Eχθρός «τρομερός» αλλά όχι «ανίκητος»

«Εχθρός, ναι…»
«Πολύ καλός εχθρός μάλιστα, τρομερός θα έλεγα …αλλά σίγουρα μπορεί να νικηθεί».

Η Eva Golinger, έχει ψάξει όσο ελάχιστοι (ή και κανένας) τα αρχεία που διέρρευσαν από το Wikileaks και αφορούν την Βενεζουέλα.  Ένα από τα σημαντικότερα έγγραφα είναι αυτό του πρώην Υφυπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, υπεύθυνου για υποθέσεις του Δυτικού Ημισφαιρίου Craig Kelly, τον Ιούλιο του 2007…

Διαβάζοντας το κείμενο της σχετικά με τα έγγραφα στο ZNet, μου έρχονταν πράγματα που είχαμε κατά καιρούς διαβάσει και μεταφέρει από το Telesur, το ArgenPress, τη Jornada, την Pagina 12, κτλ. ξέρετε όλα αυτά τα «κακά» λατινοαμερικάνικα ΜΜΕ που δεν είναι ευρέως αποδεκτά ως αξιόπιστες πηγές πληροφόρησης, επειδή ίσως αναφέρουν κάποια πράγματα που πονάνε, αλλά τώρα επιβεβαιώνονται πανηγυρικά.

Ακολουθεί το κείμενό της Eva (…να σε φωνάζω με το μικρό έτσι;), μια πλήρης «εκ των έσω» επιβεβαίωση όλων των αμφιβολιών και των ανησυχιών όσων μίλαγαν για τον βρώμικο πόλεμο εναντίον του «formidable foe» Hugo Chavez.
_ _ _ _

Wikileaks: Documents Confirm US Plans Against Venezuela

Ένας πολύ σημαντικός αριθμός, άνω των 1600 εγγράφων του Αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών (State Department) που δημοσιεύτηκε κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο εβδομάδων αναφέρεται στις προσπάθειες της διπλωματίας των ΗΠΑ να απομονώσουν και να αντιμετωπίσουν την κυβέρνηση της Βενεζουέλας.

Από το 1998 όταν ο Ούγκο Τσάβες κέρδισε την για πρώτη φορά την προεδρία, η Ουάσιγκτον έχει συμμετάσχει σε πολυάριθμες προσπάθειες για να τον ανατρέψει, ανάμεσά σε αυτές ένα αποτυχημένο πραξικόπημα του Απριλίου 2002, μια απεργία στην πετρελαϊκή βιομηχανία το ίδιο έτος, εκστρατείες στα μέσα ενημέρωσης παγκοσμίως και πολλές παρεμβάσεις στις εκλογικές αναμετρήσεις.

Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έχει επίσης χρησιμοποιήσει τους φορείς χρηματοδότησης του, την USAID και το National Endowment for Democracy (NED), προκειμένου να διοχετεύσει εκατομμύρια δολάρια σε ετήσια βάση σε ΜΚΟ, πολιτικά κόμματα, δημοσιογράφους και ομίλους μέσων ενημέρωσης στη Βενεζουέλα, οι οποίοι εργάζονται για να υπονομεύσουν την κυβέρνηση Τσάβες [ώστε να] τον αναγκάσουν να εγκαταλείψει την εξουσία [1]. Στις [σχετικές] καταγγελίες από την κυβέρνηση Τσάβες και άλλων κυβερνήσεων, η Ουάσιγκτον έχει επανειλημμένως αρνηθεί κάθε προσπάθεια απομόνωσης της κυβέρνησης Τσάβες ή της ανάληψης δράσης εναντίον του αρχηγού τους κράτους της Βενεζουέλας.

Παρ ‘όλα αυτά, τα δημοσιευμένα έγγραφα του State Department από το Wikileaks αποδεικνύουν ξεκάθαρα, ότι η Ουάσινγκτον, όχι μόνο έχει χρηματοδοτήσει ενεργά αντιπολιτευόμενες ομάδες στη Βενεζουέλα, αλλά έχει επίσης εμπλακεί σε σοβαρές προσπάθειες κατά την διάρκεια των τελευταίων ετών προκειμένου να πείσει τις κυβερνήσεις παγκοσμίως να στραφούν εναντίον του Προέδρου Ούγκο Τσάβες.

Το Σχέδιο «Διένεξης» με έναν «τρομερό εχθρό»

Σε ένα έγγραφο του τότε Υφυπουργού Εξωτερικών, υπεύθυνου για υποθέσεις του Δυτικού Ημισφαιρίου Craig Kelly, το οποίο εστάλη από την πρεσβεία των ΗΠΑ στο Σαντιάγκο, τον Ιούνιο του 2007 στον Υπουργό Εξωτερικών, τη CIA, τη Νότια Διοίκηση του Πενταγώνου, καθώς σε μια σειρά πρεσβειών των ΗΠΑ στην περιοχή, ο Kelly πρότεινε «έξι κύριους τομείς δράσης για την κυβέρνηση των ΗΠΑ (USG) προκειμένου να περιορίσει την επιρροή του Τσάβες» και να «επαεπιβεβαιώσει τον ηγετικό ρόλο της στην περιοχή».

Ο Kelly, ο οποίος έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο ως “διαμεσολαβητής” κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος του 2009 στην Ονδούρα εναντίον του προέδρου Μανουέλ Σελάγια, κατατάσσει στην έκθεσή του τον Πρόεδρο Ούγκο Τσάβες ως «εχθρό».

«Γνωρίστε τον εχθρό: Πρέπει να κατανοήσουμε καλύτερα τον τρόπο σκέψης και τις προθέσεις του Τσάβες … Για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της απειλής που αντιπροσωπεύει, πρέπει να γνωρίζουμε καλύτερα τους στόχους του και πώς σκοπεύει να τους επιτύχει.  Αυτό απαιτεί καλύτερη πληροφόρηση σε όλες τις χώρες μας».

Στη συνέχεια του  υπομνήματος, ο Kelly ομολογεί ότι ο Πρόεδρος Τσάβες είναι ένας «τρομερός εχθρός», προσθέτοντας όμως ότι «σίγουρα μπορεί να νικηθεί».

Το 2006, η Ουάσιγκτον ανέθεσε μια αποστολή σε ένα διευθυντή της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (DNI), μια αποστολή που σχετιζόταν με τη Βενεζουέλα και την Κούβα. Η αποστολή, με επικεφαλή τον βετεράνο της CIA Timothy Langford, είναι μία από τις μόλις τέσσερις αντίστοιχου τύπου. Οι άλλες τρεις έγιναν με σκοπό τη συλλογή πληροφοριών σχετικά με το Ιράν, τη Βόρεια Κορέα και το Αφγανιστάν / Πακιστάν, αποδεικνύοντας έτσι τη σαφή προτεραιότητα που η Ουάσιγκτον έχει δώσει στη  Βενεζουέλα ως στόχο αύξησης της κατασκοπείας και μυστικών επιχειρήσεων.

Μια άλλη πρόταση που έγινε από τον Kelly στο έγγραφο, είναι η σύσταση για αύξηση της παρουσίας των ΗΠΑ στην περιοχή [2] και η βελτίωση των σχέσεων της με τις στρατιωτικές δυνάμεις χωρών της Λατινικής Αμερικής. «Θα πρέπει να συνεχίσουμε να ενισχύουμε τους δεσμούς με αυτούς τους στρατιωτικούς ηγέτες στην περιοχή οι οποίοι μοιράζονται την ανησυχία μας για τον Τσάβες»[3].

Ο Kelly πρότεινε επίσης ένα πρόγραμμα “επιχειρήσεων ψυχολογικού χαρακτήρα» εναντίον της κυβέρνησης της Βενεζουέλας με στόχο την εκμετάλλευση των αδυναμιών της. «Πρέπει επίσης να είναι βέβαιο ότι η αλήθεια για τον Τσάβες – το κούφιο του όραμα, οι κενές υποσχέσεις του, οι επικίνδυνες διεθνείς σχέσεις του ξεκινώντας με το Ιράν – γνωστοποιείται, αλλά και να ασκείται προσεκτική και σωστή κρίση σχετικά με το πού και πώς θα αντιπαρατεθούμε ευθέως/ δημοσίως με τον Τσάβες».

Ο Kelly συνιστά επίσης στους αξιωματούχους των ΗΠΑ να κάνουν περισσότερες επισκέψεις στην περιοχή για να «διακηρύττουν τις αξίες και τα πιστεύω μας [“show the flag”] και να εξηγούν άμεσα στους πληθυσμούς την άποψή μας για τη δημοκρατία και την πρόοδο».

Αναφέρει λεπτομέρειες για το πώς Ουάσιγκτον θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί καλύτερα τις διαφορές μεταξύ των κυβερνήσεων της Νότιας Αμερικής προκειμένου να απομονώσει τη Βενεζουέλα:

«Η Βραζιλία … μπορεί να αποτελέσει ισχυρή αντίστιξη στο έργο του Τσάβες … Η Χιλή επίσης αποτελεί άλλη μία εξαιρετική εναλλακτική στον Τσάβες … Πρέπει να βρούμε άλλους τρόπους προκειμένου να ωθήσουμε στη Χιλή στην ανάληψη σημαντικών πρωτοβουλιών, χωρίς όμως να φαίνεται ότι δρα σαν μαριονέτα μας ή αναπληρώτριά μας.

Η Αργεντινή είναι πιο σύνθετη, αλλά εξακολουθεί να παρουσιάζει ευδιάκριτα χαρακτηριστικά τα οποία θα πρέπει να δίνουν πληροφορίες σχετικά με την προσέγγισή μας προκειμένου να αντιμετωπιστεί η εκεί επιρροή του Τσάβες».

Πιέζοντας το MERCOSUR
Ο Kelly αποκάλυψε επίσης τις πιέσεις που έχει ασκήσει η Ουάσιγκτον στο Mercosur (Αγορά του Νότου) προκειμένου να μην γίνει αποδεκτή η Βενεζουέλα ως πλήρες μέλος. «Όσον αφορά τη Mercosur, δεν θα πρέπει να είναι είμαστε άτολμοι, [και να δηλώσουμε ότι] η συμμετοχή της Βενεζουέλας θα τορπιλίσει το ενδιαφέρον των ΗΠΑ ακόμη και τις απευθείας διαπραγματεύσεις [των ΗΠΑ] με τον οργανισμό».

Μεξικό, Μπογκοτά & άλλοι ζητούν να «πολεμήσουν» τον Τσάβες
Τα έγγραφα που δημοσιεύθηκαν από το Wikileaks δεν αποκαλύπτουν μόνο την εχθρότητα των ΗΠΑ προς τη Βενεζουέλα, αλλά και τα αιτήματα που διατυπώθηκαν από περιφερειακούς ηγέτες για να εργαστούν/δράσουν κατά του προέδρου Τσάβες.

Ένα απόρρητο έγγραφο από τον Οκτώβριο 2009 που αναφέρεται σε μία συνάντηση μεταξύ του Προέδρου του Μεξικού Felipe Calderon και του Διευθυντή της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών των ΗΠΑ Ντένις Μπλερ αναφέρει πως ο Καλντερόν ομολόγησε ότι «προσπαθεί να απομονώσει τη Βενεζουέλα, μέσω της Ομάδας του Ρίο». Ο Μεξικανός ηγέτης απηύθυνε επίσης έκκληση στον επικεφαλή των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών λέγοντάς του ότι «η περιοχή χρειάζεται μια εμφανή παρουσία των ΗΠΑ … οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να είναι έτοιμες να προσεταιριστούν τον επόμενο Πρόεδρο της Βραζιλίας. Η Βραζιλία είναι το κλειδί για τον περιορισμό του Τσάβες … Οι ΗΠΑ πρέπει να προσελκύσουν τη Βραζιλία περισσότερο και να επηρεάσουν τις προοπτικές της».

Ο Uribe ζητά «στρατιωτική δράση» ενάντια στον Τσάβες
Σε αρκετά μυστικά έγγραφα που έχουν συνταχθεί από την Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Κολομβία, αποδεικνύονται οι προσπάθειες του πρώην προέδρου της Κολομβίας, Αλβάρο Ουρίμπε, να πείσει την Ουάσιγκτον να αναλάβει δράση εναντίον της Βενεζουέλας.

Σε ένα έγγραφο του Δεκεμβρίου του 2007, ο Πρέσβης των ΗΠΑ στην Κολομβία, αφηγείται μια συνάντηση μεταξύ του Ουρίμπε και αντιπροσωπείας γερουσιαστών των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένου του επικεφαλή της πλειοψηφίας της Γερουσίας Harry Reid. Σύμφωνα με το κείμενο, ο Ουρίμπε «παρομοίασε την απειλή που ο Τσάβες θέτει στη Λατινική Αμερική με εκείνη που τέθηκε από τον Χίτλερ στην Ευρώπη».

Και σε ακόμα μία έκθεση που συνοψίζει μία συνάντηση μεταξύ του Ουρίμπε και του επικεφαλή του Γενικού Επιτελείου, Ναυάρχου Michael Mullen, τον Ιανουάριο του 2008, αναφέρεται πως ο Πρόεδρος της Κολομβίας συνιστά στρατιωτική δράση εναντίον της Βενεζουέλας. «Ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης του Τσάβες, κατά τον Ουρίμπε, παραμένει η δράση – συμπεριλαμβανομένης της χρήσης στρατιωτικών μέσων».

Στο ίδιο έγγραφο, ο Ουρίμπε καλεί την Ουάσιγκτον να «ηγηθεί μιας εκστρατείας [στον Τύπο προφανώς] κατά της Βενεζουέλας… προκειμένου να αντιμετωπιστεί ο Τσάβες…»

Αρχιεπίσκοπος της αντιπολίτευσης απευθύνει έκκληση για δράση
Εκτός από τους πολιτικούς της περιοχής και τους διπλωμάτες των ΗΠΑ που σχεδιάζουν εις βάρος του Προέδρου Τσάβες, ένα έγγραφο αποκαλύπτει πώς κατά τη διάρκεια συνάντησης μεταξύ του Αρχιεπισκόπου Βενεζουέλας και του Πρέσβη των ΗΠΑ στη χώρα, ο θρησκευτικός ηγέτης ζήτησε την Ουάσινγκτον να λάβει μέτρα κατά της κυβέρνησής του. Στη συνάντηση, που πραγματοποιήθηκε τον Ιανουάριο του 2005 σύμφωνα με το έγγραφο, ο Αρχιεπίσκοπος Baltazar Porras είπε στον πρέσβη William Brownfield ότι η «κυβέρνηση των ΗΠΑ πρέπει να είναι πιο σαφής στην κριτική της για τη κυβέρνηση Τσάβες» και ότι η «διεθνής κοινότητα πρέπει επίσης να εργαστεί περισσότερο και να μιλήσει ευθαρσώς προκειμένου να περιοριστεί ο  Τσάβες …»

Τα σχέδια και οι στρατηγικές τα οποία αποκαλύπτονται μέσα από αυτά τα επίσημα έγγραφα επιβεβαιώνουν άλλες ήδη υπάρχουσες αποδείξεις όσον αφορά την αύξηση της επιθετικότητας της Ουάσιγκτον προς τη Βενεζουέλα. Οι ΗΠΑ συνεχίζουν να χρηματοδοτούν τις ομάδες της αντιπολίτευσης που ενεργούν για να υπονομεύσουν τη δημοκρατία της Βενεζουέλας, ενώ κλιμακώνεται η εχθρική κριτική και οι πολιτικές εναντίον της κυβέρνησης Τσάβες.

Η τοποθέτηση –αυτή την εβδομάδα από τη Γερουσία- του Larry Palmer ως πρεσβευτή στη Βενεζουέλα θα επιδεινώσει τα πράγματα. Ο Palmer, απερρίφθη από την κυβέρνηση της Βενεζουέλας, μετά από αρνητικές δηλώσεις που είχε κάνει τον Αύγουστο για την κυβέρνηση Τσάβες. Η επιμονή της Ουάσιγκτον για τον διορισμό Palmer φαίνεται να είναι μια προσπάθεια να προκαλέσει ρήξη στις διπλωματικές σχέσεις.


Eva Golinger
20 Δεκεμβρίου 2010


[1] Περί της χρηματοδότησης των αντιπάλων του Τσάβες βλ. και εδώ.
[2]
Να θυμίσουμε -εκτός των εδώ και χρόνια δυνάμεων στην περιοχή- τα τελευταία δύο μόνο χρόνια την εγκατάσταση βάσεων των ΗΠΑ στην Κολομβία (εδώ),  τους πεζοναύτες Κόστα Ρίκα και τον 4ο Στόλο που κατεβαίνει προς επίδειξη με κάθε ευκαιρία.
[3]
Εδώ επιβεβαιώνονται και κάποια προ μηνών δεδομένα

Advertisements

6 Σχόλια to “Eχθρός «τρομερός» αλλά όχι «ανίκητος»”

  1. Χαρα στο κουραγιο της!

  2. Η Eva, La novia de Venezuela όπως την έχει αποκαλέσει ο πρόεδρος, εδώ και χρόνια είναι εγκατεστημένη στη Βενεζουέλα και συνεργάζεται με διάφορα έντυπα και ιστοσελίδες προσκείμενα υπέρ της κυβέρνησης. Επομένως κάνει καλά τη δουλειά στην οποία είναι στρατευμένη. Το ίδιο προσπαθούμε να κάνουμε κι εμείς καλά τη δουλειά μας, αν και δεν μας γνωρίζει ο πρόεδρος για να μας επαινέσει 🙂

  3. Την Εύα δεν θα την έλεγα «στρατευμένη». Υποστηρίζει τον Τσάβες αλλά όχι τυφλά. Απλά γράφει αρκετές αλήθειες.

    Πάντως έχει μεγάλη σημασία ο τρόπος που η Ουάσινγκτον βλέπει τον Τσάβες. Και πιθανώς διαβλέπει περισσότερο την δυναμική της κατάστασης που έχει δημιουργήσει (ο Τσάβες) από υποστηρικτές ή επίδοξους μιμητές του.

  4. Στρατευμένος δεν σημαίνει αναγκαστικά και φανατικός. Είναι θα λεγα αυτός που συνειδητά επιλέγει στρατόπεδο και υπερασπίζει με συνέπεια και σθένος τις θέσεις του. Έχω τις εντύπωση πως η λεγάμενη ξεκίνησε ως απλή συμπαθών του Τσάβες (έπαιξαν ρόλο και οι βενεζολάνικες ρίζες της μάλλον) και κατέληξε γοητευμένη από την προσωπικότητα του Τσάβες και την Μπολιβαριανή Επανάσταση γενικότερα. Νομίζω πλέον ότι είναι «πλήρους απασχόλησης» (με την καλή έννοια) στο επικοινωνιακό μέρος του προγιέκτου.

    Η δε Ουάσινγκτον πάντα αναζητούσε έναν εξωτερικό εχθρό για να συσπειρώνει το λαό της και να εξασφαλίζει την απαραίτητη συναίνεση για τα αυτοκρατορικά της πλάνα. Ειδικά μετά την εξαφάνιση του «αντίπαλου δέους» τα κέντρα σκέψης έψαχναν εναγωνίως νέους «κακούς» για να πετύχουν συναίνεση και συντηρητικοποίηση, στα πλαίσια των (πιο ραφιναρισμένων) θεωριών περί τέλους της ιστορίας και της ιδεολογίας των Φουκουγιάμα, Χάντινκτον και σία. Ο Τσάβες ηταν καλός υποψήφιος: έγχρωμος, πληθωρικός, ενίοτε αθυρόστομος και με ροπή στο σοσιαλισμό. Είχε όμως την «τύχη» να μεσολαβήσει η επίθεση στους δίδυμους πύργους και ο κύριος «Αξονας του Κακού» να μετατοπιστεί στην Μέση Ανατολή.

  5. Ε, αφού το θέτεις έτσι συμφωνώ.
    Και ερωτώ: πως να μην γοητευτείς από αυτά που τρέχουν εκεί κάτω..; (βλ. και επόμενο ποστ)


Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s