβρη του ’07 ότι «οι κομμουνιστές άλλαξαν πουκάμισο και από τον προστατευτισμό του 20ου αιώνα φόρεσαν αυτό της προστασίας του περιβάλλοντος τον 21ο». Το άρθρο που είχε τίτλο «Ο σκύλος του κηπουρού» ισχυριζόταν ότι οι ιθαγενείς είναι σαν τους σκύλους «που δεν τρώνε και δεν αφήνουν και τον άλλον να φάει»… Σε αυτό το άρθρο ο Γκαρσία θεωρούσε την φύση δεδομένα ως πλουτοπαραγωγική πηγή θεωρώντας ανοησία την προστασία του περιβάλλοντος η οποία εμποδίζει την ανάπτυξη. «Η πρώτη πλουτοπαραγωγική πηγή είναι η περιοχή της Αμαζονίας» επιβεβαίωνε…

Κάπως έτσι φαντάζεται το Περού ο σενιόρ Γκαρσία και οι φίλοι τουΤα σκυλιά του καπιταλισμού στην Λίμα, αφού κατηγόρησαν τους ιθαγενείς μέσω του Προέδρου Γκαρσία ως «πολίτες δεύτερης κατηγορίας» θεωρούν τώρα ότι οι 400.000 ιθαγενείς των 56 διαφορετικών φυλών «αντιτίθενται στην ανάπτυξη» της χώρας.Οι ιθαγενείς που μένουν εκεί και οι οποίοι δεν λύγισαν στα 500 κοντά χρόνια σκλαβιάς τους, αρχικά κάτω από τον ισπανικό ζυγό και εν συνεχεία από τις κυβερνήσεις του ανεξάρτητου Περού, ζουν αρμονικά με την φύση και λένε ότι δεν αντιτίθενται στην ανάπτυξη, αρκεί αυτή
-να μην καταστρέφει το περιβάλλον,
-και  να μην κλέβει την γη τους.

Η κυβέρνηση όμως θέλει μέσω του Νόμου,
-και το περιβάλλον να καταστρέψει,
-και τις γαιές των ιθαγενών να κλέψει,

πιστεύοντας ότι με μπουλντόζες να καταστρέφουν την ζούγκλα και στρατιωτικά ελικόπτερα να διώχνουν τον κόσμο θα κάνει την Αμαζονία πεδίο πετρελαϊκής εξόρυξης για τις εταιρίες διώχνοντας μισό εκατομμύριο ανθρώπους από τις πατρογονικές τους εστίες.

Όπως ανήγγειλε και ο Πρωθυπουργός Yehude Simon σε τηλεοπτικό του σποτ με φόντο νεκρά μέλη των Δυνάμεων Ασφαλείας οι «άγριοι», «εξτρεμιστές», «τρομακτικοί δολοφόνοι» ιθαγενείς δεν πρέπει να εμποδίσουν το Περού από το να «εκμεταλλευτεί τα πετρελαϊκά του αποθέματα»…

Η ιστορία θα έχει όπως φαίνεται πολλά επεισόδια.
Αλλά οι καπιταλιστές του García έχουν ήδη γράψει μια σοβαρότατη ήττα την οποία σε καμία περίπτωση δεν περίμεναν.

Advertisements

12 Σχόλια to “Αίμα, ψέματα και δολάρια!”

  1. Χάθηκα λίγο… όσον αφορά στα εν λόγω νομοσχέδια: η ύπαρξή τους χρονολογείται πριν την υπογραφή της TLC?

    Ρωτώ, γιατί δεν την υπέγραψε ο Γκαρσία και εάν όντως υπάρχουν εκ των προτέρων αλλάζει το σκηνικό.

    Προφανώς από μπέρδεμα αναφέρεις την υπογραφή το 2005 από το δίδυμο Γκαρσία-Μπους. Ο Γκαρσία εκλέχτηκε πρόεδρος τον Ιούνιο του 2006 κσι ορκίστηκε στις 28 Ιούλη. Είναι παρακαταθήκη του Τολέδο και μάλιστα είχε γίνει σάλος καθώς την υπέγραψε στην λήξη της θητείας του (16 Απρίλη) και αφού είχαν διεξαχθεί οι προεδρικές εκλογές (9 Απρίλη) όπου τα αποτελέσματα έφερναν στο δεύτερο γύρο τον Ογιάντα Ουμάλα με τον Αλαν Γκαρσία με την πλάστιγγα, όπως θυμάσαι, να γέρνει σαφώς προς τον Ουμάλα…
    Λόγω του σάλου και του πανικού που δημιούργηθηκε ο Γκαρσία ως πρώτη ενέργεια του μετά την ορκωμοσία επικύρωσε την συμφωνία ελεύθερου εμπορίου, αφού πρώτα είχε εγκριθεί από το περουβιανό Κογκρέσο… άλλο σκάνδαλο! Μόλις την 1η Φλεβάρη, φέτος, λιγο μετά την ορκωμοσία Ομπάμα τέθηκε σε εφαρμογή (http://www.export.gov/FTA/peru/index.asp) .

    Οσον αφορά στα υπόλοιπα εκείνο που βρίσκω εξαιρετικά ενδιαφέρον εκτός της εξέγερσης των Ιντιος του Περού, είναι ο ξεσηκωμός των αυτόχθονων κοινοτήτων σε όλη την περιοχή. Νομίζω ότι η Βολιβία άνοιξε τον δρόμο για τα καλά… και οι Ιντιος είναι κρίσιμος παράγοντας για όλο το κίνημα της America Latina.

  2. Λοιπόν ένα ένα:
    Η Συμφωνία άρχισε να συζητείται μεταξύ της κυβέρνησης Τολέδο και Μπους από το Μάη του 2004. Δεν το ανέφερα επειδή πήγαινε πολύ μακριά η βαλίτσα. Υπεγράφη όντως μεταξύ Τολέδο και Μπους και το λάθος λόγω κεκτημένης ταχύτητας είναι δικό μου, αφού την ίδια απροσεξία είχε γράψει και το Argenpress (έγραφε Γκαρσία-Μπους και αυτό). Θα το διορθώσω στο κείμενο.

    Η Συμφωνία επικυρώθηκε από το Περού το καλοκαίρι του ’06 (όντως με το που ανεβαίνει ο Γκαρσία και διαδέχεται τον Τολέδο σαν να μην υπήρξε ουδεμία αλλαγή και ενδιάμεσα εκλογές…) και από τις ΗΠΑ τον Δεκέμβρη του ’07. Τέθηκε σε ισχύ την 1η Φεβρουαρίου (και ο Ομπάμα προεκλογικά λεγόταν ότι δεν «θα την πειράξει» – γιατί άλλωστε?) αντικαθιστώντας την παλαιότερη μεταξύ ΗΠΑ και Περού (Ley de Promoción Comercial Andina y Erradicación de Drogas-2002).

    Ο συγκεκριμένος «Νόμος Αγροτικής Γης και Άγριας Φύσης» είναι καινούριο κόλπο που πάει να εφαρμοστεί. Δεν ξέρω αν ήταν παλιό νομοσχέδιο στα συρτάρια, ή απλά πήγαινε όπως φαίνεται άλλο ένα βήμα παραπάνω από τους τόσους «ιθαγενοφάγους» νόμους που με τόση μανία φτιάχνουν και εφαρμόζουν στην χώρα… Αλλά τώρα πήγε να εφαρμοστεί με την εκδίωξη των ιθαγενών. Η εφαρμογή του φαίνεται ότι θα βοηθήσει τόσο την Συμφωνία Ελευθέρου Εμπορίου με τις ΗΠΑ ώστε όλοι οι αρθρογράφοι που εμπιστευόμαστε (Rebelion, ALAI, Prensa Latina, Telesur, Pagina 12, Gara, Argenpress) να μιλούν ουσιαστικά για εφαρμογή σημείων της Συμφωνίας μέσω του συγκεκριμένου Νόμου.

    Συμφωνώ για αυτό που λες για τους ιθαγενείς καθώς η όλη στάση τους στην Αμέρικα Λατίνα αυτή την εβδομάδα και η υποστήριξή τους προς τους Περουβιανούς έδειξε ότι το κίνημα αρχίζει και ξεφεύγει από τα στενά πλαίσια που βάζουν τα σύνορα και οι εθνικές σημαίες. Επίσης εξαιρετικό το γεγονός ότι και πολλοί mestizos στο Περού πήραν το μέρος των indigenas.

    Σήμερα ακούστηκε ότι ο Yehude Simon πάει για παραίτηση…

  3. Οκ! Κατάλαβες γιατί ρωτούσα. Πέρα από ότι έπαθα μία σύγχυση.

    Ο Σιμόν παραιτείται, αργά-αργά. Με τον αραμπά. Αμέσως μετά ο υπουργός Εξωτερικών José Antonio García Belaúnde δηλώνει ότι «ο Μοράλες είναι εχθρός του κράτους του Περού».

    Το θέμα των ιθαγενών με προβληματίζει πολλά χρόνια ειδικά μετά την ανάγνωση σειρά άρθρων του Ισπανού εθνολόγου Antonio Perez, αναφορικά με τον Τσε και τις αλλεπάλληλες αποτυχίες να δημιουργηθούν εστίες με πρώτη αυτή της αποστολής του Χόρχε Ρικάρδο Μασέτι στην Αργεντινή.

    Ο Μασέτι χάθηκε από προσώπου γης στις περιοχές των ιθαγενών Τόμπα, Κόγια και Γουίτσι-Μάτακος. Οχι τόσο σκανδαλώδης αποτυχία η εστία που επιχείρησαν να δημιουργήσουν πριν την έλευση του Τσε στην περουβιανή Αμαζονία, στην περιοχή των Ασάνκα.

    Ανατρέχοντας μετά στα Ημερολόγια της Βολιβίας συνειδητοποίησα ότι δεν υπάρχει ουδεμία αναφορά στους αυτόχθονες ή ιθαγενείς όσον αφορά τον αντάρτικο αλλά μόνο σε «αγρότες» ή «μικροαστούς»… Αντίθετα υπήρχαν σχόλια για «Ινδιάνους» που είχαν την «κόκα σαν φετίχ». Από την άλλη σαφής είναι ο προσανατολισμός στη δημιουργία εστιών σε περιοχές ιθαγενών.

    Αραγε υπήρξε ποτέ κατανόηση των ειδικών χαρακτηριστικών του ιθαγένικου στοιχείου; Είναι ένας από τους λόγους της ήττας του αντάρτικου στη Βολιβία; Υπήρξε αλλαζονεία ως προς την αντιμετώπισή τους; Η κλασσική αντιμετώπιση των «Ευρωπαίων της διαφώτισης» ή των «πεφωτισμένων λευκών»; Δεν έχω απαντήσεις… μόνο ιδέες.

    Σαράντα και χρόνια μετά ορισμένες διαχωριστικές, εντός του κινήματος, ευτυχώς πέσει. Ορισμένες. Ναι, συμφωνώ ότι το κίνημα αρχίζει να ξεφεύγει από σύνορα, είτε χωρών είτε άλλα σύνορα. Και είναι πολύ θετικό. Σαν να συναντήθηκαν επιτέλους μετά από σειρά ραντεβού που δεν έγιναν ποτέ λόγω έλλειψης συνενόησης. Ιθαγενείς με ιθαγενείς, ιθαγενείς με μεστίζος, μεστίζος με αγρότες, αγρότες με φοιτητές…

  4. Ακριβώς για αυτό τον λόγο είναι τόσο συναρπαστικό αυτό που γίνεται τώρα στην Βολιβία. Οι ντόπιοι παίρνουν -ή τελοσπάντων προσπαθούν να πάρουν- την κατάσταση στα χέρια τους, με μία σαφή αριστερή στροφή, απαλλαγμένοι από τον ρατσισμό εναντίον τους, τον οποίο δυστυχώς δεν απέφυγαν αρκετά κομμουνιστικά κόμματα και κινήματα στο παρελθόν. Και διάολε, πολλοί mestizos είναι μαζί τους.
    Ένα τρανό παράδειγμα κόμματος που δεν είχε σχέση με ιθαγενείς λέγεται ότι ήταν το ΚΚ Γουατεμάλας. Το Sendero Luminoso στο Περού επίσης, αλλά αυτοί ήταν γενικώς στον κόσμο του Marlboro…
    Αυτή η δυσπιστία πάντως δεν ήταν απόλυτα αδικαιολόγητη: στην εποχή που αναφέρεσαι για παράδειγμα, τόσο στην Βολιβία ο Γκεβάρα, όσο και στις προσπάθειες που τον ίδιο καιρό κάνουν οι Sandinistas στην Νικαράγουα για δημιουργία αντάρτικου, οι ιθαγενείς δεν πάνε μαζί τους και πολλοί από αυτούς μάλιστα πάνε και στην αντίθετη πλευρά στην ακροδεξιά αντίδραση.
    Το ζήτημα δεν είναι μόνο λατινοαμερικάνικο αν αναλογιστούμε τι πέρασε ο Γκεβάρα στο Κογκό που είχε φρικάρει και με το δίκιο του…
    Στην Βολιβία το τέλος της ιστορίας είναι γνωστό. Στην Νικαράγουα το όποιο αντάρτικο αναπτύχθηκε τελικά, αναπτύχθηκε μόνο σε αστικές περιοχές. Μετά το FSLN έψαχνε απαντήσεις γιατί δεν πήγαν μαζί τους και κατέληξε σε πληθώρα συμπερασμάτων, από το ότι έφταιγαν πολλά ηγετικά στελέχη του μέχρι και την έλλειψη υλικών μέσων, κτλ. κτλ. κτλ.

    Ας κρατήσουμε βέβαια σαν βάση της συζήτησης, ότι η αφ’ υψηλού προσέγγιση των ιθαγενών από τα κομμουνιστικά κινήματα ουδεμία σχέση είχε σε μέγεθος με την αντίστοιχη «προσέγγιση» της δεξιάς προς τους ιθαγενείς όλες αυτές τις δεκαετίες (αιώνες).

  5. Δυστυχώς ναι. Και για τους ιθαγενείς και για τους mainstream κομμουνιστές. Φυσικά και δεν ήταν αδικαιολόγητη. Καλά τι είπες τώρα για το Κογκό! Φρίκαρε ο Τσε. Εντελώς! Δικαιολογημένα μεν.

    Αλλά, πως εξηγείς στον «άλλο» – την προκειμένη ιθαγενή ότι χρώμα και εάν είναι- οτι μπορεί να υπάρχει «λευκός» που δεν θα τον σκοτώσει, υποτάξει, κλέψει τη γη του, κά; Πως εξηγείς τον ταξικό διαχωρισμό των κοινωνιών όταν ο ίδιος μπορεί να ζει σε πρωτόγονες κοινωνίες, που δεν έχουν περάσει κάν στο φεουδαρχικό στάδιο; Ετσι κι αλλιώς οι αντάρτες τους έβλεπαν ως αγρότες -με βάση τη μαρξιστική ανάλυση- μια τάξη που είναι δύσκολο να σωθεί…

    Το θέμα είναι ο «Αλλος». Δηλαδή πως βλέπεις εσύ τον «Αλλον» και πως νομίζεις ότι σε βλέπει αυτός. Σε άλλο επίπεδο, πως εξηγείς στον «κάτοικο του Αγίου Παντελεήμονα» ότι ο «Αλλος», οι μετανάστες εν προκειμένω, δεν τον απειλούν. Οι συνθήκες είναι. Χρειάζεσαι χιλιάδες λέξεις… Και έρχεται ο ακρεδεξιός και προτείνει απλά: «φάτον», «διώξτον». Και είναι λύση, δυστυχώς, απαίσια και φασιστική, αλλά λύση. Και μένεις εσύ μαλάκας με τις χιλιάδες λέξεις σου στο χέρι να προσπαθείς να καταλάβεις τι έγινε, πως μπορεί να αλλάξουν τα πράγματα, να ψάχνεις τα γιατί και τα διότι.

  6. Α! το ξέχασα. Πολύ καλό blog για το Περού -δεν ξέρω εάν το έχεις ανακαύωει- είναι το http://peruanista.blogspot.com/. Bilingual κιόλας. Αγγλικά και ισπανικά.

  7. Δεν το ήξερα το Peruanista, φαίνεται πολύ καλό, θα το ρίξω στο blogroll…

    Η αμάθεια είναι η μάνα του φανατισμού. Καμιά φορά και η ημιμάθεια.
    Το γεγονός ότι ο πολύς κόσμος δεν έχει κρίση ως αποτέλεσμα της αμάθειας, βοηθά και βόηθαγε πάντα την δεξιά και την ακροδεξιά που με εύκολα και εύπεπτα συνθήματα μπορεί να αποπροσανατολίσει. Ξαφνικά οι Πακιστανοί που πλένουν τα τζάμια στα φανάρια φταίνε στον κάθε μαλάκα που τον βαράει η γυναίκα του…Έτσι είναι τι να κάνεις..? Ξεχάσανε οι Έλληνες τότε που ήταν οι ίδιοι πολίτες τρίτης και τέταρτης κατηγορίας και ακούγανε Καζαντζίδη στα ανθρακωρυχεία του Βελγίου… Τέσπα, ξεφύγαμε από το blog.

    Η εξήγηση του μαρξισμού και της πάλης των τάξεων σε πολλές ιθαγενικές κοινότητες είναι ένα πρόβλημα που όντως παραμένει άλυτο.
    Αλλά σε πολλές από αυτές τις κοινωνίες, η έννοια της ισότητας και της αλληλεγγύης είναι πολύ πιο ανεπτυγμένη από τις «δυτικές» δημοκρατίες. Επιπλέον σε κάποιες από αυτές υπάρχουν εδώ και αιώνες εκπληκτικές δημοκρατικές διαδικασίες.
    Κάποτε διάβαζα την κοινωνική οργάνωση των Maputxe και είχα μείνει με το στόμα ανοιχτό… Αν βρω το λινκ θα το στείλω.

  8. Αν το βρεις στείλτο. Θα είναι πολύ ενδιαφέρον.

  9. SÍNTESIS HISTÓRICA DEL PUEBLO MAPUCHE (SIGLOS XVI-XX)
    Carlos Ruiz Rodríguez
    Universidad de Santiago de Chile USACH

    http://www.rebelion.org/docs/74335.pdf

    Εδώ είμαστε!

  10. Muchas gracias compañero

  11. Πολλά από τα παιδιά των Ελλήνων ανθρακορύχων του Βελγίου έχουν γίνει τώρα πρώτοι ρατσισταράδες απέναντι στους μαύρους και τους Άραβες.

    Το παράδειγμα της Βολιβίας και γενικά της ανάτασης των ιθαγενών έχει πολλά να πει σε όλο τον πλανήτη. Πρέπει να ακούσουμε παντού αυτούς που είναι πιο κολασμένοι από τους άλλους. Αυτοί μπορούν να δώσουν λύσεις.

  12. Μην γίνεις όμως κι εσύ τέτοιος, χε χε!

    Να και η Ετήσια Έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας για την Αμερικανική ήπειρο το 2008… Αναφέρει πολλά για ιθαγενείς, για τις οικονομικές ανισότητες, στηρίζει Μοράλες, είναι υπέρ της καταδίκης των ανά την ήπειρο χουντικών και μας θυμίζει πόσο «προηγμένη» χώρα είναι οι ΗΠΑ…

    http://amnesty.org.gr/library/reports/2009/report2009/regional-amr.htm


Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s