Ο Κεραυνός της Σιναλόα!

Η επίσημη μεξικανική ιστορία τον έχει καταχωρήσει ως έναν αδίστακτο δολοφονικό ληστή που τρομοκρατούσε τους καλούς πιστούς χωρικούς και εργάτες και ταλαιπωρούσε τις δυνάμεις ασφαλείας του μεξικανικού κράτους.
Ο μεξικανικός λαός και η παράδοση τον έχει καταχωρήσει ως τον μεγαλύτερο πρόδρομο της Μεξικανικής Επανάστασης, ως τον άνθρωπο που έφερνε την φωτιά στην ύπαιθρο και γέμιζε ελπίδες τις ψυχές, αυτόν που απένειμε την λαϊκή δικαιοσύνη και φερόταν μεγαλόψυχα σε φίλους και εχθρούς.

(Προτείνω την ακρόαση του παρακάτω μαζί με την ανάγνωση του άρθρου)

Ο μύθος λέει ότι από τότε που σκοτώθηκε, πάνε πάρα πολλά χρόνια, δεν υπήρξε ούτε μία ημέρα που να μείνει αφρόντιστος ο τάφος του, δεν υπήρξε πρωινό που να μην πέρασε κάποιος να αφήσει λουλούδια, δεν υπήρξε κανένα απόγευμα που δεν δάκρυσε κάποιος για αυτον…

Το όνομα με το οποίο γεννήθηκε στη Σιναλόα (κάποιοι λένε στο Ντουράνγκο) ήταν Heraclio Bernal.

Η εποχή στο Μεξικό είναι δύσκολη και η κατάσταση βράζει: η χώρα υπό τον Πορφίριο Ντίαζ οδεύει προς την πλήρη και απολύτως ελεγχόμενη αστικοποίησή της, με μια ελίτ να καταληστεύει το λαό και μια ύπαιθρο να ελέγχεται από μια χούφτα γαιοκτημόνων.

Η ιστορία ξεκινάει όταν ο Heraclio Bernal αρχίζει από νεαρός να εργάζεται στα ορυχεία της  Guadalupe de los Reyes.

Εκεί κάποιος τον κατηγορεί ότι λήστεψε ράβδους ασημιού και τον έκλεισαν στην φυλακή του  Mazatlán χωρίς αποδείξεις. Έκτοτε πολλά έχουν ειπωθεί, με ελκυστικότερη για τη λαϊκή μνήμη την εκδοχή ότι πίσω από την προδοσία αυτή κρυβόταν ερωτικά κίνητρα, με τον Heraclio και τον προδότη να θέλουν την ίδια γυναίκα.

Με το να τον κλείσουν φυλακή όμως, είχαν κάνει το μεγάλο λάθος. Εκεί ο Bernal αφήνει πίσω του τον Heraclio και γίνεται ο Rayo de Sinaloa, ο Κεραυνός της Σιναλόα!

Έχοντας ήδη σοβαρή μόρφωση για την εποχή, οι σοσιαλιστικές του ιδέες σχηματοποιούνται οριστικά και μπαίνουν σε σειρά όταν ένας Ισπανός που γνωρίζει στην φυλακή του δίνει να διαβάσει Μαρξ, Προυντόν, Λασάλ, Μπακούνιν.

Αποδρά και αφού παίρνει εκδίκηση από τον άνθρωπο που τον έκλεισε φυλακή, σχηματίζει με άλλους πρώην συγκρατούμενους του μια ομάδα που αρχίζει να επιτίθεται στις ιδιοκτησίες των μεγαλογαιοκτημόνων. Καθώς μοιράζει τα κλοπιμαία στους φτωχούς γίνεται αγαπητός στον κόσμο και γίνεται τόσο γνωστός ώστε ο Στρατηγός Jesús Ramírez τον καλεί στην επανάσταση που ξεκινάει εναντίον του Προέδρου Πορφίριο Ντίαζ.

Αναδεικνύεται στις επιθέσεις στο San Andrés de la Sierra, στην Topia, στο Cantarranas, στην Tamazula, στο Gavilanes και αλλού, οι επαναστάτες επιτίθονται στο λιμάνι του  Mazatlán. Ο στρατός όμως σκοτώνει τον Στρατηγό Ραμίρεζ και ο Rayo που γλιτώνει είναι πάλι σαν φτερό στον άνεμο.

Ο Rayo με το Plan de la Rastra καλεί τον λαό να πάρει τα όπλα και να ανατρέψει τον Porfirio Díaz, να αποκτήσουν όλοι δικαίωμα ψήφου, να αντισταθεί ο μεξικάνικος λαός ενωμένος στις ξένες παρεμβάσεις, που δεν έχουν σταματήσει από ανεξαρτησίας της χώρας και τώρα ο Πρόεδρος Díaz ευνοεί. Πρόκειται για μία σαφή πολιτική διακύρηξη πολύ μπροστά από την εποχή της.
Aν λοιπόν υπήρξε ποτέ ο Zorro, ήταν πολιτικά …καταρτισμένος και ήταν τούτος εδώ!

Ο πλούτος είναι αποτέλεσμα λήστευσης των φτωχών, οι πλούσιοι είναι κλέφτες που κρατούν τους εργάτες στην μιζέρια και έγιναν τέτοιοι από τον ιδρώτα των εργατών… Ο «ληστής» μιλά για απονομή δικαιοσύνης, για δικαιώματα στις ιθαγενικές κοινότητες και τους χωρίς στον ήλιο μοίρα χωρικούς, παθιάζει, ενθουσιάζει και κινητοποιεί.

Ξεκινά και πάλι με την ομάδα του που κάποια στιγμή ξεπερνά τα 100 άτομα λένε, να ληστεύει γαιοκτήμονες και παραφυλά πίσω από τους λόφους των περασμάτων για να κουρσεύει τις άμαξες των πλούσιων ντόπιων και ξένων και να μοιράσει τα κλοπιμαία στους φτωχούς. Ο τρόπος του είναι αντρίκιος, δεν σκοτώνει αντιπάλους που παραδέχεται για την γενναιότητά τους, μεταξύ αυτών και έναν gringo που κάποτε είχε πετύχει σε ένα ξέφωτο, αλλά δεν τον σκότωσε επειδή «ο gringo αυτός μάχονταν γενναία και δεν άξιζε να πεθάνει». Ο υποτιθέμενος gringo σύμφωνα με τον μύθο, είναι Μεξικάνος και μάλιστα πατέρας ενός διάσημου στρατηγού της μεγάλης Μεξικανικής Επανάστασης.

Με τους συντρόφους του τσακίζουν τις haciendas των μεγάλων γαιοκτημόνων που τον επικηρύττουν, την ίδια στιγμή κατηγορούν άδικα, εκβιάζουν και σκοτώνουν συγγενείς και γνωστούς του.

Διάσημος πια μαχητής παίρνει μέρος στην επαναστατική προσπάθεια του Στρατηγού García dela Cadena και είναι πια τόσο λαοφιλής που ο Στρατηγός σκοπεύει –όταν κερδίσει- να τον τοποθετήσει κυβερνήτη της Σιναλόα.

Το κίνημα του Cadena ξεκινά με τον Rayo να ακούει τον κόσμο να του αναφωνεί Viva Bernal! Ο ενθουσιασμός του δεν πάει χαμένος, αφού μπορεί ο Cadena να σκοτώνεται αλλά ο Rayo ελέγχει όλη την ανατολική Sinaloa, ολόκληρο το Tepic, τη δυτική πλευρά του Durango και την βόρεια Chihuahua. Ο Πρόεδρος Díaz δεν έχει ακούσει ποτέ περισσότερα πράγματα για ένα μεμονωμένο άτομο, ποιός είναι αυτός που μπλέκεται στα πόδια Στρατηγών και Προέδρων και κλέβει τους πλούσιους και προκομένους για να τα μοιράσει στους άξεστους;

Ο Rayo εκνευρίζει ακόμα περισσότερο την εξουσία συντάσσοντας το Σχέδιο της Κονιτάκα με τίτλο «Δικαιοσύνη και Ελευθερία» στο οποίο για άλλη μια φορά δεν δέχεται τον Díaz για Πρόεδρο, προβλέπεται το τέλος της σκλαβιάς του λαού, η απολογία και η τιμωρία των πολιτικών προσώπων που τον εκμεταλλεύονται, ο σεβασμός των κοινοτήτων που καταπιέζονται και βλέπει τα εδάφη της να κλέβονται από τους πολιτικούς και τους φίλους τους.

Ο Πρόεδρος ξεκινά εκστρατεία εναντίον του Κεραυνού, και οι δυνάμεις του Στρατηγού García ξεκινούν από τον βορρά της Σιναλόα για να υποστούν επί ένα χρόνο αλλεπάλληλους εξευτελισμούς και αποτυχίες απέναντι στον Κεραυνό που ήξερε την περιοχή σαν την παλάμη του, και τον λαό (του) που τον υπεραγαπούσε. Οι δυνάμεις του García στρέφονται με τρομακτική αγριότητα εναντίον των τοπικών πληθυσμών που αγαπούν και προστατεύουν τον Κεραυνό και μία τεράστια περιοχή κυλιέται στο αίμα για χάρη του.

Ο Κεραυνός βλέποντας τους συντοπίτες του να υποφέρουν για αυτόν, πάντα πιστός στις ιδέες του προτείνει συμβιβασμό στον στρατηγό: θα σταματήσει την δράση του, αρκεί τα στρατεύματα του στρατηγού να σταματήσουν να καταπιέζουν τον τοπικό πληθυσμό.

Καταφεύγει στις Ηνωμένες Πολιτείες για να επιστρέψει στο Μεξικό και να ξεθάψει τις μπάρες από ασήμι που έχει φυλάξει. Ήταν άραγε εκείνες για τις οποίες τον φυλάκισαν; Κανείς δεν ξέρει σίγουρα, αλλά όλοι ορκίζονται πως όχι!  Στον δρόμο όμως μια καταραμένη παγωνιά του κληρονομεί μια πνευμονία και τον καθηλώνει.

Καθώς ο Κεραυνός προσπαθεί να συνέλθει, ένα βράδυ ο σύντροφός και συναγωνιστής  του Crispín García μεθά σαν να μην υπάρχει αύριο και η ερωμένη του, του αποσπά το μυστικό: το μέρος που κρύβεται ο Rayo…[1]

Έτσι κάποια 5η Ιανουαρίου ενός μαύρου έτους, είκοσι δύο στρατιώτες των κυβερνητικών δυνάμεων πέφτουν νεκροί πριν ξεκάνουν τον πρόδρομο της Μεξικανικής Επανάστασης, τον ήρωα του Ζαπάτα και του Βίγια, τον μεγαλύτερο μοναχικό ιδεαλιστή μαχητή που είχε γνωρίσει ποτέ η χώρα…

Ο μύθος του Κεραυνού διατηρήθηκε όλα τα χρόνια μέσω των corridos[2], των λαϊκών μεξικανικών τραγουδιών, ενώ μόνο τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει μια σοβαρή προσπάθεια καταγραφής της πολιτικής και κοινωνικής δράσης και επιδραστικοτήτάς του, πέραν της ληστρικής για την οποία έγινε γνωστός μέσω της “επίσημης” ιστορίας.

Εδώ ένα corrido για τον Κεραυνό…


[1] Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, ο García έστρεψε το τουφέκι του προς τον άρρωστο Rayo και τον ξέκανε για να πάρει το τεράστιο ποσό της επικήρυξης.
[2] Δυστυχώς μάλιστα, αρκετοί χρησιμοποιούν τα corridos που έχουν γραφεί για τον Rayo για να «διαφημίσουν» την δύναμη των ναρκωτικών στην χώρα.
Το πιο γνωστό από αυτά είναι αυτό που έχει δανείσει ουσιαστικά το βασικό μουσικό θέμα για τον ύμνο των Ζαπατίστας.
Ο Κεραυνός της Σιναλόα έγινε ταινία το 1934.

Advertisements

8 Σχόλια to “Ο Κεραυνός της Σιναλόα!”

  1. Φοβερό τραγούδι και καταπληκτική ιστορία.

  2. Μαγικο.. σαν παραμυθι…
    Η «πραγματικη» Ιστορία, όπως λεγεται, ειναι σαν αποστειρωμενη γαζα μπροστα στις αφηγησεις οσων εζησαν τα γεγονοτα.

  3. Ευχαριστώ, μα είναι ο Rayo που κάνει την ιστορία καλή.
    Από τους πλέον αδικημένους αγωνιστές τόσο στο Μεξικό όσο και σε όλη την Λατινική Αμερική.

  4. Πολύ ενδιαφέρουσα και γοητευτική ιστορία πράγματι.
    Μια και αναφερόμαστε στο Μεξικό, κάπου διάβασα πως ο πρόεδρος Καλδερόν σκέφτεται να… αποποινικοποιήσει τα ναρκωτικά, μετά την παταγώγη αποτυχία να τα περιορίσει με στρατιωτικά μέσα επί 4 χρόνια.

  5. Βασικά Tsal σκέφτεται ότι πάει για συντριβή στις επόμενες εκλογές, όπως έδειξαν τα πρόσφατα αποτελέσματα των περιφερειακών εκλογών…

  6. Μια που περάσαμε από την ιστορία και το μύθο στα σύγχρονα πολιτικά πράγματα του Μεξικού, πρέπει να είναι πολυ ενδιαφέρον το νέο βιβλίο του «χαμένου» της προηγούμενης εκλογικής αναμέτρησης για την προεδρία – μετά από τις γνωστές εκλογές βίας και νοθείας – Ομπραδόρ. Λέει για την παραχώρηση ενεργειακών πηγών, γεών και τους αστείους φορολογικούς συντελεστές σε μεγάλες ξένες εταιρίες τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα κατά τις θητείες Φοξ και Καλδερόν. Το βιβλίο το αναδεικνύει ο – 84αρης πλέον – Φιντέλ Κάστρο στις τελευταίες τους reflexiones.

  7. To αναδημοσιεύσαμε και στο «συλλογικό». Είναι από τις αναρτήσεις που θα ήθελα να είχα κάνει εγώ…

    http://barbudosdesierramaestra.blogspot.com/2011/05/blog-post_03.html

  8. Arriba muchachos!


Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s