Η επιστροφή των φαντασμάτων (Πραξικόπημα στην Ονδούρα)

Όταν καμιά φορά σας φαίνονται υπερβολικά -για τα ευρωπαϊκά δεδομένα- κάποια πράγματα που διαβάζετε εδώ πέρα, πάντα να θυμάστε ότι στην Αμέρικα Λατίνα μπορούν να γίνουν τα πάντα ανά πάσα στιγμή…Πόσο μάλλον στις πιο απόκρυφες γωνιές της, όπως την ξεχασμένη Ονδούρα η οποία από την Κυριακή κυβερνάται από στρατιωτικό πραξικόπημα που καθαίρεσε τον Πρόεδρο Ζελάγια και κινητοποίησε τα αντανακλαστικά όλων των αντιμαχόμενων παρατάξεων σε ολόκληρη την ήπειρο.
Ενώ η χώρα περίμενε τις κάλπες να ανοίξουν την Κυριακή το πρωί, για το (μη-δεσμευτικό) Δημοψήφισμα στο οποίο ο λαός της Ονδούρας θα έκρινε αν  θα τίθονταν το ζήτημα της επανεκλογής (εκλογή πάνω από μία φορά) του Προέδρου στις ερχόμενες εκλογές (ευχαριστώ τον Λύκο για την ακρίβεια) , ο Στρατηγός Romeo Vasquez με μία “old school” κίνηση κατέβασε το Στρατό στον δρόμο και περικύκλωσε το Προεδρικό Μέγαρο, βάζοντας μάσκες σε 9 μέλη των επίλεκτων δυνάμεων του.

Ο κόσμος έχει βγει παντού στους δρόμους. Η ακροδεξιά πρέπει να ξεχάσει τις παλιές υπέροχες ημέρες με τους λαούς-πρόβατα. Φωτό: Prensa-Latina.cuΆντρες του Στρατού εισέβαλαν στο Προεδρικό Μέγαρο και μετά από μάχη 20 λεπτών με την Προεδρική Φρουρά, οι 9 μασκοφόροι έπιασαν τον Πρόεδρο Ζελάγια και τον ανάγκασαν να εγκαταλείψει την χώρα με αεροπλάνο για την Κόστα Ρίκα. Πρόεδρος θα αναλάβει ο Roberto Micheletti παλιά καραβάνα στα πολιτικά πράγματα της χώρας και μέλος του…ίδιου κόμματος με τον αποπεμφθέντα Ζελάγια. Ο Μικελέτι, γιός Ιταλών μεταναστών από τη Λομβαρδία, μας πληροφόρησε ότι οι ενέργειες του Προέδρου ήταν αντισυνταγματικές…Τι μας λες ρε φίλε, σοβαρά μιλάς; Δηλαδή και να διαφωνεί το Ανώτατο Δικαστήριο ή ο Στρατός με την κυβέρνηση, ή ακόμα και ο λαός, η λύση είναι να βγάλεις τα τανκ παγανιά;

Εν τω μεταξύ ο νόμιμος Πρόεδρος Ζελάγια κατέφθανε στο αεροδρόμιο του Σαν Χοσέ στην Κόστα Ρίκα και δήλωνε ντυμένος ακόμα με τις…πυτζάμες ότι «εξακολουθώ να είμαι ο Πρόεδρος της Ονδούρας». Μιλάμε φυσικά για ένα πισωγύρισμα ολκής για την πάφτωχη και ρημαγμένη από την ακροδεξιά Ονδούρα, η οποία ζει
-το πρώτο πραξικόπημα στην ήπειρο μετά την αποτυχία της ακροδεξιάς εναντίον του Ούγκο Τσάβες στην Βενεζουέλα το 2002, και
-το πρώτο που εμπλέκονται Ένοπλες Δυνάμεις μετά το πραξικόπημα που έριξε τον Jorge Serrano από την προεδρία της Γουατεμάλας το 1993.

Οι Λατινοαμερικάνοι ηγέτες συναντήθηκαν στην Μανάγκουα της γειτονικής Νικαράγουας γιατί ξέρουν πολύ καλά τι σημαίνει «πραξικόπημα στην Λατινική Αμερική» και τι δυναμική προσδίδει στους ακροδεξιούς όλης της ηπείρου.
Ο Ούγκο Τσάβεζ έδειξε για άλλη μια φορά να κρατά τα γκέμια κάνοντας σαφείς τις διαθέσεις του –και πολλών άλλων όπως φαίνεται- απέναντι στις Ένοπλες Δυνάμεις της Ονδούρας: «Όταν οι ολιγαρχίες σπάνε τους κανόνες του παιχνιδιού όπως και έκαναν τώρα, ο λαός έχει το δικαίωμα να αντισταθεί και να αγωνιστεί. Και εμείς είμαστε μαζί τους». Ο πρεζιντέντε της Βενεζουέλας είπε για άλλη μια φορά τα πράγματα με το ονομά τους: «Πρόκειται για μία προσπάθεια της πλούσιας ελίτ να καταπιέσει τους φτωχούς».
Επίσης για άλλη μια φορά ο Τσάβεζ απέδειξε ότι η Βενεζουέλα τείνει να γίνει ένας σοβαρότατος περιφερειακός «παίκτης» στα πράγματα της ηπείρου.

Δεν υπήρχε βέβαια καμία ένσταση για την πολιτική τοποθέτηση αυτών των ανθρώπων. Αλλά από ότι φαίνεται είναι και γραφικοί αφού σύμφωνα με πληροφορίες όχι μόνο απέλασαν τους πρέσβεις της Κούβας και της Νικαράγουας, αλλά…ξυλοφόρτωσαν και τον πρέσβη της Βενεζουέλας.
Όχι καινούρια πράγματα: τo '56, το '63 και την περίοδο '72-'82 στρατιωτικοί κυβερνούν την χώρα, λίγο μικρότερη σε έκταση από την Ελλάδα με περίπου 8 εκατομμύρια πληθυσμόΤο Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας  είναι με τους πραξικοπηματίες, oι οποίοι λέγεται ότι έδρασαν με την συγκατάθεσή του. Η κύρια διαφωνία στρατού και Ανώτατου Δικαστηρίου με την νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση της χώρας και κύρια αφορμή του πραξικοπήματος, ήταν η διεξαγωγή ή όχι Δημοψηφίσματος που θα επέτρεπε επανεκλογή του Ζελάγια, με άρση του ορίου θητειών (μόνο μία).
Ο Στρατός και οι υποστηρικτές της κίνησης κατηγορούν τον Ζελάγια ότι αψηφούσε την δικαστική εξουσία, τις στρατιωτικές δυνάμεις και ότι οι ενέργειές του ήταν αντισυνταγματικές.
Πολλοί όμως υποστηρίζουν ότι το γραμμένο το 1982 Σύνταγμα της χώρας είναι φασιστικό: επιτρέπει μία μόνο θητεία, ενώ η συμμετοχή του λαού στις όποιες αποφάσεις είναι μηδαμινή. Θεωρούν ότι καλώς η νόμιμη κυβέρνηση ωθούσε αλλαγή του καταστατικού χάρτη της χώρας σε μία προσπάθεια να βαδίσει η Ονδούρα προς μία πιο δημοκρατική κατεύθυνση.

Τώρα ο Πρόεδρος που τον…έπιασαν με τις πυτζάμες είναι στην Κόστα Ρίκα απολαμβάνοντας πάντως την στήριξη όλων σχεδόν των ομολόγων του από τον Μπάρακ Ομπάμα μέχρι τον Ούγκο Τσάβεζ. Η Ευρωπαϊκή ‘Ενωση πάντως προσφέρθηκε να «μεσολαβήσει» μεταξύ των δύο πλευρών…Ιδρώσαμε!
Το καθεστώς πάντως μοιάζει αυτή την στιγμή να είναι τελείως απομονωμένο. «Η Λατινική Αμερική δεν μπορεί να ανέχεται πάλι παρόμοιες καταστάσεις» είπε λακωνικά ο Πρόεδρος της Βραζιλίας Λούλα, ο οποίος με λίγες λέξεις συνόψισε την γενική τάση που επικρατεί. Χαρακτηριστικό παράδειγμα πάντως αποτελεί και το δεξιό Μεξικό το οποίο καταδίκασε το πραξικόπημα.

Ο Miguel d’Escoto, ο πρώην σαντινίστα που εκτελεί χρέη προέδρου της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών κάλεσε τον Ζελάγια στο βήμα του Οργανισμού. Η ομιλία Ζελάγια, που όπως καταλαβαίνετε η φήμη του με όλα αυτά αυξάνεται πολύ θα γίνει απόψε. Μετά την ομιλία η Γενική Συνέλευση αναμένεται να προβεί σε καταδικαστικό ψήφισμα. Ο Ζελάγια και τα επίσης εξόριστα μέλη της νόμιμης κυβέρνησης σχημάτισαν από το εξωτερικό κυβέρνηση αντίστασης («gobierno de resistencia»). Οι Ένοπλες Δυνάμεις λέγεται ότι σχεδιάζουν να κρατήσουν τον Micheletti στην Προεδρία έως και την λήξη της κανονικής θητείας του Ζελάγια, τον Γενάρη του 2010… Μία από τις πρώτες τους ενέργειες ήταν η απαγόρευση κυκλοφορίας (9 το βράδυ-6 το πρωί). Επιπλέον έκοψαν και το ρεύμα σε μεγάλα σημεία της χώρας για πάρα πολλές ώρες. Στην συνέχεια ο νέος «πρόεδρος» Μικελέτι βγήκε και διέταξε 48ωρη απαγόρευση κυκλοφορίας νομίζοντας ότι έτσι θα φοβίσει τον κόσμο. Στην πρωτεύουσα Τεγκουσιγκάλπα αλλά και σε άλλες πόλεις και στην επαρχία τα συνδικάτα, οι νεολαίες, οι ιθαγενικές ενώσεις και πάμπολλες οργανώσεις κήρυξαν επ’ αόριστον γενική απεργία, ενώ δεν έλειψαν και χοντρά επεισόδια με τις Ένοπλες Δυνάμεις στους δρόμους, με αποτέλεσμα πάρα πολλούς τραυματίες, ακόμα περισσότερους συλληφθέντες και δυστυχώς από χθες και την πρώτη επιβεβαιωμένη δολοφονία. Το Prensa Latina αναφέρει σήμερα το πρωί (ξημερώματα τοπική ώρα) ότι αρκετοί έχουν αρχίσει να στήνουν οδοφράγματα σε πολλά σημεία της Τεγκουσιγκάλπα. Επιπλέον στην πόλη Progresso οι διαδηλωτές εισέβαλλαν και έσπασαν τα γραφεία της εταιρίας Transul, η οποία ανήκει στον νέο Πρόεδρο Micheletti.

Tegucigalpa 28 Ιουνίου 2009 Jornada.unam.mxΟ Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα καταδίκασε αμέσως το πραξικόπημα λέγοντας ότι «δεν θέλουμε να επιστρέψουμε στο σκοτεινό παρελθόν» αναφερόμενος στον «εξαίσιο» ρόλο της Ουάσινγκτον στα αλλεπάλληλα πραξικοπήματα που έλαβαν χώρα στα κράτη της Κεντρικής Αμερικής. Οι περισσότεροι όμως αξιωματούχοι της Ουάσινγκτον και του State Department ήταν εναντίον μίας συνταγματικής αλλαγής.
Ο γενικός αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων που πραγματοποίησαν το πραξικόπημα, Στρατηγός Romeo Vasquez έχει εκπαιδευτεί στο περίφημο School of the Americas (SOA), την επονομαζόμενη από τους Λατινοαμερικάνους «Σχολή των Πραξικοπημάτων» (“Esquela des Golpes”). To ίδιο και ο αρχηγός της Αεροπορίας Luis Javier Prince Suazo. Για τoν ρόλο της Ουάσινγκτον διαβάστε μια ενδιαφέρουσα ανάλυση (στα αγγλικά) της Eva Collinger.

Ο Vasquez είχε απολυθεί με απόφαση του Προέδρου Zelaya πριν από μία εβδομάδα, όταν αρνήθηκε να μοιράσει εκλογικό υλικό και να στήσει κάλπες για το μη δεσμευτικό Δημοψήφισμα, στο οποίο θα αποφάσιζε το εκλογικό σώμα αν θα αίρονταν η ασφυκτική δυνατότητα της μίας Προεδρικής θητείας. Η Ουάσινγκτον είχε προειδοποιήσει τις αρχές της Ονδούρας για ένα επικείμενο πραξικόπημα τις προηγούμενες ημέρες, αλλά σύμφωνα με τους Βορειοαμερικάνους αξιωματούχους η προειδοποίηση αγνοήθηκε.

Κανείς δεν ξέρει πως το διεθνώς απομονωμένο πραξικόπημα θα προχωρήσει. Πολλοί μάλιστα, εκ των οποίων και κάποιοι αξιωματούχοι των δικτατόρων αλλά και μέλη του Κοινοβουλίου, θέλοντας να υποβαθμίσουν το ζήτημα ισχυρίζονται ότι «δεν πρόκειται για πραξικόπημα, αλλά απλώς για απόλυτα νόμιμη απομάκρυνση του Προέδρου».

Η ουσία είναι ότι τα φαντάσματα επιστρέφουν δυναμικά στην Λατινική Αμερική δείχνοντας περίτρανα ότι οι  ενέργειες αριστερών κυβερνήσεων σε όλη την Λατινική Αμερική τα τελευταία χρόνια προς έλεγχο των ακροδεξιών αντιδραστικών στοιχείων μόνο «κινδυνολογία» και «ευκαιρία για την επιβολή νέων νόμων» δεν ήταν.
Και από την άλλη πλευρά αντίστοιχα, δείχνει ότι η ακροδεξιά παραφυλά στα περάσματα, ώστε με την πρώτη ευκαιρία να αρχίσει να ρίχνει τις τόσο αγαπημένες της δολοφονικές βολές…

ΥΓ: Δείτε εδώ την ζωντανή περιγραφή αυτού του πραξικοπήματος από Λύκο και Mrs Bishop που παρακολουθούσαν τα γεγονότα από την Κυριακή

Advertisements

15 Σχόλια to “Η επιστροφή των φαντασμάτων (Πραξικόπημα στην Ονδούρα)”

  1. Ο Ζελάγια βγαίνει φωτογραφίες με τους άλλους Λατινοαμερικάνους ηγέτες στην Μανάγκουα και υψώνει τις γροθιές λέγοντας πως την Πέμπτη θα πάει στην Τεγκουσιγκάλπα. Προσφέρθηκε μάλιστα να τον συνοδεύσει ως εκεί ο γενικός γραμματέας του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών Χοσέ Μιγκέλ Ινσούλσα. Ο Ζελάγια μάλιστα χτες το βράδυ, ενθαρρυμένος από την διεθνή υποστήριξη που του παρέχεται, ζήτησε από τους «στρατιωτικούς να γυρίσουν στους στρατώνες».

    Εν τω μεταξύ ο Roberto Micheletti μιλώντας σε ραδιοφωνικό σταθμό της Μαδρίτης, τόνισε ότι είναι όλα νόμιμα και ότι ανέλαβε την Προεδρία με βάση το Σύνταγμα…και όχι τα τανκ… Προς το παρόν πάντως κανένας δεν έχει υποστηρίξει την νέα κυβέρνηση, είτε μιλάμε για κράτος, είτε για οποιονδήποτε οργανισμό.
    Σύμφωνα με το Telesur υπάρχουν (7 το πρωί ώρα Καράκας) επιβεβαιωμένοι 145 τραυματίες και 345 συλληφθέντες, αλλά υπάρχουν φόβοι για πολύ περισσότερους, ενώ λέγεται ότι χθες δολοφονήθηκε ένας νέος στις διαδηλώσεις.

    Κατά την διάρκεια της Δευτέρας θα μάθουμε αν πηγαίνουμε σε μία πορεία ευθείας σύγκρουσης, ή τα πράγματα θα εξελιχθούν ομαλά και οι δικτάτορες θα παραδώσουν την εξουσία χωρίς περαιτέρω ιστορίες.
    Επίσης σήμερα Δευτέρα η Βολιβία θα ζητήσει από τον Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών να επιδώσει τελεσίγραφο στους πραξικοπηματίες για την παράδοση της εξουσίας στην νόμιμη κυβέρνηση της χώρας και την επιβολή κυρώσεων σε περίπτωση που δεν συμβεί κάτι τέτοιο.

  2. Λοιπόν, όπως είχα υποσχεθεί, να’ μαι. Κατ’ αρχάς, Juan, να επισημάνω ότι στο κομμάτι κάνεις ένα βασικό σφάλμα. Λες:

    «. . .η χώρα περίμενε τις κάλπες να ανοίξουν την Κυριακή το πρωί, για το (μη-δεσμευτικό) Δημοψήφισμα στο οποίο ο λαός της Ονδούρας θα έκρινε αν επιτρέπεται η επανεκλογή (εκλογή πάνω από μία φορά) του Προέδρου. . .»

    πράγμα που είναι ανακριβές. Μπορεί ο πρόεδρος Σελάγια μεταξύ άλλων να είχε σκοπό την επέκταση των επιτρεπομένων προεδρικών θητειών στις δύο, αλλά το ερώτημα στο δημοψήφισμα δεν ήταν αυτό. Ήταν:

    «¿está usted de acuerdo que en las elecciones generales de noviembre de 2009 se instale una cuarta urna para decidir sobre la convocatoria a una asamblea nacional Constituyente que apruebe una nueva Constitución política?»,

    πράγμα πολύ διαφορετικό από όσα μετέδωσαν, π.χ., ΜΜΕ στις ΗΠΑ (εκ του προχείρου απόδοση για τους μη ισπανόφωνους: «συμφωνείτε, στις εκλογές του Νοεμβρίου του 2009, να υπάρξει μια τέταρτη κάλπη για να αποφασιστεί εάν πρέπει να συσταθεί Συντακτική Εθνοσυνέλευση για να καταρτίσει και εγκρίνει νέο Σύνταγμα;»)· οπότε η επιχειρηματολογία της αντιπολίτευσης και του Μιτσελέτι περί του ότι ο «Μελ» επιχειρούσε να μιμηθεί το παράδειγμα Τσάβες ήταν εξ ορισμού ψευδεπίγραφη—πολύ περισσότερο που ο Σελάγια είχε πει ρητώς στην El Pais ότι δεν προτίθεται να είναι εκ νέου υποψήφιος. Το κωμικό είναι πως, βάσει της «τράμπας» που είχε γίνει για να ενταχτεί η Ονδούρα στην ALBA, o Σελάγια φέρεται να είχε συμφωνήσει να προωθήσει την υποψηφιότητα Μιτσελέτι (!) για την προεδρία. Η δουλειά «χάλασε» διότι ο Σελάγια αποφάσισε να αθετήσει την παρασκηνιακή συμφωνία και πιθανότατα να στηρίξει το Cesar Ham, έναν αριστερότερο υποψήφιο, διότι ο Μιτσελέτι ήταν κάθετα αντίθετος στην τροπή που έπαιρναν τα πράγματα, ειδικά τη «στροφή» προς αριστερά, τη σύμπλευση με τους Τσάβες-Μοράλες-Κορέα, τις δηλώσεις Σελάγια περί αλλαγής των οικονομικών συσχετισμών και του εγχώριου πολιτικού συστήματος κ.ο.κ., όπως και η περιφερειακή ελίτ.

    Τα συμφέροντα που εκπροσωπεί ο πρώην πρόεδρος του Κογκρέσου Μιτσελέτι και οι πραξικοπηματίες δεν είναι όμως κυρίως πολιτικά, είναι κυρίως οικονομικά: είναι το περιφερειακό κεφάλαιο, όπως επισημαίνεται σε μια ουσιώδη, για την κατανόηση των αιτίων του πραξικοπήματος, ανάλυση.

    Για τα υπόλοιπα:

    * η επιχειρηματολογία των πραξικοπηματιών περί «νόμιμης διαδικασίας αποπομπής» του Σελάγια βασίζεται στις Συνταγματικές ασάφειες και είναι έωλη, ενώ η «επιστολή παραίτησης» του προέδρου κωμωδία ολκής,

    * δε θυμόμαστε αμφότεροι να υπήρξε ποτέ τέτοιου είδους μεταχείριση διπλωματικών απεσταλμένων ακόμα κι από τους πιο σκληρούς πραξικοπηματίες στο παρελθόν. Εσύ;

    * είναι δείγμα των (τεκτονικών, θα τις έλεγα) αλλαγών συσχετισμών στην περιφέρεια το γεγονός της ομόθυμης και ομόφωνης καταδίκης του πραξικοπήματος ακόμα και από τον. . . Ουρίμπε,

    * πληροφορίες κάνουν λόγο για τουλάχιστον δυο νεκρούς αλλά ακόμα δεν ξέρουμε τι συμβαίνει λόγω του φιμώματος των μέσων ενημέρωσης στη χώρα, και

    * σήμερα είναι Τρίτη. Πρέπει να πέρασες ωραίo τριήμερο, μπαγάσα :Ρ

  3. Ρε συ βλέπω χτες το απόβραδο στα ιντερνέτια τις εξελίξεις και τρελάθηκα…
    Το ποστ που ανέβασα γράφτηκε σε μισή ώρα οπότε ήθελα να το διορθώνω στην διάρκεια της ημέρας, πράγμα που δεν ήταν δυνατό λόγω δουλειάς. Γράφω όμως ότι το δημοψήφισμα ήταν μη-δεσμευτικό. Δεν αναφέρω ότι είναι εν είδη ερώτησης, αλλά δεν ξέρω αν έχει τόση σημασία, ώστε να πιαστούν από αυτό τα λαμόγια και να βγάλουν έξω τα τανκ.

    Ο ξυλοδαρμός του πρέσβη μου θύμισε την κυβέρνηση στην Ζιμπάμπουε που πιάνει τον αρχηγό της αντιπολίτευσης οπότε διαφωνεί και τον σαπίζει στο ξύλο. Παρόμοια στάση δεν πρέπει να υπάρχει τουλάχιστον τον τελευταίο αιώνα.

    Η συμφωνία θυμίζει την αντίστοιχη Μπλερ-Μπράουν για την παράδοση της εξουσίας. Μεταξύ κατεργαρέων και τέτοια παρόμοια όμορφα…
    Η διαμάχη για την εκ νέου υποψηφιότητα ήταν εξαρχής αστείο επιχείρημα, όπως λες οικονομικό είναι το κόλπο. Αλλά πάντα σε παρόμοιες περιπτώσεις εξετάζεις την κύρια αφορμή. Τουλάχιστον τις πρώτες ώρες. Και όταν ακόμα η κύρια αφορμή είναι αστεία καταλαβαίνεις από που έχει ξεκινήσει το πράγμα (από πράγματα που κρύβονται από πίσω). Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι μέχρι στιγμής τουλάχιστον έχει ισχυροποιηθεί πολύ η εικόνα του Ζελάγια…Δηλαδή και να μην έβαζε υποψηφιότητα το 2010 να δεις που τώρα μπορεί και το Δημοψήφισμα να καταφέρει να διεξάγει και να το κερδίσει και να σου βγει πάλι στις εκλογές το Νοέμβρη του 2009. Δεν θα μου κάνει εντύπωση.

    Αυτή η καθολική παραδοχή εναντίον του πραξικοπήματος είναι η νέα εποχή, ακόμα και τα χειρότερα καθάρματα έκατσαν στην γωνίτσα τους και συντάχθηκαν με τους πολλούς. Ίσως…ίσως λέω, είναι και το μεγάλο μήνυμα που παίρνουν όλοι από αυτήν την ιστορία.

    Παρατηρώ από το πρωί μια προσπάθεια να πείσουν κάποιοι ότι ντε και καλά έχουν βάλει το χέρι τους οι ΗΠΑ. Δεν ξέρω/δεν απαντώ γιατί δεν έχω χρόνο μέχρι τώρα να ασχοληθώ, αλλά και εσείς στο ποστ σας έχετε κάπου βάλει το ίδιο εξαιρετικά ενδιαφέρον κείμενο της Eva Collinger.

    Για την επιστολή παραίτησης είναι να γελάς.
    Και να κλαις μαζί.

    Πραγματικά τους έχω ικανούς για όλα.
    Δεν θα μου κάνει εντύπωση ο,τι και να γίνει. Από τρομερή σφαγή μέχρι να γυρίσει ο Ζελάγια σε θρόνο και να μην ανοίξει ρουθούνι. Ίδωμεν…

    ΥΓ: Πως δεν είχε κάτσει κάτι παρόμοιο τα άλλα Σ/Κ…Μα καλά είναι σοβαροί? Πραξικόπημα Κυριακάτικα??!??

  4. Μια σημείωση για τη στάση της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών: είναι πολύ «μαγκωμένη» και αντιφατική, παρ’ όλη την προσπάθεια να είναι όσο πιο «σαφής» γίνεται. Αυτό λέει πολλά. Ίσως δεν είναι εντελώς λάθος να εκτιμήσουμε πως δεν έχει ακόμα ξεκαθαρίσει στο apparatus στην Ουάσινγκτον ποιος έχει τον τελευταίο λόγο για το θέμα: οι μυστικές υπηρεσίες και το Πεντάγωνο, ή οι διπλωμάτες. Ίδωμεν.

  5. Ναι αυτή την συνέντευξη στην Ελ-Παίς που ο Ζελάγια έγλειφε τους Βορειοαμερικάνους που «χάρη στην βοήθειά τους απετράπη πραξικόπημα» την είδα και εγώ αλλά δεν την ανέφερα λόγω χώρου.
    Τι παιχνίδια σου παίζει η «μοίρα» καμιά φορά…

  6. Οι New York Times έγραφαν ξεκάθαρα ότι πολλοί αξιωματούχοι στην Ουάσινγκτον ήταν καθαρά εναντίον των συνταγματικών αλλαγών και μάλιστα είχαν προειδοποιήσει τον Ζελάγια να μην προχωρήσει. Το έκαναν και σε μία πρόσφατη επίσκεψη της κυρίας (με τα όλα της) Κλίντον στην χώρα ως νέα ΥΠΕΞ…

  7. Για το θέμα γράφουν οι Grey kai Azul .

    Και μια ιστορική υποσημείωση: το πρώτο πραξικόπημα στην Αμερική (την Ήπειρο).

  8. Μόνο μία παρατήρηση γιατί πήζω και τσακώνομαι συνεχώς (στη δουλειά εννοώ). Χουάν δεν ξέρω παιδί μου που ήσουν αλλά θέλω να σε ενημερώσω ότι σήμερα δεν είναι Δευτέρα αλλά Τρίτη…

    Τα άλλα αργότερα.

  9. Ναι απλά ξαναγύρισα στα εγκόσμια χθες το απόβραδο και βασικά από το δικό σου σχόλιο στο κολομβιανό ποστ περί ΧΑΜΟΥ κατάλαβα ότι κάτι μαλακία έχουν κάνει πάλι εκεί κάτω….Αλλά ούτε σήμερα είχα χρόνο.

    Τέλοσπάντων οσα περισσότερα διαβάζω τόσο πιο ύποπτη μου φαίνεται πάντως αυτή η ιστορία…
    Τόση πρεμούρα για τον «αριστερό» Ζελάγια? Ας γελάσω… Επειδή πήγε να ανεβάσει λίγο τα μισθουλάκια και έβαλε την χώρα στην ALBA? Σόρρυ κιόλα, αλλά σιγά τον σοσιαλίστα!
    Και θέλουνε να μας πείσουνε ότι ήταν το αντισυνταγματικό ερώτημα-δημοψήφισμα που έφερε τα πράγματα σε τέτοιο σημείο?

    Οι βορειοαμερικάνοι πάντως στις επίσημες δηλώσεις του πολύ gentlemen βρε παιδί μου…Τι ν’ αυτό το πράγμα..;
    Αν έχουν βάλει το μαχαίρι τους στην όλη υπόθεση είμαι σίγουρος ότι θα βγάλουν μαντήλι να το σκουπίσουν…

  10. Θα συμφωνήσω μαζί σου και με τον Λύκο ότι πολλά παιχνίδια παίζονται όσον αφορά τη ανακατανομή των δυνάμεων στην Κεντρική Αμερική και την Λατινική Αμερική και κατά την προσωπική μου άποψη η Ονδούρα ήταν ο «πιο αδύναμος κρίκος».

    Ζητήματα που μου έχουν κάνει εντύπωση:

    – Η στάση των ΗΠΑ. Δεν έχει προηγούμενο. Ούτε όσον αφορά στην άμεση καταδίκη του πραξικοπήματος ούτε στα υπόλοιπα αντιφατικά. Χρήζει πολλαπλών αναγνώσεων.

    – Η παντελής απουσία της Βραζιλίας σε ένα τέτοιο μείζον ζήτημα. Ούτε βαρύγδουπες δηλώσεις από το Λούλα, ούτε τίποτα. Απλά συνυπέγραψε τις καταδικαστικές αποφάσεις της Ομάδας του Ρίο, του Mercosur, του OAE κλπ. Δεδομένων των φιλοδοξιών της να «κερδίσει» μία θέση μόνιμου μέλους στο Συμβούλιο Ασφαλείας και των προσδοκιών της να αναδυθεί σε «υπερδύναμη» αυτό το πραξικόπημα ήταν χρυσή ευκαιρία. Μέχρι στιγμής όμως τίποτα. Γιατί άραγε;

    – Η έκβαση του πραξικοπήματος… Καθώς φαίνεται και παρά την αναβολή των 72 ωρών προφανώς λόγω του τελεσιγράφου του ΟΑΕ ο Σελάγια θα επιστρέψει. Ακόμη και αν γίνει με πάμπολλους συμβιβασμούς θα είναι σημείο καμπής για όλη την περιοχή. Τη στιγμή μάλιστα που «ψήνονται» διάφορα,πχ στην περίπτωση της Νικαράγουας, όπου συνεχίζονται οι καταγγελίες περί εκλογικής νοθείας ενώ οι φυλές Miskito ξαναφέρνουν το ζήτημα της αυτονομίας… (στην συγκεκριμένη περίπτωση όσον αφορά την εκμετάλλευση των περιοχών τους δεν ξέρω εάν έχουν άδικο).

    Αυτά τα ολίγα για τώρα. Εξακολουθώ να πήζω πολύ άσχημα. Τα νεύρα μου κορδόνια.

  11. Τα γράφω όλα στο καινούριο ποστ που θα ανεβάσω τώρα.

    Τα νεύρα μου επίσης κορδόνια. Δεν υπάρχει καθόλου χρόνος.

    Βαθύτατο ζήτημα οι Miskito που φυσικά δεν είναι της ώρας…
    Πάμε στο καινούριο ποστ-προσπαθώ να παρακολουθώ και το δικό σας.

  12. Επανέρχομαι μόνο για την Βραζιλία καθώς τα άλλα τα αναφέρω στο νέο ποστ. Συμφωνώ απόλυτα ότι ήταν μια σπουδαία ευκαιρία που αντί να πιάσουν αυτοί που επαγγέλλονται ότι έρχεται η «μεγάλη Βραζιλία», έπιασε ο Τσάβες (με τις δηλώσεις και τον γενικό ρόλο κουμανταδόρου για άλλη μία φορά), η Βολιβία (πρόταση υποβολής τελεσιγράφου) και ακόμα ακόμα και η σενιόρα Κίρχνερ που τα μάτια της σπάνια κοιτάζουν έξω από την Αργεντινή…
    -Μήπως τελικά η Βραζιλία δικαιολογεί για άλλη μια τον ιστορικό της ρόλο, γεμάτο μεγάλες κουβέντες από ουσία μηδέν και καμία συμμετοχή σε κοινές ενέργειες στα δύσκολα?
    -Επιπλέον, πιστεύεις ότι άμα έβγαινε ο Λούλα να το παίξει ηγετικά θα του έβγαινε? Δεν νομίζω, με δεδομένη την καχυποψία των υπολοίπων τόσο εναντίον της Βραζιλίας, όσο και εναντίον του Λούλα.

  13. Η ΕΕ του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και της ισχυροποιημένης ακροδεξιάς πιο αντιδραστική από τις ΗΠΑ του Ομπάμια.

    That’s new folks…


  14. Για τις ΗΠΑ μην πιστεύεις τα περί «νέας πολιτικής» και τα μπράβο του διεθνή Τύπου στον Ομπάμα. Πρέπει να ξεκαθαρίσουν άμεσα την στάση τους εναντίον του πραξικοπήματος, και πέραν κάποιων δηλώσεων ανθρωπιστικών ευχολογίων δεν έχουν κάνει τίποτα μέχρι στιγμής.

    Για τα δικά μας τα φυντάνια για πες καμιά επιπλέον πληροφορία ή στείλε κανά λινκ.

  15. […] δικτάτορες gorilleti (εκ του Gorilla και Michelleti) σε μία από τις τελευταίες […]


Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s