Givin’ the dog a bone (Πραξικόπημα στην Ονδούρα ΙΙ)

Συνεχίζεται το χάος στην Ονδούρα καθώς ξημερώσε η Τετάρτη και τα πράγματα συνεχίζουν να είναι ανοιχτά σε όλα τα επίπεδα. Ο στρατός και οι πολίτες βρίσκονται σε ευθεία αντιπαράθεση, ο νόμιμος Πρόεδρος Zelaya έχοντας ακόμα σαφέστερη διεθνή στήριξη ανέβαλλε για 72 ώρες την επιστροφή του, κατά την οποία ο Γενικός Εισαγγελέας της χώρας προειδοποίησε ότι θα τον «συλλάβει ως κατηγορούμενο για 18 διαφορετικά εγκλήματα»…

O έκπτωτος από την Κυριακή Πρόεδρος της Ονδούρας Zelaya είναι περίεργη περίπτωση παλινδρομήσεων. Κράτησε την συμφωνία του 2004 (Central American Free Trade Agreement) που κράταγε την Ονδούρα ουσιαστικά υποχείριο των ξένων και ντόπιων κεφαλαιοκρατών αλλά από την άλλη πλευρά έβαλε την χώρα στην ALBA, δεδομένο που εξόργισε την Δεξιά και φυσικά την Ουάσινγκτον. Προερχόμενος από το –όνομα και πράμα- Φιλελεύθερο Κόμμα, η είσοδος στην ALBA, η -περισσότερο επιφανειακή- προσέγγισή του με το μπλοκ της ALBA σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής και κάποια φιλολαϊκά μέτρα όπως αυτά  για άνοδο των κατώτατων και κατώτερων μισθών τον απομάκρυνε από μεγάλο μέρος των μελών του Κόμματός του. Σημειώθηκε μάλιστα το παράδοξο να βρει συμμάχους στην αντιπολίτευση.

Τα βλέμματα όταν ακούς Ονδούρα για οτιδήποτε συγκεντρώνονται…στην Ουάσινγκτον. Για τον ρόλο που έπαιξαν οι ΗΠΑ, ο καθείς λέει το μακρύ του και το κοντό του. Οι αριστεροί ότι η Ουάσινγκτον σίγουρα έχει βάλει το χέρι της και η δεξιά  ότι ο Ομπάμα κρατά ίσες αποστάσεις (πράγμα το οποίο δεν ισχύει). Δεδομένο είναι ότι με το ιστορικό παρελθόν των ΗΠΑ ειδικά στην Κεντρική Αμερική, θα μιλάμε για κοσμοϊστορικό γεγονός να μην έχουν αναμιχθεί σε ένα πραξικόπημα στην συγκεκριμένη περιοχή.
Οι απόψεις ανάμειξης όμως έστω και σε επίπεδο διαβεβαιώσεων προς τους πραξικοπηματίες, ενισχύονται από:
-το γεγονός ότι ο Λευκός Οίκος δεν έκανε επίσημα λόγο απευθείας για «πραξικόπημα» (μόνο ο Ομπάμα αναφέρθηκε  σε κάποιες δηλώσεις του αόριστα για «μη επιστροφή σε στρατιωτικά καθεστώτα του παρελθόντος») αλλά κατέφυγε σε περιφραστικά τεχνάσματα, ώστε

να μην ανασταλεί η οικονομική βοήθεια προς την Ονδούρα –η οποία μάλιστα για το 2010 θα φτάσει τα 68,2 εκ. $ αντί των 43,2 εκ. του 2009- σε αντίθεση βέβαια με την περίπτωση που ένας αριστερός έκανε πραξικόπημα, οπότε θα σταμάταγαν τα πάντα σε χρόνο dt.
Ας μην βιαζόμαστε…οι γκρίνκος πάντα ρουφιανεύουν ο ένας τον άλλον…Είναι θέμα χρόνου να μάθουμε τι συμβαίνει.

Η περίπτωση να διεξαχθεί το μη δεσμευτικό Δημοψήφισμα της 28ης Ιουνίου που δεν έγινε ποτέ λόγω του πραξικοπήματος και να υπερισχύσει το «ΝΑΙ», θα άνοιγε το δρόμο ουσιαστικά για αλλαγή της magna carta της χώρας, με άλλη μία προϋπόθεση-την δεσμευτική θετική ή αρνητική ψήφο για το ζήτημα στις εκλογές του Νοέμβρη. Το βασικότερο νέο στοιχείο της αλλαγής αυτής θα ήταν η δυνατότητα επανεκλογής (του Zelaya).
Ανεξάρτητα από το πόσο «αριστερός» ή «κεντρώος» είναι, κάτι τέτοιο ενεργοποίησε τα αντανακλαστικά της ντόπιας ελίτ που στο πρόσωπο του
Zelaya είδε έναν «κομμουνιστή» σύμμαχο των Τσάβες και Μοράλες, ο οποίος «θα έκανε την χώρα Βενεζουέλα». Ένα νέο Σύνταγμα όπως στην περίπτωση των άλλων κρατών, θα επέφερε τεράστια προβλήματα στο κεφάλαιο της χώρας, όπως γίνεται τώρα στην Βενεζουέλα και σε μικρότερο βαθμό στην Βολιβία και στο Εκουαδόρ. Με τους επιχειρηματίες συντάχτηκε όπως πάντα και η Εκκλησία. Κάποιοι άλλοι όμως λένε ότι η τρίτη φτωχότερη οικονομία της Κεντρικής Αμερικής ίσως τραβήξει τα πάνδεινα σε χρηματοπιστωτικό επίπεδο εξαιτίας της πολιτικής αστάθειας μετά το Πραξικόπημα. Αυτό δεν το θέλουν ούτε οι ΗΠΑ, ούτε οι γείτονές της.

Πατώντας πάνω στο πολύ άκαμπτο Σύνταγμα του 1982 (επί θητείας Ρήγκαν στον Λευκό Οίκο για αυτό λέγεται ότι και περιέχει τις φωτισμένες δημοκρατικές ιδέες του τσομπανοκαουμπόι) το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε παράνομο το ερώτημα-Δημοψήφισμα, καθώς βρισκόμαστε σε εκλογικό έτος. Η νομική κάλυψη έστω και από την ανώτατη νομική αρχή μιας χώρας όμως δεν καλύπτει την ευθύνη ενός στρατιωτικού πραξικοπήματος.

Από εκεί και πέρα τα πάντα θυμίζουν τα παλιά χρυσά χρόνια των αδιάκοπων δεξιών πραξικοπημάτων.
Φίμωσαν όλα τα μμε που αντιτίθονταν αναγκάζοντάς τα να παίζουν μουσική,

απαγόρευσαν την κυκλοφορία,
προσπάθησαν μέσω φοβερής βίας να ελέγξουν τον κόσμο (που τελικά δεν έδειξε την αποδοχή που περίμεναν-το αντίθετο μάλιστα) και για κερασάκι στην τούρτα
παρουσίασαν κατά την ορκομωσία του δωτού Roberto Micheletti ως νέου Προέδρου, μια πλαστή επιστολή παραίτησης
του Zelaya με την οποία γελάει κόσμος και ντουνιάς.

Επιπλέον, ο Micheletti, επιχειρηματίας ο ίδιος και μέγας υποστηρικτής του φιλελευθερισμού, είναι μια νέα περίπτωση Pedro Carmona –του Προέδρου του Εμπορικού Επιμελητηρίου της Βενεζουέλας- που ανέλαβε για κάποιες ώρες Πρόεδρος στο αποτυχημένο πραξικόπημα του 2002.

Ο Ζελάγια δεν είχε τεράστια υποστήριξη αλλά δεν είχε και μικρή. Νομίζω ότι η αντίδραση του λαού προς το πραξικόπημα όμως δεν στηρίχτηκε στην υποστήριξη προς αυτόν, αλλά στην λογική «όχι άλλες δικτατορίες»… Όπως και να έχει το πράμα πάντως σημασία έχει ότι δημιουργήθηκε τάχιστα το Bloque Popular, το Λαϊκό Μέτωπο, που αποτελεί μια σύμπραξη όλων των ειδών οργανώσεων, συνδικάτων και οργανισμών. Η γενική απεργία που κηρύχτηκε πάραυτα και οι εκτεταμένες μάχες που διεξήχθησαν αποτελούν κόλαφο για το πραξικόπημα.

Ο κόσμος δεν διστάζει να συγκεντρώνεται κατά χιλιάδες έξω και να αντιπαρατίθεται ανοιχτά με το στρατό, πολλά σημεία πόλεων και πολλά σημεία εθνικών οδών έχουν κλείσει, άλλα από τους αντιτιθέμενους στο πραξικόπημα και άλλα από τον στρατό. Η κατάσταση είναι πολύ πιο άσχημη στην επαρχία με σοβαρές μάχες σε επαρχιακές πόλεις (κυρίως Progresso, San Pedro Sula και La Ceiba και οι τρείς στον βορρά) την ίδια στιγμή που κάποια χώρια ακούστηκε ότι έχουν καταστραφεί από δυνάμεις της δικτατορίας.

Μήπως τελικά ο λαός της Ονδούρας έχει πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες από όσες πίστευε;

Αυτοί οι πραξικοπηματίες, «μικροί γορίλες» κατά Chávez ή «μικροί Πινοσέτ» κατά Correa, μπορεί να κάνουν τον κόσμο στην Ονδούρα να λατρεύει –προς το παρόν και από την Κυριακή- τον νόμιμο Πρόεδρο και την νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση, αλλά ίσως τώρα ο κόσμος αντιλαμβάνεται ότι έχει ανοίξει μόνος του μια πόρτα που δεν είχε ανοίξει ποτέ στο παρελθόν. Δεν ελπίζω, απλά αναρωτιέμαι…

Μέσω του ίντερνετ διαδόθηκαν γρήγορα πολλά από τα όσα έγιναν (στις πόλεις κυρίως), την στιγμή που καμία πληροφόρηση δεν έρχονταν από τον παραδοσιακό Τύπο, ο οποίος είχε σιγήσει. Η νέα εποχή της πληροφόρησης τσάκισε τις παραδοσιακές ενέργειες επιβολής μιας δικτατορίας. Αν ήμασταν στην δεκαετία του ’80 δεν θα μαθαίναμε τίποτα. Με μηδαμινή εσωτερική και εξωτερική αναγνώριση, το καθεστώς πάντως πήρε αρκετή στήριξη από μεγάλα διεθνή τσιράκια  όπως το CNN, το BBC και οι New York Times.

Μια άλλη είδηση με σημασία είναι ότι την Δευτέρα το απόγευμα έγινε γνωστό ότι το 4ο Τάγμα στην περιοχή της Ατλαντίδα δήλωσε ότι δεν θα ακολουθήσει τις διαταγές της κυβέρνησης Micheletti. Αυτό σημαίνει και ανυπακοή στο στράτευμα που στηρίζει τον Micheletti?

Ο Στρατηγός Vásquez πάντως δήλωσε ότι δεν έχει προσωπικά συμφέροντα από την επιβολή του πραξικοπήματος και ενεργεί σύμφωνα με τον νόμο… Ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης, νομίζω ότι για όλους, το πρώτο θετικό βήμα αν γίνει, θα είναι να ξαναγυρίσουν τα λαμόγια οι στρατιωτικοί στα λαγούμια-στρατώνες τους… Κανείς άλλωστε δεν πιστεύει τον Vásquez. Ακόμα και να αποσυρθεί όμως ο στρατός και να παραμείνει ο Micheletti στην εξουσία πάλι πραξικόπημα θα είναι και ας προσπαθούν να παίξουν με τις λέξεις και τους τύπους.

Οι κινήσεις εντυπωσιασμού και οι φανφαρονισμοί πάντως συνεχίζονται από όλες τις πλευρές:
-Ο Γενικός Εισαγγελέας της χώρας
Luis Alberto Rubi απείλησε τον Zelaya ότι αν επιστρέψει στην χώρα όπως δήλωσε περίτρανα ότι θα κάνει, θα συλληφθεί με τις κατηγορίες της «προδοσίας»,της «κατάχρησης εξουσίας» και άλλων δεκαέξι εγκλημάτων.
μυστακοφόρος Zelaya που μετά την διεθνή στήριξη έχει πάρει τα πάνω του, δήλωσε πως «αν θεωρούν πως είμαι ένοχος, ας δικαστώ».

Από την άλλη, αν ο Zelaya δεν είχε πρόθεση όπως λέει να πολιτευτεί και πάλι (τότε γιατί ζήταγες αναθεώρηση του Συντάγματος για επανεκλογή..;) τώρα μην σας φανεί περίεργο να το κάνει. Χθες μίλησε στα Ηνωμένα Έθνη τα οποία –μέχρι και αυτά να φανταστείτε- ζήτησαν την «άμεση και χωρίς όρους αποκατάστασή» του.

Πάντως ο Zelaya σήμερα τα ξημερώματα δήλωσε ότι θα αναβάλλει την επιστροφή του κατά 72 ώρες στην χώρα όταν και λήγει η διορία-τελεσίγραφο (μετά από Βολιβιανό αίτημα) του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών προς την de facto κυβέρνηση των πραξικοπηματιών ώστε να αποχωρήσει. Ανάμεσα σε αυτούς που –τώρα τουλάχιστον- δηλώνουν ότι θα συνοδεύσουν τον Zelaya πίσω στην Ονδούρα εκτός από τον Jose Miguel Insulsa, γενικό γραμματέα του Οργανισμού, προστέθηκαν και οι Πρόεδροι Αργεντινής και Εκουαδόρ, Cristina Fernandez (μάλλον για να ξεχάσει τα εσωτερικά της προβλήματα) και Rafael Correa αντίστοιχα, αλλά και ο Miguel d’Escoto, πρώην σαντινίστα και νυν Πρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.

Εκτός του λαού της Ονδούρας όμως, για δεύτερη φορά μετά τις ταραχές του φθινοπώρου του 2008 στην Βολιβία οι Λατινοαμερικάνοι ηγέτες εμφανίστηκαν ενωμένοι και καταδίκασαν απερίφραστα το πραξικόπημα, αναγνωρίζοντας μόνο τον Zelaya ως νόμιμο Πρόεδρο.

Η έκπληξη για την περιοχή ήταν η καταδίκη από χώρες όπως η Κολομβία, ενώ χώρες με ύποπτο αν όχι εμπρηστικό ρόλο στην προσπάθεια του αφανούς πραξικοπήματος εναντίον του Έβο Μοράλες το φθινόπωρο του 2008, όπως οι πισώπλατες μαχαιριές-εκβιασμοί από την Βραζιλία αυτή την φορά λείπουν. Η’ τουλάχιστον δεν τις έχουμε μάθει.

Δείγμα της τρομακτικής αλλαγής που έχει ήδη συντελεστεί και συνεχίζει να συντελείται, η ενωτική στάση εναντίον των πραξικοπηματιών τους στερεί οποιαδήποτε στήριξη και νομιμότητα για να προχωρήσουν. Το πρωτοσέλιδο της El Tiempo η οποία τουλάχιστον ιντερνετικά συνεχίζει να γράφει ελεύθερα, ήδη γράφει ότι «Η κυβέρνηση θα ψάξει τρόπους να σπάσει την απομόνωση». Τουλάχιστον στην Λατινική Αμερική όμως δεν θα τους βρει.

Το colpo grosso θα είναι η Ουάσινγκτον και ο νέος Μπαράκ Ομπάμα για τον οποίο όλοι θυμούνται -απόλυτα δικαιολογημένα- ότι στην αρχή της θητείας του, οι σχέσεις του με τον λατινοαμερικάνικο κόσμο παραμένουν τεταμένες (sic), αναφέροντας μάλιστα ως πρώτα παραδείγματα τις σχέσεις με το συμμαχικό Μεξικό και την συνέχιση της εξωφρενικής στήριξης στο καθεστώς Ουρίμπε στην Κολομβία.

Οι στρατιωτικοί ήταν για άλλη μια φορά το δεξί χέρι της Δεξιάς ελίτ σε ένα πραξικόπημα. Το κόκαλο είναι στην μέση και οι σκύλοι που θέλουν να το κάνουν δικό τους πολλοί… Διαμορφώνεται όμως μία κατάσταση που λόγω της 10ετούς περίπου διαμορφωθείσας νέας τάξης πραγμάτων στην Λατινική Αμερική, δεν έχει προηγούμενο…
Και εν τέλει, το θέμα είναι αυτή η στάση του λαού της Ονδούρας να μην εξαντληθεί το βράδυ που ο Zelaya μπει τροπαιοφόρος στην Tegucigalpa ή πολύ περισσότερο ο Michelleti διατηρηθεί στην εξουσία.

ΥΓ: Σταματάω εδώ γιατί όσο ψάχνω τόσο βρίσκω. Το άρθρο είναι γραμμένο εν μέσω των εξελίξεων που τρέχουν. Αν χρειαστεί θα υπάρξει  καταγραφή νέων εξελίξεων μέσω σχολίων. Το δύσκολο είναι να βρω χρόνο.
Συνεχίστε
να παρακολουθείτε τις εξελίξεις και από τον Λύκο και την Mrs. Bishop


Advertisements

14 Σχόλια to “Givin’ the dog a bone (Πραξικόπημα στην Ονδούρα ΙΙ)”

  1. Πάμε για χοντρή πλάκα αν ο Michelleti το είναι τόσο «μάγκας» όσο πραγματικά το παίζει σε συνεντευξή του στο Associated Press στην οποία ανακοινώνει ότι «κανένας δεν θα με αναγκάσει να παραιτηθώ» και ότι ο Zelaya θα γυρίσει στην εξουσία μόνο με «εισβολή από το εξωτερικό»…

  2. Ψιτ Χουανίτο θα έχουμε πολύ δουλειά μου φαίνεται. Βρέθηκε νεκρός με μία σφαίρα στην καρδιά ο Alexis Argüello δήμαρχος της Μανάγκουας.

    Μη με ξαναπείς Κασάνδρα por favor…

    Κατά τα άλλα ο αγαπητός μας «Μελ» στην ομιλία του στη Γενική Συνέλευση δήλωσε ότι δεν πρόκειται να προκαλέσει δημοψήφισμα για Συντακτική Συνέλευση αν επιστρέψει. Αρχίζω πλέον να υποψιάζομαι ότι κάτι πολύ ευρύτερο παίζεται. Νέες ισορροπίες δυνάμεων ίσως;

  3. Αυτή η συνέντευξη του Michelleti και μόνο τσαμπουκά να πουλάει δείχνει ότι τα πράγματα δεν θα είναι τόσο απλά όσο νομίζουμε. Λέει επί λέξη «ο Zelaya δεν μπορεί να επιστρέψει στην εξουσία εκτός αν κάποια άλλη λατινοαμερικάνικη χώρα έρθει και τον επιβάλλει με τα όπλα»…
    Άντε κράτα τον αθυρόστομο στο Καράκας τώρα που πίνει και 17 καφέδες την ημέρα. Ότι και να του πει θα έχει δίκιο, μιλάμε για στυγνή πρόκληση.

    Βάλε και τον Argüello μέσα σε όλα αυτά και κάτσε ψάξε…Αε μην κινδυνολογούμε προς το παρόν συγχέοντας τον Argüello πάντως με τα υπόλοιπα. Οι επόμενες ώρες θα δείξουν…

    Εγώ νομίζω ότι ο Zelaya και να μην πήγαινε για δεύτερη υποψηφιότητα (που αμφιβάλλω) τώρα αν μπορεί θα το κάνει. ΑΝ όμως δεν πάει, τότε ναι, κάτι βρώμικο παίζεται που λέγεται «αποσταθεροποίηση» της περιοχής…

  4. μ…ία.Σβήστο. Προσπάθησα να σου πω πως λινκάρεις… και το λίνκαρε!

  5. Αναστέλλονται βασικά άρθρα του Συντάγματος με βάση απόφαση του Κοινοβουλίου την οποία συνυπέγραψαν 4 από τα 5 κόμματα του, με εξαίρεση το Partido de Unificación Democrática (PUD).
    Ανάμεσά τους, καταργείται το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι, το ατομικό άσυλο, η δυνατότητα ελεύθερης μετακίνησης, καθώς και το προαπαιτούμενο έκδοσης εντάλματος σύλληψης πριν την όποια σύλληψη.

    Επιπλέον δύο Υπουργοί της κυβέρνησης Zelaya φέρονται να προσχώρησαν στην de facto κυβέρνηση των πραξικοπηματιών: Ο Δημοσίων Έργων José Rosario Bonano και ο Υπουργός επί Θεμάτων Ασφαλείας ναύαρχος Rodas Gamero

  6. Κι άλλα νέα (άσχημα)…
    Πλήρης στροφή των πραξικοπηματιών που από αμυντική περνούν σε τελείως επιθετική στάση έχουμε από χτες το απόγευμα και αυτό λέει πολλά για τις «πλάτες» που μάλλον τους έχουν παρασχεθεί…

    1)Ο γενικός εισαγγελέας Luis Alberto Rubí ζήτησε από την Ιντερπόλ την ποινική δίωξη του Zelaya! (απίστευτο θράσος…)
    2)Όπως αναφέρεται πιο πάνω αποφασίστηκε η αναστολή προσωπικών ελευθεριών
    Λαμβάνοντας υπόψη και
    3)την συνέντευξη του βαλτού Προέδρου στην οποία φάνηκε μια στάση πλήρους αδιαλλαξίας γεμάτη μεγαλοστομίες

    συμπεραίνουμε ότι κάτι έχει αλλάξει προς το αρνητικότερο, επί της ουσίας δηλαδή οι πραξικοπηματίες -αν όλα αυτά δεν αποδειχτούν κινήσεις εντυπωσιασμού και απελπισίας- έχουν βρει στηρίγματα….

    Σήμερα έχουν αποφασιστεί μεγάλες διαδηλώσεις σε όλη την χώρα εναντίον του πραξικοπήματος.

  7. Αν και απάντησα και στο σχόλιό σου στο βλόγιον και θεωρώντας δεδομένο ότι ο στόχος τους ήταν να τους τσακίσουν και προφανώς όχι τον Σελάγια συνεχίζω. Εξάλλου το πιο σκοτεινό σημείο είναι αυτό κάτω από τη λάμπα.

    Ολα παίζουν. Μπορεί να έχουν βρει στήριγμα. Πολύ πιθανό. Ξεκινώντας από το «πράγμα» που ονομάζεται Χίλαρι Κλίντον. Προσοχή δεν αθωώνω τον Ομπάμα. Θεωρώ δεδομένο ωστόσο ότι σε επίπεδο κεντρικού σχεδιασμού δεν θα συνέφερε αυτή τη στιγμή το Λευκό Οίκο να απομονωθεί εντελώς από τη Λατινική Αμερική. Κάτι που θα γίνει εάν συνεχιστεί αυτό το γαϊτανάκι. Και δεν υπάρχουν πλέον δικαιολογίες.

    Επίσης δεδομένων των πολέμων που μαίνονται στο εσωτερικό των ΗΠΑ κυρίως μεταξύ CIA και υπουργείου Δικαιοσύνης-Λευκού Οίκου (γκουαντάναμο, βασανιστήρια, φυλακές, αναδιαρθρώσεις κλπ) ποτέ δεν μπορεί κανείς να είναι σίγουρος τι ακριβώς παίζεται από κάτω. Χαρακτηριστικές οι χθεσινοβραδινές δηλώσεις του Ρόμπερτ Γκιμπς, οι διαρροές, η ανακοίνωση του Southern Command κά Αντιφατικές μεν με δειλά βήματα προς το αναπόφευκτο(;): την καταδίκη και τη λήψη μέτρων.

    Ετσι όπως κλιμακώνεται η κατάσταση τα πάντα είναι στο τραπέζι, ενώ απειλές και εκβιασμοί, συμβιβασμοί και αδιαλλαξίες, παζάρια και τσαμπουκάδες δεδομένοι. Μάλλον τείνω να συμφωνήσω με τον Αλ Τζιορντάνο που αναφέρει ότι κυρίαρχο στοιχείο της «υπερασπιστικής γραμμής και των ενεργειών των πραξικοπηματιών είναι ο φόβος». Ο φόβος απέναντι στην αντίσταση και την αντίδραση που μέρα τη μέρα μεγαλώνει και είναι πιο καλά οργανωμένη. Ο φόβος ότι με την επιστροφή του Σελάγια, ενδεχομένως όχι μόνο θα τελειώσουν πολιτικά αλλά θα μπουν και μέσα για τα καλά…

  8. Ο δήμαρχος του San Pedro νομίζω «απομακρύνθηκε» επισήμως… Ελπίζω όχι και ανεπισήμως.

    Το ζουμί είναι αυτό που λες στο Λύκο ότι «Ως συνήθως το μπρα ντε φερ των πολιτικών δυνάμεων, εγχώριων και διεθνών, έχει πάντα ένα μεγάλο χαμένο: το λαό της Ονδούρας » και αυτό γράφω και στο ποστ σαν κεντρική ιδέα: ανεξαρτήτως αν γυρίσει ο Σελάγια πίσω ή παραμείνει ο Micheletti να καταλάβουν τι μπορούν να κάνουν, πράγμα που δεδομένα δεν είχαν κάνει μέχρι τώρα. (Όχι βέβαια ότι ήταν εύκολο-το αντίθετο μάλιστα)

  9. A! Πολύ ωραία. Ο Μιτσελέτι δηλώνει ότι υπεύθυνοι για την αιματοχυσία το Σάββατο θα είναι η Κριστίνα Φερνάντες και ο Ραφαέλ Κορέα.

  10. Νομίζω ότι ο θείος από το Καράκας όταν δεν εκνευρίζεται πάντα λέει τα πράγματα ως έχουν χωρίς περιστροφές.
    http://www.telesurtv.net/noticias/secciones/nota/53314-NN/chavez-para-los-golpistas-de-honduras-no-hay-democracia-ni-constitucion/

    Σήμερα αναμένεται ο Πρόεδρος του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών στην Τεγκουσιγκάλπα, όχι για να διαπραγματευτεί –όπως γράφουν οι Κουβανοί στο Prensa Latina- αλλά για να τους ζητήσει να φύγουν.
    Επιπλέον αυτό το πράγμα που πολλά δυτικά μέσα αποκαλούν «προσωρινή κυβέρνηση» πλασάροντας στον πολύ κόσμο ουσιαστικά ότι είναι δημοκρατική (προετοιμάζοντας το έδαφος) δεν ενημερώνει ούτε τους βουλευτές που το στηρίζουν για τις πράξεις του.
    Η Bertha Cáceres λέει στο Kaos En La Red ότι σε πολλές περιοχές έχουν καταληφθεί από τον κόσμο δημαρχεία, γέφυρες, οδοί και ραδιοφωνικοί σταθμοί.
    Είναι ξύλινο αυτό που θα πω, αλλά είναι το κλειδί: Πρέπει ο κόσμος να αντισταθεί καθώς το κεφάλαιο δείχνει καθαρά –και μέσω του διεθνούς Τύπου- ότι δεν υπολογίζει ούτε λαϊκές θελήσεις, ούτε δημοκρατίες ούτε τίποτα.

    Η αντεπίθεση των φασιστών από την Τετάρτη όμως δείχνει ότι πήραν τις κατάλληλες απαντήσεις από τα κατάλληλα τηλέφωνα…

    ΥΓ: Να δω την Κριστίνα εν μέσω της αιματοχυσίας και τίποτα στον κόσμο…

  11. Η φιλολογία και η παραφιλολογία που έχει αναπτυχθεί για το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα, είναι απίστευτη. Ας δούμε κάποια από τα τελευταία νέα:

    Πολύς κόσμος από την επαρχία κατευθύνεται προς την πρωτεύουσα Tegucigalpa για να λάβει μέρος στις διαδηλώσεις. Ο Zelaya σε ραδιοφωνικό του διάγγελμα από το γειτονικό Ελ Σαλβαδόρ και το Radio Cadena Mi Gente τους προέτρεψε να μην φοβηθούν και να συνεχίσουν την πορεία τους.

    Ο Insulza (Πρόεδρος του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών) φτάνει στην Ονδούρα με την συγκατάθεση 33 χωρών, αλλά λέγεται ότι υπήρξαν σημαντικές διαφωνίες στο αν, πως και με ποιους πρέπει να διαπραγματευτεί. Προφανώς οι περισσότεροι Λατινοαμερικάνοι ηγέτες του είπαν να μην διαπραγματευτεί, αλλά σύμφωνα με τους New York Times, δέχτηκε λέει μεγάλες πιέσεις. Ανάμεσα σε αυτές τέθηκε και το ζήτημα (από ΗΠΑ και Καναδά προφανώς) να αναγνωριστεί ότι ο Zelaya δεν είναι άμοιρος ευθυνών για την πτώση του… Ακόμα και στην περίπτωση που ο Insulza δεν διαπραγματευτεί όπως και δήλωσε, και μόνο ότι το θέμα έχει φτάσει εκεί, σημαίνει μεγάλη υποχώρηση και την επικράτηση –τουλάχιστον σε αυτό το επίπεδο- της «κομψής» βορειοαμερικανικής αντίδρασης και όχι της στάσης που επικράτησε στις περισσότερες χώρες για χωρίς όρους επιστροφή του Zelaya.
    Ο Ινσούλσα υποτίθεται ότι πηγαίνει με τελεσίγραφο του Οργανισμού που προβλέπει την αποπομπή της Ονδούρας από αυτόν σε περίπτωση που δεν αφήσουν τον νόμιμο Πρόεδρο να επιστρέψει… Ας ελπίσουμε ότι το «δεν πάω για να διαπραγματευτώ» ισχύει…
    Εν τω μεταξύ ελέγχεται –προς το παρόν τουλάχιστον- η είδηση ότι οι ΗΠΑ διακόπτουν την χρηματοδότηση.

    Επιπλέον ο Michelleti που συνεχίζει σε κάθε ευκαιρία να βλέπει τον «κομμουνιστή δαίμονα Τσάβες πίσω από οτιδήποτε, δήλωσε ότι αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο μετάθεσης των εκλογών η διεξαγωγής δημοψηφίσματος και κάποιοι το θεωρούν κοντόφθαλμα ως «στρίμωγμα» των χουντικών. Καταρχάς, ο Michelleti δεν έχει κανένα δικαίωμα να καθορίσει αυτός το μέλλον της χώρας και το οποιοδήποτε δημοψήφισμα. Κατά δεύτερον η ντρίμπλα –επίφαση δημοκρατικότητας που πάει να κάνει, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις διακηρύξεις περί σύλληψης, βίας και αίματος στην περίπτωση που γυρίσει με αξιώσεις ο Zelaya στην χώρα…

    Ενώ καταγγέλλονται δεκάδες συλλήψεις, τα σημαντικότερα επεισόδια συνεχίζουν όπως φαίνεται να γίνονται στον βορρά και στην πόλη San Pedro Sula, που μπορεί να μην είναι πρωτεύουσα, αλλά θεωρείται η σημαντικότερη –οικονομικά- πόλη της χώρας.
    Η Ε.Ε. απέσυρε τους πρεσβευτές των κρατών-μελών της, αλλά λόγω της συνήθους πολιτικής της ανυπαρξίας- δεν έχει ιδρώσει το αυτί κανενός.

    ΥΓ: Μην ξεχνάτε ότι και προηγούμενα πραξικοπήματα είχαν στην αρχή την «κατακραυγή της διεθνούς κοινότητας» κατά την διάσημη δημοσιογραφική έκφραση, αλλά μέσα σε λίγες μερούλες όλα ήταν μέλι-γάλα. Μήπως πάμε προς τα εκεί;
    Στα περισσότερα μεγάλα δυτικά διεθνή μίντια η είδηση έχει υποχωρήσει αισθητά.

  12. Νοιώθω ότι θα εκραγεί το κεφάλι μου! Μόλις τώρα ξεκινά ένα εφιαλτικό Σ/Κ…

    Τουλάχιστον 25.000 φέρεται να «συνοδεύσουν» τον Μελ και την παρέα του από τα σύνορα -άραγε από πού;- έως την Τεγκουσιγκάλπα.

  13. […] Όντως, ήταν κάτι πρωτόγνωρο για ένα λαό που τον είχαν μάθει να σκύβει το κεφάλι. Αυτό ήταν και είναι και το ζουμί της όλης ιστορίας.  […]


Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s