La Cuka Rocka!

Δεν γράφω κείμενα σχολιασμού, καθώς η απόσταση με την Λατινική Αμερική δεν μας επιτρέπει να γνωρίζουμε αρκετά πράγματα για κάτι τέτοιο. Παρακολουθώντας όμως κάθε ημέρα να περνά την κατάσταση στην από δω πλευρά φαίνεται πλέον ξεκάθαρα ότι κάποιοι έζησαν αυτά που ζούμε –πριν από εμάς για μας.
Τώρα είναι η σειρά μας να χορέψουμε σαν κατσαρίδες…

Έχουμε αναφέρει στο παρελθόν ότι η Λατινική Αμερική, με την πολιτική κατάσταση όπως εκεί εξελίσσεται τα τελευταία χρόνια, αποτελεί το τέλειο παράδειγμα για όσα τώρα βιώνει η Ευρώπη. Η Αμέρικα Λατίνα σταμάτησε να βρίσκεται στο παρασκήνιο, ως μια όμορφη πλην γραφική ήπειρος μακριά από όλους, γεμάτη φλογερούς αλλά ηττημένους αγωνιστές. Και τώρα φαίνεται να πηγαίνει –παρά τις πολύ μεγάλες δυσκολίες- μπροστά, σε αντίθεση με την Ευρώπη που «εμπιστεύεται» ηγεσίες που την οδηγούν δεκαετίες πίσω.
Όπως έγραψε και ο αγαπημένος Allan Mc Donald σε πρόσφατο σκίτσο του «το χειρότερο πράγμα που υπάρχει είναι η ελπίδα, επειδή η ελπίδα αυξάνει την απόγνωση». Οι Λατινοαμερικάνοι το έζησαν αυτό πολύ πριν από τους Ευρωπαίους. Η νεοφιλελεύθερη γκιλοτίνα που τώρα κάνει την εμφάνισή της στα ευρωπαϊκά κράτη είχε εδώ και δεκαετίες περάσει από την Λατινική Αμερική.

Κάποια παραδείγματα, παρά τις διαφορές που σίγουρα υπάρχουν μεταξύ των περιπτώσεων, είναι ανατριχιαστικά κυρίως αν σκεφτεί κανείς τις επιπτώσεις τους σε μάκρος χρόνου.

1. Καταρχάς, οι χώρες της Λατινικής Αμερικής είχαν ή έχουν ζήσει, ψηφίσει, ανεχτεί αλλά και ανατρέψει εδώ και χρόνια πολλούς προέδρους βαποράκια πολυεθνικών συμφερόντων. Αντίστοιχα παραδείγματα σε κυβερνητικό επίπεδο είναι ατελείωτα, από τις μπανανίες της Κεντρικής Αμερικής, στις χούντες του νότιου «κώνου» (Αργεντινή-Χιλή-Ουρουγουάη) που επέβαλλαν τον αχαλίνωτο φιλελευθερισμό και τις κυβερνήσεις των δεκαετιών ’80 και ’90 στο σύνολο των λατινοαμερικανικών κρατών τον οποίο ακόμα πληρώνουν άνθρωποι και κοινωνίες. Τώρα στην Ευρώπη, οι ισχυρότεροι ηγέτες των δυνατότερων οικονομικά κρατών γράφουν ιστορικές σελίδες εξυπηρέτησης του μεγάλου κεφαλαίου θυμίζοντας όλους τους αναρίθμητους κηπουρούς της πίσω αυλής της Ουάσινγκτον, τον Καρντόσο, τον Μένεμ, τον Πινοσέτ και τον Βιντέλα, τον Φουτζιμόρι κτλ.κτλ.κτλ.

2. Πολλά κράτη της Λατινικής Αμερικής αποβιομηχανοποιήθηκαν ή μετέβαλλαν τις παραγωγικές τους προτεραιότητες υπό τις επιταγές του ξένου κεφαλαίου, με αποτέλεσμα η οικονομία τους να αποτελεί περισσότερο μία σύνθεση λογιστικών αριθμών και χρηματοπιστωτικών/τραπεζικών τρικ και πολύ λιγότερο εμπράγματη οικονομία παραγωγής. Η Βραζιλία, η Αργεντινή και το Μεξικό, οι τρεις μεγαλύτερες οικονομίες της ηπείρου (και περιφέρειες της οικονομικής σφαίρας της Ουάσινγκτον), βάδιζαν σε μία σταθερή πορεία καταστροφής ή μεταβολής της τοπικής παραγωγής από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 τουλάχιστον. Μια αντίστοιχη κατάσταση –αν και σε μικρότερο βαθμό- παρατηρείται και στα περιφερειακά κράτη μέλη της Ε.Ε. με σχεδόν ίδια προς το παρόν αποτελέσματα.

3. Μια κρίση χρέους ανάλογη με αυτή που αντιμετωπίζουν κράτη-μέλη της Ε.Ε. που στήριζαν την άνοδο των οικονομιών τους σε φούσκες, έζησε το Μεξικό το 1982. Η μεξικάνικη ιστορία του χρέους επαναλαμβάνεται -με διαφορές βεβαίως- σαν φάρσα στην Ελλάδα, στην Ιρλανδία και σύντομα και αλλού. Και τα αποτελέσματα της προκειμένου το κεφάλαιο στην Ευρώπη να ξεπεράσει την κρίση σήμερα, θα είναι μια τραγωδία, όπως ήταν τα μέτρα που πάρθηκαν τότε, και οδήγησαν στην πλήρη εξάρθρωση των δικαιωμάτων των Μεξικανών.

4. Για τις ομοιότητες της κρίσης Ελλάδας και Αργεντινής είχαμε μιλήσει. Απλά να αναφέρω ότι η Αργεντινή του τότε ήταν σε καλύτερη κατάσταση από την Ελλάδα τώρα, έχοντας δικό της νόμισμα να διαχειριστεί και μεγαλύτερη «πραγματική» οικονομία. Υπάρχουν βεβαίως και διαφορές, αλλά κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι δεν θα υπάρξει το ίδιο τέλος.

5. Το Δ.Ν.Τ. είχε παίξει ευρέως στην Λατινική Αμερική τις προηγούμενες δεκαετίες και ιδίως αυτήν του ’90 με αποτελέσματα συντριπτικά. Τώρα το πείραμα επεκτείνεται και στην Ευρώπη, δεδομένο που μέχρι πριν λίγα χρόνια έμοιαζε αδιανόητο. Οι χώρες της περίφημης Ευρωπαϊκής Ένωσης στην ίδια κατάσταση με την Βραζιλία του ’98 και την Αργεντινή του ’01; Φάρσα και τραγωδία μαζί.

Η Ευρώπη γίνεται Λατινική Αμερική του ’70 και του ’80, με φουλ ιδιωτικοποιήσεις, κατάργηση εργατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, κρίση παραγωγής, τρομακτική πτώση του βιοτικού επιπέδου, απόλυτη εξάρτηση από τον ξένο παράγοντα, οικονομίες της φούσκας και των λογιστικών αλχημειών, κοινωνίες του 1/5ου και του 1/10ου, ή και του 1/50ού!…Και βέβαια και της πλήρους ποινικοποίησης της πολιτικής διαφορετικότητας -δεδομένο από το οποίο η Λατινική Αμερική υποφέρει από …τότε που την ανακάλυψαν οι Ευρωπαίοι.
Δεν ξέρω αν θα χρειαστούν Caracazo, Argentinazo, Πόλεμοι του Γκαζιού και του Αερίου, ώστε να επανέλθουμε στα θεμελιώδη συνθήματα στα οποία έχουν επιστρέψει πολλοί από τους Λατινοαμερικάνους. Ξέρω ότι πρέπει να κοιτάξουν πια όλοι προς τα εκεί, αφού όσα συνέβησαν εκεί έρχονται –μοιάζοντας λίγο ή πολύ- στα μέρη μας. Τώρα θα χορέψουμε εμείς την Cuca Rocka μας όπως την χόρεψαν αυτοί.

ΥΓ: Besitos

Advertisements

5 Σχόλια to “La Cuka Rocka!”

  1. Περισσότερα για τα μελλούμενα στο ντοκυμανταίρ του Εξάντα για τη Γουατεμάλα σε 10 μέρες.

    ΥΠΕΡΟΧΗ ΜΑΚΡΟΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

  2. Να γράφεις συχνότερα σχόλια

  3. Τώρα που η Ελλάδα δεν γλιτώνει την χρεοκωπία, όλοι θυμήθηκαν την Αργεντινή.
    Σε λίγο θα κάνουν και αναφορές της δολαριοποίησης των λατινοαμερικάνικων οικονομιών, αντίστοιχες με την ευρωποίηση των ευρωπαϊκών…
    Σε λίγα χρόνια προβλέπω ότι η δικαιοσύνη στην Ευρώπη θα κυνηγά πρώην προέδρους και υπουργούς όπως γίνεται τόσα χρόνια κάτω…

    Παραδόξως, αρκετές ελληνικές εφημερίδες τίμησαν και την μεταρρύθμιση του Μοράλες στο συνταξιοδοτικό (από τα 65 στα 58 και διαχείριση από το δημόσιο), αντιπαραβάλλοντας τον δρόμο που έχουν παρει τα πράγματα στην Ευρώπη και στην Λατινική Αμερική.
    Όπως λένε κάτι φίλοι «i’ve been there-wherever you stare, i’ve been there longer than you care to remember».

    Στην Ευρώπη, για έναν ηλίθιο λόγο, ο πολύς κόσμος συνεχίζει να ελπίζει-και αυτό θα τον σκοτώσει.

    Eδώ μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Κλαούντιο Κατζ

    Kαι εδώ κάτι πολύ σχετικό με αυτά που λέγαμε από τον Cynical

  4. «Η Ευρώπη γίνεται Λατινική Αμερική του ’70 και του ’80»

    τουλάχιστον τότε εκεί είχαν καλό ποδόσφαιρο…

  5. […] παλιότερα: La Cuka Rocka De Argentina a Grecia …La Historia se […]


Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s