Η χώρα με τους τρεις προέδρους

Πολύ large η μικρή Ονδούρα. Από χτες το βράδυ, με τις Ένοπλες Δυνάμεις να επιβάλλονται εύκολα σε ένα τεράστιο ειρηνικό κίνημα διαδηλωτών ενάντια στην εκλογική διαδικασία-νομιμοποίηση του πραξικοπήματος, οι Ονδουρένιος έχουν τρεις προέδρους, πολλούς νικητές, αλλά έναν μόνο χαμένο, το λαό της χώρας.

Επίσημα η αποχή είναι 38,7%. Όλοι γελούν βέβαια με το αυτό το ποσοστό που επικαλέστηκε ως επίσημο η Εκλογική Επιτροπή.  Το θέμα είναι το πόσο δύσκολη ή εύκολη θα αποδειχτεί με αποδεικτικά στοιχεία η δεδομένη τεράστια αποχή.

Το Frente de Resistencia contra el Golpe de Estado υποστήριξε μέσω επίσημης ανακοίνωσης ότι η αποχή ήταν 65-70% σε μια εκλογική διαδικασία στην οποία από το πρωί, τα εκλογικά τμήματα στις φτωχές περιοχές ήταν άδεια. Χειρότερη εικόνα για τους φασίστες –όσον αφορά τη νομιμότητα την οποία θα προσπαθήσουν να προσδώσουν στην «διαδικασία»- δεν μπορούσε να είναι το μεγαλύτερο εκλογικό τμήμα της πρωτεύουσας το οποίο ήταν ολόαδειο. Σε πάρα πολλές περιοχές της χώρας τίποτα δεν θύμιζε ότι διεξάγονταν εκλογές.

Ο στρατός προέβη σε πάμπολλες επιχειρήσεις με κυριότερες αυτές στην σημαντικότερη πόλη της χώρας San Pedro Sula, στην οποία λέγεται ότι το ποσοστό αποχής έφτασε το 80% και στην οποία κατεστάλη ειρηνική πορεία διαμαρτυρίας εναντίον της εκλογικής διαδικασίας. Πολλές κοινότητες σύμφωνα με τον συνδικαλιστή Luis Baquedano που γράφει τα καθέκαστα στο Kaos en la Red αποκλείστηκαν από τις Ένοπλες Δυνάμεις, ενώ τα μέτρα ασφαλείας ξαναεντάθηκαν και στην Πρεσβεία της Βραζιλίας στην οποία παραμένει αποκλεισμένος ο νόμιμος Πρόεδρος Manuel Zelaya.

Tο Frente και οι οπαδοί του Zelaya πανηγυρίζουν για την «αποτυχία» αλλά επί της ουσίας αυτή δεν είναι παρά μια νικηφόρα μάχη σε έναν πόλεμο που μέχρι τώρα χάνεται.

Από την άλλη η Δεξιά εξασφαλίζοντας με περισσότερους από 30.000 στρατιώτες ότι δεν θα πάθει καμιά μεγάλη νίλα (από ένα κίνημα εναντίον της πάντως το οποίο δεν είναι προσανατολισμένο στη βίαια αντίδραση), θα προσπαθήσει να κάνει ότι δεν συμβαίνει τίποτα και με το 30-35% των ψήφων να προσπαθήσει να πείσει τους «απίστους» ότι όλα είναι φυσιολογικά, και βέβαια ότι η Ονδούρα παραμένει μια μπανανία για λίγους και ότι δεν συνέβη και κάτι τρομερό αφού επί της ουσίας πάντα με τέτοια ποσοστά αποχής έβγαινε. Μόνος χαμένος των εξελίξεων δηλαδή ο απλός κόσμος, τόσο εύκολα, τόσο άνετα, για άλλη μια φορά.

Το Frente ανήγγειλε διαδηλώσεις και πορείες για σήμερα, οπότε η ημέρα θα είναι πολύ δύσκολη για όλους… Ακόμα πιο δύσκολο θα είναι όμως το σημερινό πρωινό για πολλούς συνδικαλιστές, μέλη ανθρωπιστικών οργανώσεων και άλλους «επίφοβους» για την χούντα ανθρώπους οι οποίοι κρατούνται από τις δυνάμεις ασφαλείας μετά τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στην πρωτεύουσα, την San Pedro Sula την Gualala και αλλού. Ετοιμάζονται μάλιστα λίστες με τα ονόματα νεκρών ή εξαφανισμένων.

Για την ιστορία στις εκλογές-παρωδία επικράτησε όπως αναμενόταν ο Porfirio Lobo του Partido Nacional με 55,9% διαφορά 17 και πλέον μονάδων του Elvin Santos (Partido Liberal) που συγκέντρωσε το 38.6% των ψήφων. Έτσι, όπως αναφέρει η La Jornada οι Ονδουρένιος κοιμήθηκαν χτες το βράδυ με τρεις προέδρους: τον ντε φάκτο, τον νόμιμο και τον από χτες εκλεγμένο!Έτσι με τρεις Προέδρους αγκαλιά όλοι δηλώνουν νικητές.
Νικητής έστω και με αμυχές που ίσως μετατραπούν σε πληγές, είναι στην πραγματικότητα –προς το παρόν τουλάχιστον- η δεξιά αντίδραση, το βορειοαμερικάνικο Πεντάγωνο και η επιχειρηματική ελίτ της χώρας.  Και για να το πάμε και λίγο πιο μακριά η μαύρη αντίδραση σε όλη την Αμέρικα Λατίνα.

ΥΓ: Ο ‘Pepe’ Mujica τoυ Frente Amplio είναι ο νέος Presidente στην Ουρουγουάη επικρατώντας με 52% του δεξιού Luis Lacalle ο οποίος συγκέντρωσε το 44%. «Δεν υπάρχουν νικητές και νικημένοι», πάμε στο «δρόμο της συννενόησης με την πατρίδα ενωμένη» κτλ. όμορφα από τον πρώην Τουπαμάρο που θα κάνει όπως όλα δείχνουν το μικρό αδερφάκι του Λούλα στην περιοχή.

ΥΓ 2: Συζήτηση επί του θέματος  στο Λύκο

Advertisements

4 Σχόλια to “Η χώρα με τους τρεις προέδρους”

  1. Σε βρίσκω λίγο απαισιόδοξο Χουανίτο.

    Δεν βρίσκω ότι νικητής είναι η δεξιά αντίδραση, ούτε κάποιος άλλος. Διαφωνώ ότι «μόνος χαμένος ο απλός κόσμος, τόσο εύκολα, τόσο άνετα για άλλη μια φορά».

    Γιατί διαφωνώ: Οι εκλογές ήταν παρωδία εξαρχής.
    Το βασικό δεν ήταν τα επίσημα στοιχεία αλλά να καταδειχθεί η φάρσα. Νομίζω πως αυτό περίπου έγινε. Αν δεν ήταν και το UD -εάν είναι δυνατόν να επιζητά τη νομιμοποίηση από το πραξικόπημα- και καποιοι άλλοι «ρεαλιστές» ίσως η εικόνα ήταν κάπως διαφορετική. Κατά την άποψή μου η αντίδραση είναι λαβωμένη όχι από τη χθεσινή «εκλογική αναμέτρηση» αλλά πέντε μήνες τώρα.

    Το ποσοστό συμμετοχής εξαρχής είχε προσδιορισθεί ότι θα κυμανθεί γύρω στο 60%. Τόσο η Eva Golinger όσο και ο Raj βάσει των «επισήμων στοιχείων» που έδινε η TSE κατέγραψαν περίπου 1 εκατομμύριο ψηφοφόρους επιπλέον.

    Οι ΗΠΑ θα δούμε πόσο κερδισμένες είναι. Θα αναγνωρίσουν αλλά δεν ξέρω πόσο θα πείσουν.
    Πάντως ο υποψήφιος που ήθελαν να εκλεγεί είναι ο Elvin Santos. Δεν ξέρω γιατί έχουν μία απέχθεια που ενίοτε δεν κρύβεται στις δηλώσεις τους για τον Porfirio Lobo. Το θέμα είναι κατά πόσο θα μπορέσουν να δημιουργήσουν το «φαινόμενο ντόμινο» όπως προσδοκά ο Kevin Casas-Zamora του Brookings Institution και να αρχίσει να ρέει το χρήμα με βοήθεια δάνεια κλπ. Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα καθώς η χώρα έχει καταρρεύσει οικονομικά.

    Οσο για τον κόσμο… Πάω στοίχημα ότι τουλάχιστον όσοι, κάποια στιγμή αυτούς τους πέντε μήνες, συμμετείχαν έστω και μία φορά σε κάποια κινητοποίηση δεν νοιώθουν χαμένοι. Ισως γιατί για πρώτη φορά, υπάρχει στα σπάργανα μία οργάνωση-ένας πολιτικός σχηματισμός που πραγματικά δείχνει συνέπεια και αγωνιστικότητα. Και έγινε η αφορμή για να διαλυθούν κάποιες αυταπάτες περί UD, PINU κλπ. Οπως είπε και ο Εβο Μοράλες κάποια στιγμή στο πρόσφατο παρελθόν: «Αυτά τα πράγματα δεν γίνονται από τη μία στιγμή στην άλλη. Σε δέκα χρόνια θα δούμε».

    ΥΓ: Να σου πως και κάτι. Δέχομαι την ανείπωτη καταστολή. Δέχομαι τις πιέσεις. Αλλά από την άλλη και ο «λαός» πρέπει να αντιδράσει. Ημαρτον πια. Εδώ ήταν μία ευκαιρία και νομίζω ότι σε μεγάλο βαθμό το έκανε. Αλλά από την άλλη μου την έδωσε και το ρεπορτάζ του Al Jazeera όπου μία «κυρία» υποψήφια του Liberal σε κάποια περιοχή φτωχοδιάβολων μοίραζε τσουβάλια τρόφιμα και έτρεχαν να κρατούν τα σημαιάκια και να φωνάζουν συνθήματα υπέρ της…

  2. Δεν πάει (και ούτε είναι) χαμένο το κίνημα όλων αυτών των μηνών, αυτό το έχουμε πει και ξαναπεί και είναι η μεγάλη ελπίδα. Ο κόσμος ξύπνησε και απλά θέλουν να τον ξαναρίξουν σε νάρκη (χειμερία ή στρατιωτική μάλλον δεν τους νοιάζει)

    Αλλά η χώρα (και όχι οι πολίτες της) τώρα έχει «εκλεγμένο» πρόεδρο -έστω και με αυτές τις συνθήκες- και για τους «άρχοντες» δεν έχει σημασία -δυστυχώς- να πείσουν, αλλά να επιβληθούν.

    Για αυτό βρίσκω δύσκολο να έχει το κίνημα πρακτικά αποτελέσματα στο ζήτημα της εκλογικής φάρσας. Γιατί τώρα έχουν άλλο ένα επιχείρημα το οποίο μπορεί -απόλυτα δίκαια- να μην πείθει τον κόσμο, αλλά είναι δυνατό χαρτί σε μια προσπάθεια επιβολής τους, την οποία στηρίζουν άλλωστε από χτες το βράδυ λυτοί και δεμένοι στα διεθνή δυτικά μίντια.

    Δεν περιμένουμε βέβαια να κερδίσουν σε 5 μήνες πανίσχυρα κατεστημένα. Και φυσικά δεν θα κατηγορήσουμε ανθρώπους για πράγματα που δεν έκαναν, είμαστε οι τελευταίοι και πολύ μακριά για να κάνουμε κάτι τέτοιο.
    Απλά υπάρχει ένα δεδομένο και αυτό είναι ένα χαρτί ακόμα σε μια ούτως ή άλλως σημαδεμένη τράπουλα. Ας μην είναι τουλάχιστον άσος!

    Έρχονται πολλά έτσι κι αλλιώς. Κι επειδή θα είναι απρόοπτα, μόνο τους από πάνω δεν θα εξυπηρετούν.

  3. Κάνω update καθότι βλέπω μαζική είσοδο και μάλλον σας ενδιαφέρει το πράμα.
    Λοιπόν, έχουμε τιγκάρει στη δημοκρατία…
    Στην περιοχή Siguatepeque τα καλόπαιδα που επιβάλλουν την τάξη όχι μόνο μπήκαν σε σπίτια σπάζοντας τα πάντα, αλλά αναφέρθηκε ότι πήραν και λεφτά από τον κόσμο. Σιγά σιγά θα μαθαίνεται ότι έκαναν κι άλλα…

    Το «επίσημο» ποσοστό του 38% αποχής παπαγαλίζουν από το πρωί όλα τα μεγάλα διεθνή μμε…Είναι το νούμερο που θέλει να γράψει και η ιστορία, και θα γίνει μεγάλη προσπάθεια για κάτι τέτοιο. Καθώς περνούν οι ώρες πληθαίνουν και τα στοιχεία για τα τεράστια ποσοστά αποχής. Όσο μεγαλύτερα είναι τόσο δυσκολότερο θα είναι για τους φασίστες να επιβληθούν της υπόθεσης η οποία όπως φαίνεται θα έχει πολλά επεισόδια ακόμα.

    Οι «δημοκράτες»που προκήρυξαν και διεξήγαγαν τις εκλογές θα πρέπει να είναι απίστευτα ευχαριστημένοι καθώς το επίσημο ποσοστό αποχής είναι μικρότερο και από αυτό που θεωρούσε (σε γκάλοπ βορειοαμερικάνικου ινστιτούτου του οποίου το βασικό άρθρο επί της έρευνας τάσσεται υπέρ των εκλογών…) παράνομη την κυβέρνηση Μισελέτι και την προκήρυξη των εκλογών.
    Εκπληκτικό είναι πραγματικά ένα ρεπορτάζ πολύ γνωστού παγκοσμίως δικτύου το οποίο ΔΕΝ πρόκειται να κάνω καν τον κόπο να λινκάρω καθώς είναι κυριολεκτικά η τέχνη της παραποίησης. Ανάμεσα στα άλλα μιλάει για υψηλή συμμετοχή, για ήρεμη εκλογική διαδικασία και για την «παγκόσμια ελπίδα η οποία είχε επικεντρωθεί στην εκλογική διαδικασία για επίλυση της κρίσης».

    Η κατάσταση στα διεθνή μμε μου θυμίζει για άλλη μια φορά εκείνο το καρέ του Ντιούνσμπερι στο οποίο ο καθηγητής απηυδισμένος από την αδιαφορία και την άγνοια των φοιτητών που παρακολουθούν το μάθημα αρχίζει να φωνάζει «Ο Αντίχριστος βασιλεύει, ο Χίτλερ είναι καλός» και από κάτω οι φοιτητές συνεχίζουν να σημειώνουν…

    Οι γραφικότητες πάντως χτες ξεπέρασαν κάθε όριο: η Digicel, μια εταιρία κινητής τηλεφωνίας, είχε βάλει κοπέλες έξω από εκλογικά τμήματα να προσφέρουν τσάμπα κάρτες κινητών σε όσους έμπαιναν να ψηφίσουν! 8 μπάτσοι συνέλαβαν 14 ανήλικα άτομα, απίστευτης επικινδυνότητας για τους δημοκρατικούς θεσμούς της χώρας. Και άλλοι δύο «επικίνδυνοι για την δημοκρατία» συνελήφθησαν επειδή έβαφαν λέει με σπρέι τη φάτσα ενός υποψηφίου σε μια αφίσα…

    Όλα τα καλά παιδιά είναι μαζεμένα στην υπηρεσία της δημοκρατίας: στους “ανεξάρτητους” παρατηρητές ήταν και ο Carlos Ortega, από τους βασικούς υπευθύνους του μεγάλου λοκ-άουτ το 2002 στη Βενεζουέλα, και ο Armando Calderón Sol πρώην πρόεδρος του Ελ Σαλβαδόρ.

    Την μήνη των «μεγάλων δημοκρατών» της χώρας έχει προκαλέσει ο απεσταλμένος του Αλ Τζαζίρα επειδή είπε ότι οι εκλογές δεν ήταν καθαρές.
    Τη δικιά μας η Κολομβία, το Περού, ο Παναμάς και το Ισραήλ που ως «σωστές δημοκρατίες» ανακοίνωσαν ότι αναγνωρίζουν την «δημοκρατικά εκλεγμένη» κυβέρνηση της Ονδούρας…

  4. Τετάρτη πρωί (εδώ)
    Πνίγομαι και δεν μπορώ να ασχοληθώ αλλά αν πιστέψουμε τα νούμερα που δίνει η Εκλογική Επιτροπή στην Ονδούρα για να δικαιολογήσει τα αποτελέσματα, με τα τελευταία συμβάντα τους έχει κοπεί τελείως η διάθεση για σεξ, η χώρα μαστίζεται από υπογεννητικότητα απίστευτη…


Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s